Categoriearchief: zee

Kaart van de zeilvakantie

Voor de liefhebbers nog een kaartje van onze zeiltocht:
Je vraagt je misschien af of we op de oversteek van IJmuiden naar Lowestoft zo slecht gestuurd hebben dat die lijn niet recht is. Maar dat komt omdat de tocht van ca 20 uur over 3 tijen en nog een beetje gaat. Eerst 6 uur het zuid gaande tij, dan vervolgens 6 uur noord gaand, weer 6 uur zuid gaand en tenslotte nog enkele uren weer noord gaand, zodat we precies met stroom mee Lowestoft aanliepen.

Je houdt de hele tocht kompaskoers 270 graden aan en wordt dus door het tij heen en weer “geslingerd”. Als je compenseert voor het tij vaar je voortdurend iets tegen de stroom in en duurt de tocht langer.

Zomer 2018 dag 14

Dinsdag 14 augustus 2018:

  • Oostende – Breskens, 29 mijl, 796 mijl totaal
  • Vertrek: 1305 (HW Dover-2, aankomst 1800 (HW Vlissingen +1)
  • Wind: WZW 5
  • Weer: zonnig, enkele wolkenvelden, 20 graden.

Vanochtend was het bewolkt. Ik had niet zo best geslapen vanwege de deining die bij de jachtclub in Oostende binnenloopt. De landvasten kraakten bij elke slinger. Ik had de schokbrekers ertussen moeten bevestigen, maar ja, niet aan gedacht. Bovendien komen er hier midden in de nacht boten aan of vertrekken ze, en ja, je wordt toch wakker van die reuring.

Gisteren kwam er een gigantisch vaartuig aan (zie boven) dat windmolens op zee plaatst. Het hele gevaarte hijst zichzelf op vier poten uit het water (zoals een boorplatform) om stabiel te staan en hijst dan met een gigantische kraan (zeker 100 meter hoog) de palen en wieken van de windturbines aan boord om die vervolgens op zee te plaatsen.

Hoe dan ook, we deden boodschappen in de goed gesorteerde (maar dure) Delhaize supermarkt en lunchten met de laatste plakjes gebakken Britse bacon met ei. Inmiddels brak de zon goed door. Het vertrek was ook wat: de buurman (waar we aan vastlagen) had zo zijn eigen opvatting van “helpen”. In zijn opvatting betekende dat ongevraagd alle landvasten losgooien voordat we klaar waren (de motor stond nog niet aan, zwemvesten nog niet aan enzovoort) en zoek het maar uit… Gonnie had al haar overredingskracht nodig om hem alsnog even een lijntje aan te laten pakken. Tja…

De North Beach Poinciana van Erik op volle zee.

We vertrokken eigenlijk te vroeg: het duurde tot aan Zeebrugge voor de stroom goed ging mee staan, maar dat deed hij dan ook met verve: met 8,5-9 knopen vaart schoten we de havenpieren voorbij. Door die sterke stroom was de zee buitengewoon knobbelig.  De wind was sterker dan voorspeld (windkracht 5) en niet WNW maar WZW, waardoor we hem pal achter hadden. Hadden we het geweten dan hadden we het grootzeil niet gehesen en alleen op de kluiver gevaren. Pas na Zeebrugge werd de zee een beetje kalmer en streken we het zeil. Dat voer gelijk een stuk relaxter, alleen op de grote kluiver.

Er kwamen wat wolkenvelden over, maar regen zat er niet in. Precies op de kentering van de stroom in de Westerschelde (=HW Vlissingen +1) voeren we de haven van Breskens in. We zijn weer in Nederland (soort van…)

Zomer 2018 dag 13

Maandag 13 augustus 2018:

  • Duinkerken – Oostende, 26 mijl, 767 mijl totaal
  • Vertrek 1240, aankomst 1700 uur
  • Wind: W5
  • Weer: op zee zonnig, 20 graden, landinwaarts zware buien met onweer.

Vannacht hadden we op passage van een frontje wat regen en vanochtend viel er ook nog wat. De barometer steeg alweer en de wind was geruimd. De lucht was nog wel onstabiel, dus er vormden zich buienwolken, die landinwaarts tot ontlading kwamen. Op zee was het heerlijk zonnig.

Toen we onze neus buiten de havenpieren staken stond er windkracht 4-5, later toenemend 5. De stroom stond nog een beetje tegen maar binnen het kwartier ging hij meelopen en vlakten de golven af. We hadden windkracht 4 schijnbare wind schuin van achter en met stroom mee was het heerlijk zeilen op alleen de kluiver. We maakten zo’n 6,5 knopen over de grond, prima!

De buien schoven aan stuurboord over het land voorbij met inktzwarte luchten, terwijl wij de zonnebrand nog maar eens pakten. We zagen de eindeloze rijen flatgebouwen, waar de hele Belgische kust mee is volgebouwd, gestadig voorbij schuiven.

Gedonder in de verte, zonneschijn op zee.

Na 4,5 uur varen kwamen we in Oostende aan. We liggen in de haven van de jachtclub, waar de steigers vernieuwd zijn en de oude bazige en bulderende havenmeester vervangen is door een stel enthousiaste jongelui. Een hele verbetering! Vlakbij ons ligt de Poinciana, een North Beach 24 (zo een als wij hiervoor ook hadden), met aan boord Erik, die wij 10 jaar geleden in Lowestoft ontmoetten. Nog steeds maakt hij in z’n eentje lange tochten waarbij hij alle tijd heeft. Hij kwam koffie drinken aan boord, leuk hem weer te spreken.

We zijn in Belgie, kunnen Nederlands spreken, van Belgische chocolade en bier genieten! Morgen weer in Nederland!

Zomer 2018 dag 12

In de verte Cap Gris Nez, tussen de veerboten in ligt Calais. Het front voor vannacht is al in aantocht.

Zondag 12 augustus 2018:

  • Ramsgate – Duinkerken, 42 mijl, 741 mijl totaal.
  • Vertrek: 1000 (HW Dover – 2:30), aankomst 1730 BST (HW Dover + 5) = 1830 uur EST
  • Wind: ZZW 5, afnemend ZW 2-3, op het laatst W3-4.
  • Weer: bewolkt, af en toe bleek zonnetje, 20 graden, aan de Franse kust 24 graden.

We zijn weer op het vaste land! Het begin was heftig! De wind ZZW 5 maakte de tocht goed bezeilbaar, maar hij stond tegen de vloedstroom in. Die vloedstroom, die bij North Foreland het hoekje van de Thames om komt, botst even na Ramsgate tegen de beruchte Goodwin Sands aan. Deze gevaarlijke ondiepte is niet voor niets berucht. Zelfs bij windkracht vijf staan er golven van 2 meter. Het eerste stuk voeren we pal oost en dus hadden we de wind iets ruimer dan dwars. We moesten afsturen om niet op de banken gezet te worden. Na de boei “Goodwin Knoll” loefden we op richting South Falls. Het was 60 graden aan de wind en de schijnbare wind nam toe tot 20-24 knopen. We voeren met een rif en alleen de stagfok. Man wat ging dat te keer langs die Goodwin! Ook verderop, midden op zee, waar het 50 meter diep was, stonden nog die rotgolven. Punten van 2 meter…bij 16 knopen ware wind.

Bij het VTS  (verkeersscheidingsstelsel) rond de Sandettié bank was het goed opletten geblazen met al die zeeschepen. Een supertanker -waarvan we dachten dat we makkelijk voorlangs gingen- draaide wat bij en met nog twee mijl afstand kwamen we recht voor z’n boeg. Dan heb je nog krap 10 minuten om je uit de voeten te maken. Dat was schrikken, want die dingen zijn zo breed, daar vaar je niet even aan voorbij. Gelukkig kon ik op de AIS de naam van het schip zien, dus riep ik hem op via de marifoon. En zowaar: een paar miljoen liter ruwe olie week een paar graden uit zodat het gevaar geweken was. Super alert moet je zijn in die shipping lanes!

Het was zondag, dus heel Engeland ging het water op, maar blijkbaar hadden die Britten ook niet gerekend op die “steep chop”. Via Dover coastguard radio konden we volgen dat de ene na de andere zeilboot door de lifeboats van Dover en Ramsgate naar binnen gesleept werd. De “pan pan’s” volgden elkaar snel op.

Nadat we de Sandettié bank waren overgestoken (10 meter diep, dus ook knobbelzee), begon de ebstroom serieus met de wind mee te lopen. De wind ruimde naar ZW en nam steeds verder af, zodat de zee gaandeweg ook steeds rustiger werd. Op de foto voor de Franse kust (zie boven) was het vrijwel blak. Met nog goed stroom mee voeren we langs de foeilelijke industrie bij Duinkerken en na 7,5 uur varen liepen we de haven van Duinkerken binnen terwijl de stroom precies kenterde.

Een depressie bij Ierland levert ons vannacht en morgenochtend een front met regen op, maar morgenmiddag zeilen we met goede wind en hopelijk weer droog weer naar Oostende.

Zomer 2018 dag 11

Het avondlicht over North Foreland komt vroeg in augustus.

Zaterdag 11 augustus 2018:

  • Brightlingsea – Ramsgate, 37 mijl, 699 mijl totaal.
  • Vertrek: 1230 (HW-0’20), aankomst 1930 (LW)
  • Wind: ZZW2-3 – ZZO3 – Z4
  • Weer: zonnig, half bewolkt, 20 graden

De oversteek van de Thames bracht ons rustig weer, zij het dat de wind niet heel goed stond, zodat het grotendeels motorzeilen werd. Vanuit Brightlingsea vertrek je met HW zodat je de hele reis de ebstroom mee of dwars hebt. De Thames monding kun je beschouwen als open zee, zij het dat hij doorsneden is met keiharde zandbanken. Her en der bieden die banken doorsteekplaatsen (spitways) zodat je er niet helemaal omheen hoeft te varen. Meer dan enkele meters water staat er niet, maar dat is halverwege het tij voldoende bij rustig weer.

We passeerden Gunfleet sands Windfarm en de Swin Spitway. Het water was soms bruin van het meegevoerde zand en soms helder smaragd groen.

Over het Barrow Deep en Black deep koersten we richting London Array Windfarm, een enorm windmolenpark, waar we ten zuiden langsgingen door Fisherman’s Gat. Vandaar ZZO richting Margate. Op Margate Sands en op het hoekje bij North Foreland stond een vervelende steile “chop”: de wind nam toe tot kracht vier en was tegen de stroom in. Verder moet het halve Thames tij hier het hoekje om richting Dover. Dat gaat ook niet zonder slag of stoot. Met windkracht 6 tegen tij wil je hier niet zijn. (in 2007 hadden we N6 tegen het tij op deze plek. Wind gelukkig mee, maar een zeegang van 2 meter…. en dat met onze North Beach 24…).

Ramsgate marina ligt goed vol. We liggen aan de buitensteiger goed te deinen met die zuidenwind met een boot naast ons. Al met al een mooie tocht en een lekker dagje!

Zomer 2018 dag 9

Donderdag 9 augustus 2018:

  • Harwich – Brightlingsea 23 mijl, 662 mijl totaal
  • Vertrek: 0715 (HW-3’30), aankomst 1230 (HW+1’30)
  • Wind: NW 3
  • Weer: bewolkt, later regen, 16 graden, ’s middag in de regen 13,5 graden.

We stonden om 0600 uur op om met het tij mee te zeilen naar Brightlingsea.  Het was bewolkt en op een spatje na droog. Gelukkig stond er meer wind dan voorspeld, dus we konden mooi met de stroom mee zeilen langs de kust van Walton en Clacton on sea. Veelkleurige beach huts gaven een kleurige noot aan het grijze weer.

We zeilen langs The Naze en de Gunfleet windfarm. Weinig andere zeilboten. Een uur voor we aankwamen begon het te regenen en die regen hield de hele middag aan. 15 millimeter is er gevallen en de temperatuur daalde naar 13,5 graden. Dat waren we niet meer gewend! We zaten dus lekker binnen met een boek. Maar ja, het havengeld moest betaald en de boodschappen gedaan. En hier in Brightlingsea lig je aan een ponton midden in de rivier. Je moet dus eerst per marifoon de watertaxi oproepen en die zet je dan in de stromende regen over naar de wal.

Gonnie maakte deze foto toen ik met de watertaxi door de regen naar de wal ging.

Vervolgens 10 minuten (gelukkig niet meer!) lopen naar de supermarkt en met een volle rugzak (die niet waterdicht bleek!) weer terug met de watertaxi. De havenmeester had een beetje medelijden. Ik hoefde de 1,5 pond voor de overtocht niet te betalen “you carried your own bag” 🙂

Heerlijk gekookt en gegeten en rond half acht werd het droog. Niet dat het allemaal nog droog wordt in de vochtige lucht, maar dat maakt niet uit.

Morgen blijven we waarschijnlijk nog hier omdat de wind nog te stevig is (maar het is hier rustiger dan in Nederland). En daarna de Thames over!

Zomer 2018 dag 8

Woensdag 8 augustus 2018:

  • Woodbridge – Harwich, 21 mijl, 639 mijl totaal
  • Vertrek 0915 (HW-0’45), aankomst 1430 (LW-1)
  • Wind: ZZW – W 3-6
  • Weer: wolkenvelden, later opklaringen, 23 graden

Best wel een heftig dagje. Nadat we diesel getankt hadden (en een uitgebreid formulier ingevuld om ons te vrijwaren tegen de maatregelen van de Nederlands douane vanwege de rode diesel, die bij ons verboden is) vertrokken we over een rustige rivier. Eerst nog wat stroom tegen, daarna toenemende stroom mee. Soms kon de kluiver bij, soms niet omdat het recht tegen de wind in was op de kronkelige vaarweg.

Nog even een tip voor hen die ook de Deben willen bezoeken: Vlak voor Woodbridge maakt de rivier een laatste groter slinger. In die slinger is een afsnij stukje uitgegraven, aangegeven met prikken: “Loder’s cut”. Bezoekende jachten varen altijd keurig om, en wij ook, maar nu trokken we de stoute schoenen aan en gingen erdoor. Het was immers zo goed als HW. En wat bleek: de diepte is 50 cm meer, dan de diepte boven de drempel  van de haven. Kun je de haven in/uit dan kun je dus met gemak door Loder’s Cut.

De uitgang naar zee was relatief rustig. Geen probleem. Het was een uur na HW dus het stroomde nog niet erg hard. Op zee stond de wind pal tegen, en de stroom ook. Dat kan nu eenmaal niet anders als je een getijde rivier met drempel uitvaart. Het was dus kruisen tegen wind en stroom in. Dat schiet niet echt op, zeker omdat onze Noordkaper toch al geen enorme loefbijter is. Daar kwam bij dat de wind zeer vlagerig en variabel qua richting was: van 3-6 beaufort en voortdurend plotseling wisselend van ZZW-W. Vanwege de harde uithalen van de wind moesten we reven, maar tijdens de rustige perioden kwamen we dus niet erg vooruit. De ebstroom zette ons ook terug zodat de VMG (Velocitiy Made Good) laag was.

De zee in de buurt van de uitgang van de Orwell/Stour was erg knobbelig omdat de ebstroom uit de rivieren botst met de ebstroom op zee. Kortom: Markermeer bij windkracht 6 tegen. De boot onder een dikke laag zout.

Eenmaal op de rivier konden we afvallen en verdween de zeegang, dus het laatste halfuurtje was aangenaam onder een opentrekkende lucht, langs de immense container terminal naar Shotley point met de immer zeer vriendelijke havenmeesters. Een lekker middagje verder, eindigend met een pint Adnams en Fish & Chips in de havenkroeg.

Morgen trekt er een depressie via Frankrijk naar Nederland. Wij krijgen daar N-NW wind en regen van. Het plan is om naar Brightlingsea te varen. Vanuit daar hebben we een goed uitgangspunt om de Thames delta over te steken bij de voorspelde ZW winden de komende dagen.

Zomer 2018 dag 6

Het water is zeer zanderig aan deze kust, waar het hard stroomt.

Maandag 6 augustus 2018:

  • Southwold – Woodbridge, 34,5 mijl, 618 mijl totaal.
  • Vertrek: 1245 (LW+1, aankomst 1915 (HW-0’30)
  • Wind: ZZO 3-4
  • Weer:zonnig, 23 graden

Vanochtend fietsten we naar het dorp voor de boodschappen. Het werd al snel warm. Na een rustige ochtend en lunch vertrokken we een uur na LW. Southwold’s havenmond is wat dieper geworden. We hadden ruim 2,5 meter water minimaal.

Het eerste stuk was net niet bezeilbaar. Vanwege het kritische tijdstip van aankomst in Woodbridge (en de aanloop van de Deben) en de lengte van de tocht werd het motorzeilen i.p.v. kruisen. Na Aldeburgh konden we afvallen en werd het heerlijk zeilen met 2 knopen stroom mee.

De vuurtoren van Oreford Ness staat er nog steeds, hoewel hij weer dichter bij de zee staat dan vier jaar terug. Binnen afzienbare tijd stort hij in zee.

De aanloop van de Deben was totaal veranderd t.o.v. vier jaar terug. Maar ondanks alle waarschuwingen in de pilots is de aanloop bij normaal weer makkelijk: gewoon er op het juiste moment zijn en de tonnen volgen. We vlogen met 8 knopen naar binnen met minimaal 2,8 meter water en daarna was het heerlijk rivierzeilen.

Felixstowe ferry vanuit de Deben.

Een half uur voor hoog water stond er 1,85m water op de drempel van de Tidemill Marina, dus met het midzwaard een beetje op konden we zo naar binnen.

We liggen met zicht op de cill, de drempel van de haven, en kunnen dus alle boten zien aankomen en vertrekken.

Morgen blijven we een dagje liggen, na zes vaardagen hebben we daar wel behoefte aan.

Zomer 2018 dag 5

Zondag 5 augustus 2018:

  • Lowestoft – Southwold, 14 mijl, 583,5 mijl totaal
  • Vertrek: 1230, aankomst 1530 uur.
  • Wind: ZZO 3-4
  • Weer: zonnig, 21 graden

Na een rustige ochtend vertrokken we met goede moed en goed weer. Maar gelijk buiten de havenpieren, waar het stevig stroomde, wachtte ons eerste “avontuur” op ons.  Opeens reageerde het roer niet meer goed. Nu hebben we sinds vorig jaar een hydraulische stuurinstallatie, dus er kan van alles mis zijn: een olielek, losse verbindingen, kapotte stuurpomp, kapotte cilinder, verbinding tussen cilinder en roer stuk, enzovoort. Ik kon nog wel iets: door heel hard het stuurwiel rond te draaien kon ik het roerblad een beetje bewegen, maar zodra ik daarmee ophield zwabberde het weer alle kanten op.

Dat was geen ideale situatie, om met Brits understatement te zeggen, met benedenstrooms een zandbank. Er zat maar één ding op: terug de haven in zien te komen. Met drie knopen dwarsstroom voor de smalle ingang met de betonnen pieren…..

Afijn, met kunst en vliegwerk lukte het om weer aan te leggen bij de jachtclub. Telkens als ik door hard draaien het roer even in de goede richting had, gaf ik een dot gas, zodat de boot een stuk de goede kant op ging. We kwamen goed langszij een ander jacht. Snel de installatie geïnspecteerd: daar was niets bijzonders aan te zien; geen lekkende of loszittende verbindingen, het zag er goed uit. Toen viel mijn oog op de stuurautomaat en kwam de aap uit de mouw: die stond op “track”. Dat betekent dat hij de ingeprogrammeerde route van die dag wil gaan volgen. En dan reageert het stuurwiel niet goed: ze werken elkaar tegen. Stuurautomaat op “stand-by” gezet en alles was weer okee. Pfffff, gelukkig, niks kapot. De oorzaak: met de nieuwe stuurautomaat, die we sinds vorig jaar hebben, werken plotter en stuurautomaat nauw samen. De functie van sommige knopjes op de plotter is nu anders. We hadden dus per ongeluk een verkeerd knopje ingedrukt, waardoor de stuurautomaat ongewild in werking trad… Mooi hoor, die moderne techniek, maar je ziet, het is ook niet alles.

En aldus vertrokken we voor de tweede keer voor een verder probleemloze tocht langs de lage kust van Suffolk. We kolkten met 4 knopen stroom mee de nauwe havenmond van Southwold binnen en kregen een privé drijvend steigertje voor 1 boot toegewezen vlak voor de vaste brug. Dat was nog even spannend: met 4 knopen stroom mee 40 meter voor die lage brug keren en direct op stroom aanleggen. Gelukkig ging het prima en was de vriendelijke hulp van beide havenmeesters prettig maar niet per se noodzakelijk.

Deze foto is vanaf de brug genomen. Links onze Noordkaper.

We liggen hier schitterend en we worden bewonderd door de vele wandelaars die langs de rivier struinen. Het avondlicht is hier altijd prachtig, zie bovenste foto en ook de foto hieronder van de typisch Britse rommelige werf. Erg fijn om weer op deze mooie plek te zijn!

Zomer 2018 dag 3/4

Vrijdag/zaterdag 3/4 augustus 2018:

  • IJmuiden – Lowestoft, 109 mijl, 565,5 mijl totaal.
  • Vertrek: vrijdag 1100 uur EST, aankomst zaterdag 0745 EST, 0645 BST
  • Wind: noordelijk 0-2 Bft.
  • Weer: Zonnig, in de nacht en ochtend wolkenvelden, ca 17,5 – 23 graden.

In IJmuiden liep vrijdagochtend de temperatuur snel op. We deden boodschappen in de (loeidure!) supermarkt en vervoegden ons met de boot om 1000 uur bij het tankstation. We zagen namelijk aankomen dat we een groot deel van de oversteek zouden moeten motoren, dus wilden we met volle tank vertrekken. Daar moesten we wachten op een 15 meter snel motorjacht, dat enige gelijkenis met een spaceshuttle vertoonde. Ik maakte een praatje met de eigenaar. De boot had een kruissnelheid van 22 knopen (“maar hij kan tot 35 hoor!”), en ja, hij moest even 2000 liter diesel tanken, sorry, het duurt even. Als je 2 miljoen voor een boot kunt neertellen dan zeur je niet over 3000 euri aan brandstof. Hij wilde vandaag even op en neer naar Cadzand…. Dat hij ook in 5 uur naar Engeland kan varen, was een heel nieuw perspectief voor hem.

Afijn, wij deden 70 liter in de tank en staken van wal. Heel weinig wind, dus motorzeilen en later in de nacht helemaal geen wind en dus motoren.

Tot 25 mijl uit de kust liggen zeeschepen te wachten tot ze IJmuiden binnen kunnen lopen. Wachten op zee is veel goedkoper dan hoge liggelden betalen. Voor de bemanning lijkt het me oersaai, zo’n leven.

Tegen zonsondergang kwamen er wat wolkenvelden overdrijven, wat zowel bij zonsondergang als bij zonsopgang mooie plaatjes opleverde.

’s Nachts is het vooral opletten op  de passerende zeeschepen. Moet je uitwijken of niet? Slechts één keer moesten we echt ingrijpen en een omtrekkende beweging maken om niet vlak voor een groot vrachtschip langs te gaan. Je doet dus weinig, maar bent voortdurend alert, ook al zie je in de nacht alles ruim tevoren aankomen. De electronica helpt ook een handje, de computer laat je zien of een schip voor of achter je langs gaat en met welke afstand en op welk moment. Maar belangrijker is dat je op het oog de juiste inschatting maakt. Dankzij een goede verrekijker lukte dat altijd prima.

Slapen: tja, de motor stond de hele tijd aan dus binnen is het een herrie. Een hazenslaapje is alles wat je hebt als je geen wacht hebt. Wij doen 2 uur op en 2 uur af. Dat is niet de standaard van drie uur, maar ons bevalt het. Het tijdstip van vertrek hadden we goed uitgekiend, want het laatste stuk hadden we goede stroom mee.

We liepen de haven zonder problemen binnen. De rest van de dag hebben we zeer relaxt doorgebracht met diverse slaapjes en wat lezen. Lekker hoor!