Categoriearchief: Rivieren

Zomer 2018 dag 19/20

Om 0115 in de Nieuwe Meer sluis.

Zondag 19 en maandag 20 augustus 2018:

  • Gouda – Marina Amsterdam 29 mijl
  • Marina Amsterdam  – Naarden 13 mijl, 923 mijl totaal.
  • Wind: Zondag ZW 5, Maandag NW2-3
  • Weer: Bewolkt, af en toe een spatje, af en toe een zonnetje.

Zondag vertrokken we om 1000 uur om op tijd door de spoorbruggen van Gouda te gaan. Die gaan maar enkele malen per dag.  Vervolgens door de Gouwe, een tamelijke rechte bak met water, die hoog boven de naastgelegen polders uit toornt.  Met de befaamde hefbruggen, die het niet doen als het te heet is. Gelukkig was de temperatuur heel redelijk.

In konvooi ging het door de vele bruggen van Alphen aan den Rijn richting ringvaart van de Haarlemmermeer.  Bulderend kwamen er elke minuut opstijgende vliegtuigen over. Je zal er wonen!

Voor de Schiphol brug over de A9 moesten we wachten tot 1830, dus dat was pauze en eten koken, terwijl er steeds meer jachten bij kwamen aan de krappe wachtsteiger. Vlak voor zo’n brugopening wordt iedereen dan zenuwachtig en moeten de boten los, waarna men tamelijk stuurloos ronddrijft in de stevige wind en vooral bezig is aanvaringen te voorkomen. Wij maakten pas op het moment van de opening los en voeren zonder problemen door het gekrioel.

De Nieuwe Meer is veranderd in een soort drijvende disco. Sloepen met overmaatse boxen en joelende mensen schallen eentonige dreunmuziek over het water, begeleid door getatoeëerde  hunks hangend over waterscooters, die vooral bezig zijn zo hard mogelijk zoveel mogelijk golven en decibellen te produceren. Dat, terwijl de mensen op de wachtende boten juist willen slapen: De Schinkelbruggen (Spoor, Metro en A10) naar de route door Amsterdam openen pas rond 0100 ’s nachts. Dan is er weinig wegverkeer en varen alle boten in konvooi dwars door Amsterdam, terwijl alle bruggen voor je open staan. Dan wil je dus tevoren even wat slaap pakken, maar dat was ons niet gegund.

Ook hier is men zenuwachtig, want de timing komt nauw: de bruggen zijn maar 5 minuten open en in die tijd moeten 24 jachten erdoorheen en een plek vinden in de direct daarachter gelegen sluis. Dat gaat maar net: het laatste jacht is er koud doorheen of de brug gaat dicht en een minuut late razen de treinen er al weer over. Heel strak getimed allemaal!

De tocht door Amsterdam was verder probleemloos. Om ca 0300 uur meerden we af in de marina aan het IJ. Een borrel en naar bed.

De volgende morgen vertrokken we om 1200 uur onder een omineuze lucht, waar gelukkig slecht een paar spatjes uit vielen. Later kwam het zonnetje ook af en toe tevoorschijn, zodat de tocht naar de thuishaven aangenaam verliep. Durgerdam lag er mooi bij:

We kijken terug op een mooie en zeer afwisselende zeilvakantie van 20 dagen, waarin we 479 mijl aflegden. Soms ruig, soms bladstil, maar in het algemeen prima weer. En wat leuk om die Engelse oostkust weer met eigen boot te bevaren!

Zomer 2018 dag 18

Zaterdag 18 augustus 2018:

  • Willemstad – Gouda, 32 mijl, 881 mijl totaal
  • Vertrek 0800, aankomst 1640 uur.
  • Wind: ZW 3-4
  • Weer: aanvankelijk zonnig, later bewolkt, 20 graden

De staande mastroute is altijd intensief varen vanwege de vele beroepsvaart op de route. Het ging over het Hollands diep, de Dortse Kil, de Oude Maas bij Dordrecht, de Noord, de Nieuwe Maas en de Hollandse IJssel. Op de Dortse Kil had we flink stroom tegen. We waren desondanks goed op tijd voor de spoorbrug van 1112 uur. Vroeger, met de North Beach, konden we onder de brug bij Albasserdam door, nu moeten we een half uur wachten naast vervallen industrie.

Bij Kinderdijk gingen we bakboord uit richting Rotterdam, waarvan de van Brienenoordbrug al van verre zichtbaar is. De zonnige hemel was toen al lang dichtgetrokken met bewolking, zodat Rotterdam bijna een zwart-wit foto werd:

Stuurboord uit de getijdenrivier de Hollandse IJssel op en weer wachten, nu voor de Algerabrug. De polders aan weerszijden van de IJssel zijn de diepste van Nederland. Bij de brug heeft men daarom een gigantische stormvloedkering gebouwd met twee grote schuiven, die neergelaten kunnen worden in geval van nood.

De Hollands IJssel is behoorlijk volgebouwd met woningen. Her en der zie je nog de verlopen industrie van weleer en soms zelf een stukje natuur met droogvallende oevers en vele vogels. Bijna alle huizen aan de rivier hebben een takelinstallatie, waarmee de bewoners speedbootjes in het water kunnen laten zakken. Ze beschouwen de rivier als een soort privé snelweg, waar ze naar hartelust kunnen scheuren. Niet alleen is dat tamelijk irritant voor de andere watergebruikers, ze nemen daarbij ook onverantwoorde risico’s. Maar goed, we zijn heel en wel bij Gouda aangekomen. Morgen door Amsterdam!

Zomer 2018 dag 17

Vrijdag 17 augustus 2018:

  • Oude Tonge – Willemstad, 12 mijl, 849 mijl totaal
  • Vertrek: 1145, aankomst 1550 uur
  • Wind: WNW 3
  • Weer: zonnig, 21 graden

Aangezien we vandaag maar een kort tochtje voor de boeg hadden, deden we het rustig aan vanochtend. Nadat we de plaatselijke AH geplunderd hadden, zeilden we rustig de Krammer en het Volkerak af.

Willemstad is een leuk historisch plaatsje. Helaas wordt de oude haven ingenomen door superjachten. Maar ja, in de andere havens is er voor zulke grote joekels gaan plek. Je ligt er wel te kijk, met de kont naar de wal.

De oude molen , die overdag nog draaide, werd ’s avonds ook ingenomen, maar dan door een zwerm spreeuwen, die keurig verdeeld op de wieken zaten.

Het is een lekkere avond, met de wind, die is gaan liggen en de zon die ondergaat boven het Hollands Diep, met de dag en nacht doorgaande binnenvaart en een enkel jachtje, nog op zoek naar een ligplaats voor de nacht.

Zomer 2018 dag 16

In de kleine havenkom van Oude Tonge.

Donderdag 16 augustus 2018

  • Wolphaartsdijk – Oude Tonge 22 mijl, 837 mijl totaal
  • Vertrek: 1015, aankomst 1600 uur
  • Wind: ZZW 4, afnemend 2 later
  • Weer: wolkenvelden en zon, 22 graden

Vanochtend scheen de zon uitbundig, maar dat was van korte duur. De voorspelde wolkenvelden dienden zich spoedig aan. We gingen vlot door de Zandkreeksluis  en op de Oosterschelde en de Keeten was het heerlijk zeilen. Op de Oosterschelde hadden we nog flinke ebstroom mee, op de Keeten afnemende stroom tegen.

Bij Bruinisse nam de wind af tot kracht twee, dus het laatste stukje naar de Krammersluizen ging op de motor. De sluizen vielen mee dit keer. We konden vlot invaren en er was een andere sluiswachter die iets minder hard schreeuwde :-). Wel gaf de boot achter ons vlak voor de sluis nog even vol gas om toch net voor ons in te varen. Tja… uiteindelijk lagen we naast elkaar in de sluis dus jammer van de diesel. De schipper deed alsof we lucht waren. Zou hij zich toch een beetje ongemakkelijk voelen?

We voeren door het smalle toevoerkanaal naar Oude Tonge, waar we in de kleine havenkom terecht kwamen. Klein dorp, grote AH en fijne haven altijd. Vannacht komt een koufront met regen over, morgen is het weer mooi weer. Kan het zout van de boot spoelen!

Zomer 2018 dag 11

Het avondlicht over North Foreland komt vroeg in augustus.

Zaterdag 11 augustus 2018:

  • Brightlingsea – Ramsgate, 37 mijl, 699 mijl totaal.
  • Vertrek: 1230 (HW-0’20), aankomst 1930 (LW)
  • Wind: ZZW2-3 – ZZO3 – Z4
  • Weer: zonnig, half bewolkt, 20 graden

De oversteek van de Thames bracht ons rustig weer, zij het dat de wind niet heel goed stond, zodat het grotendeels motorzeilen werd. Vanuit Brightlingsea vertrek je met HW zodat je de hele reis de ebstroom mee of dwars hebt. De Thames monding kun je beschouwen als open zee, zij het dat hij doorsneden is met keiharde zandbanken. Her en der bieden die banken doorsteekplaatsen (spitways) zodat je er niet helemaal omheen hoeft te varen. Meer dan enkele meters water staat er niet, maar dat is halverwege het tij voldoende bij rustig weer.

We passeerden Gunfleet sands Windfarm en de Swin Spitway. Het water was soms bruin van het meegevoerde zand en soms helder smaragd groen.

Over het Barrow Deep en Black deep koersten we richting London Array Windfarm, een enorm windmolenpark, waar we ten zuiden langsgingen door Fisherman’s Gat. Vandaar ZZO richting Margate. Op Margate Sands en op het hoekje bij North Foreland stond een vervelende steile “chop”: de wind nam toe tot kracht vier en was tegen de stroom in. Verder moet het halve Thames tij hier het hoekje om richting Dover. Dat gaat ook niet zonder slag of stoot. Met windkracht 6 tegen tij wil je hier niet zijn. (in 2007 hadden we N6 tegen het tij op deze plek. Wind gelukkig mee, maar een zeegang van 2 meter…. en dat met onze North Beach 24…).

Ramsgate marina ligt goed vol. We liggen aan de buitensteiger goed te deinen met die zuidenwind met een boot naast ons. Al met al een mooie tocht en een lekker dagje!

Zeilen zomer 2018 dag 10

Glorious mud noemen de Engelsen dit.

10 augustus 2018:

  • Verwaaidag Brightlingsea
  • wind: ZW3 toenemend 6, na frontpassage NW2-3
  • Weer: strakblauw, toenemende bewolking met heftige buien, daarna opklaringen, 15-20 graden.

Vandaag hebben we alle weertypes wel gezien. Het begon met een strakblauwe lucht en een vriendelijke windje uit ZW. Na wat (schoonmaak)klussen aan de boot gingen we met de watertaxi naar de wal voor de boodschappen. De bewolking nam al toe en met vooruitziende blik namen we regenjack en poncho mee. Op de terugweg kwam er een inktzwarte lucht opzetten en wachtend op de steiger op de watertaxi barste het los. In de stromende regen werden we naar de ponton in de rivier gebracht en doorweekt kwamen we aan op de boot. Mijn dure regenjack bleek niet tegen de bui bestand 🙁

Gedurende de middag bleven de buien overkomen en nam de wind steeds verder toe tot uiteindelijk 24 knopen, windkracht zes. Tijdens een korte droge periode checkte ik de landvasten en deed een extra stootwil tussen boot en steiger. De wind loeide door de stagen.

Rond 1500 uur was de wind op zijn hoogtepunt en kwam er een griezelig uitziende wolk opzetten, zie hierboven.  Met donder en bliksem raasde hij over ons heen, gelukkig zat de kern van de bui ten oosten van ons. Direct daarna nam de wind af naar vrijwel nul en draaide hij naar het NW. Er kwam blauwe lucht tevoorschijn en een half uur later zaten we prinsheerlijk in de zon. Een schoolvoorbeeld van een frontpassage.

Grafiek van de luchtdruk

Hierboven een foto van de barometer grafiek van ons weerstation, elk uur is een puntje. Helemaal links is 24 uur geleden, toen dat onweerslaag uit Spanje in Nederland zoveel wind en bij ons zoveel regen bracht. De bult in het midden is de rug van hoge druk die volgde en die ons vanochtend de strak blauwe lucht bracht. Daarna ging het weer snel bergafwaarts en kwamen de buien en de wind. De frontpassage is de diepe dip, waarna de luchtdruk even snel weer stijgt. Inmiddels (half negen) is het weer strakblauw.

Het front schampte ons, en ten zuiden, in Kent, heeft het nog lang geregend en geonweerd. Goed dat we vandaag zijn blijven liggen! Midden in de Thames monding waaide het 7-8 Bft.

Hoe zit dat nou met die lage drukgebieden, fronten en ruggen van hoge druk? Doe eens een proefje: laat je wastafel vollopen en trek dan de stop eruit. Er ontstaat een draaikolk, meestal tegen de klok in. Dat is ons lagedruk gebied. Rondom die draaikolk zie je altijd “ribbeltjes”: de “lage” gedeeltes van die ribbeltjes zijn de fronten, waar buien zijn en veel wind. De “hoge” delen van de ribbeltjes zijn de ruggen van hoge druk die tijdelijk mooi weer brengen. Als je goed kijkt dan draaien die ribbeltjes om de draaikolk heen. In het groot gebeurt precies hetzelfde. Ligt er een lagedruk gebied in de buurt dan krijg je wisselvallig weer: een dag(deel) mooi, een dag(deel) regen enzovoort. Trekt het lagedruk gebied weg en komt er een hogedruk gebied in de buurt, dan krijg je stabiel mooi weer, en anders dient het volgende laag zich weer aan en begint het opnieuw.

De komende dagen hopen we op niet teveel wind, want we gaan de Thames monding oversteken en daarna het kanaal.

Zomer 2018 dag 9

Donderdag 9 augustus 2018:

  • Harwich – Brightlingsea 23 mijl, 662 mijl totaal
  • Vertrek: 0715 (HW-3’30), aankomst 1230 (HW+1’30)
  • Wind: NW 3
  • Weer: bewolkt, later regen, 16 graden, ’s middag in de regen 13,5 graden.

We stonden om 0600 uur op om met het tij mee te zeilen naar Brightlingsea.  Het was bewolkt en op een spatje na droog. Gelukkig stond er meer wind dan voorspeld, dus we konden mooi met de stroom mee zeilen langs de kust van Walton en Clacton on sea. Veelkleurige beach huts gaven een kleurige noot aan het grijze weer.

We zeilen langs The Naze en de Gunfleet windfarm. Weinig andere zeilboten. Een uur voor we aankwamen begon het te regenen en die regen hield de hele middag aan. 15 millimeter is er gevallen en de temperatuur daalde naar 13,5 graden. Dat waren we niet meer gewend! We zaten dus lekker binnen met een boek. Maar ja, het havengeld moest betaald en de boodschappen gedaan. En hier in Brightlingsea lig je aan een ponton midden in de rivier. Je moet dus eerst per marifoon de watertaxi oproepen en die zet je dan in de stromende regen over naar de wal.

Gonnie maakte deze foto toen ik met de watertaxi door de regen naar de wal ging.

Vervolgens 10 minuten (gelukkig niet meer!) lopen naar de supermarkt en met een volle rugzak (die niet waterdicht bleek!) weer terug met de watertaxi. De havenmeester had een beetje medelijden. Ik hoefde de 1,5 pond voor de overtocht niet te betalen “you carried your own bag” 🙂

Heerlijk gekookt en gegeten en rond half acht werd het droog. Niet dat het allemaal nog droog wordt in de vochtige lucht, maar dat maakt niet uit.

Morgen blijven we waarschijnlijk nog hier omdat de wind nog te stevig is (maar het is hier rustiger dan in Nederland). En daarna de Thames over!

Zomer 2018 dag 8

Woensdag 8 augustus 2018:

  • Woodbridge – Harwich, 21 mijl, 639 mijl totaal
  • Vertrek 0915 (HW-0’45), aankomst 1430 (LW-1)
  • Wind: ZZW – W 3-6
  • Weer: wolkenvelden, later opklaringen, 23 graden

Best wel een heftig dagje. Nadat we diesel getankt hadden (en een uitgebreid formulier ingevuld om ons te vrijwaren tegen de maatregelen van de Nederlands douane vanwege de rode diesel, die bij ons verboden is) vertrokken we over een rustige rivier. Eerst nog wat stroom tegen, daarna toenemende stroom mee. Soms kon de kluiver bij, soms niet omdat het recht tegen de wind in was op de kronkelige vaarweg.

Nog even een tip voor hen die ook de Deben willen bezoeken: Vlak voor Woodbridge maakt de rivier een laatste groter slinger. In die slinger is een afsnij stukje uitgegraven, aangegeven met prikken: “Loder’s cut”. Bezoekende jachten varen altijd keurig om, en wij ook, maar nu trokken we de stoute schoenen aan en gingen erdoor. Het was immers zo goed als HW. En wat bleek: de diepte is 50 cm meer, dan de diepte boven de drempel  van de haven. Kun je de haven in/uit dan kun je dus met gemak door Loder’s Cut.

De uitgang naar zee was relatief rustig. Geen probleem. Het was een uur na HW dus het stroomde nog niet erg hard. Op zee stond de wind pal tegen, en de stroom ook. Dat kan nu eenmaal niet anders als je een getijde rivier met drempel uitvaart. Het was dus kruisen tegen wind en stroom in. Dat schiet niet echt op, zeker omdat onze Noordkaper toch al geen enorme loefbijter is. Daar kwam bij dat de wind zeer vlagerig en variabel qua richting was: van 3-6 beaufort en voortdurend plotseling wisselend van ZZW-W. Vanwege de harde uithalen van de wind moesten we reven, maar tijdens de rustige perioden kwamen we dus niet erg vooruit. De ebstroom zette ons ook terug zodat de VMG (Velocitiy Made Good) laag was.

De zee in de buurt van de uitgang van de Orwell/Stour was erg knobbelig omdat de ebstroom uit de rivieren botst met de ebstroom op zee. Kortom: Markermeer bij windkracht 6 tegen. De boot onder een dikke laag zout.

Eenmaal op de rivier konden we afvallen en verdween de zeegang, dus het laatste halfuurtje was aangenaam onder een opentrekkende lucht, langs de immense container terminal naar Shotley point met de immer zeer vriendelijke havenmeesters. Een lekker middagje verder, eindigend met een pint Adnams en Fish & Chips in de havenkroeg.

Morgen trekt er een depressie via Frankrijk naar Nederland. Wij krijgen daar N-NW wind en regen van. Het plan is om naar Brightlingsea te varen. Vanuit daar hebben we een goed uitgangspunt om de Thames delta over te steken bij de voorspelde ZW winden de komende dagen.

Zomer 2018 dag 7

Halverwege het tij is de Deben al bijna drooggevallen.

Dinsdag 7 augustus 2018:

  • Rustdag Woodbridge
  • Weer: zonnig, 30 graden , ’s avonds buien met onweer.

Na zes dagen varen waren we aan een rustdagje toe. Het was bloedheet. Niet zo heet als in Nederland, maar toch… De dag bestond dus uit boodschappen doen en onder het zonnedek lezen, dutje doen, etcetera. Heerlijk dus

De oude tidemill draaide vroeger op het water, dat met hoog water in het huidige havenbasin werd opgeslagen; met de eb liep het water via een schoepenrad de rivier in en maalde de molen graan. Het gebouw rechts is de oude granary, het pakhuis voor graan. Tegenwoordig is er alleen nog een kleiner basin (zie voorgrond foto) en draait de molen rond hoog water nog voor de toeristen.

De haven heeft een drempel, zodat de boten blijven drijvend met LW. Op Hw staat er rond de 2 meter water boven de drempel. Sommigen hebben geen weet van de drempel, zoals de boot hieronder, die pardoes tegen het beton aanvoer en vervolgens een paar uur moest wachten -dwars op de stroom- tot de boot schrapend met de kiel eroverheen dreef. Op de foto hieronder staat er nog maar 70 cm water boven de drempel.

Vannacht verwachten we onweer. Morgen is het weer een stuk koeler en gaan we weer varen. Lekker dagje!

Zomer 2018 dag 6

Het water is zeer zanderig aan deze kust, waar het hard stroomt.

Maandag 6 augustus 2018:

  • Southwold – Woodbridge, 34,5 mijl, 618 mijl totaal.
  • Vertrek: 1245 (LW+1, aankomst 1915 (HW-0’30)
  • Wind: ZZO 3-4
  • Weer:zonnig, 23 graden

Vanochtend fietsten we naar het dorp voor de boodschappen. Het werd al snel warm. Na een rustige ochtend en lunch vertrokken we een uur na LW. Southwold’s havenmond is wat dieper geworden. We hadden ruim 2,5 meter water minimaal.

Het eerste stuk was net niet bezeilbaar. Vanwege het kritische tijdstip van aankomst in Woodbridge (en de aanloop van de Deben) en de lengte van de tocht werd het motorzeilen i.p.v. kruisen. Na Aldeburgh konden we afvallen en werd het heerlijk zeilen met 2 knopen stroom mee.

De vuurtoren van Oreford Ness staat er nog steeds, hoewel hij weer dichter bij de zee staat dan vier jaar terug. Binnen afzienbare tijd stort hij in zee.

De aanloop van de Deben was totaal veranderd t.o.v. vier jaar terug. Maar ondanks alle waarschuwingen in de pilots is de aanloop bij normaal weer makkelijk: gewoon er op het juiste moment zijn en de tonnen volgen. We vlogen met 8 knopen naar binnen met minimaal 2,8 meter water en daarna was het heerlijk rivierzeilen.

Felixstowe ferry vanuit de Deben.

Een half uur voor hoog water stond er 1,85m water op de drempel van de Tidemill Marina, dus met het midzwaard een beetje op konden we zo naar binnen.

We liggen met zicht op de cill, de drempel van de haven, en kunnen dus alle boten zien aankomen en vertrekken.

Morgen blijven we een dagje liggen, na zes vaardagen hebben we daar wel behoefte aan.