Zomer 2018 dag 9

Donderdag 9 augustus 2018:

  • Harwich – Brightlingsea 23 mijl, 662 mijl totaal
  • Vertrek: 0715 (HW-3’30), aankomst 1230 (HW+1’30)
  • Wind: NW 3
  • Weer: bewolkt, later regen, 16 graden, ’s middag in de regen 13,5 graden.

We stonden om 0600 uur op om met het tij mee te zeilen naar Brightlingsea.  Het was bewolkt en op een spatje na droog. Gelukkig stond er meer wind dan voorspeld, dus we konden mooi met de stroom mee zeilen langs de kust van Walton en Clacton on sea. Veelkleurige beach huts gaven een kleurige noot aan het grijze weer.

We zeilen langs The Naze en de Gunfleet windfarm. Weinig andere zeilboten. Een uur voor we aankwamen begon het te regenen en die regen hield de hele middag aan. 15 millimeter is er gevallen en de temperatuur daalde naar 13,5 graden. Dat waren we niet meer gewend! We zaten dus lekker binnen met een boek. Maar ja, het havengeld moest betaald en de boodschappen gedaan. En hier in Brightlingsea lig je aan een ponton midden in de rivier. Je moet dus eerst per marifoon de watertaxi oproepen en die zet je dan in de stromende regen over naar de wal.

Gonnie maakte deze foto toen ik met de watertaxi door de regen naar de wal ging.

Vervolgens 10 minuten (gelukkig niet meer!) lopen naar de supermarkt en met een volle rugzak (die niet waterdicht bleek!) weer terug met de watertaxi. De havenmeester had een beetje medelijden. Ik hoefde de 1,5 pond voor de overtocht niet te betalen “you carried your own bag” 🙂

Heerlijk gekookt en gegeten en rond half acht werd het droog. Niet dat het allemaal nog droog wordt in de vochtige lucht, maar dat maakt niet uit.

Morgen blijven we waarschijnlijk nog hier omdat de wind nog te stevig is (maar het is hier rustiger dan in Nederland). En daarna de Thames over!

Zomer 2018 dag 8

Woensdag 8 augustus 2018:

  • Woodbridge – Harwich, 21 mijl, 639 mijl totaal
  • Vertrek 0915 (HW-0’45), aankomst 1430 (LW-1)
  • Wind: ZZW – W 3-6
  • Weer: wolkenvelden, later opklaringen, 23 graden

Best wel een heftig dagje. Nadat we diesel getankt hadden (en een uitgebreid formulier ingevuld om ons te vrijwaren tegen de maatregelen van de Nederlands douane vanwege de rode diesel, die bij ons verboden is) vertrokken we over een rustige rivier. Eerst nog wat stroom tegen, daarna toenemende stroom mee. Soms kon de kluiver bij, soms niet omdat het recht tegen de wind in was op de kronkelige vaarweg.

Nog even een tip voor hen die ook de Deben willen bezoeken: Vlak voor Woodbridge maakt de rivier een laatste groter slinger. In die slinger is een afsnij stukje uitgegraven, aangegeven met prikken: “Loder’s cut”. Bezoekende jachten varen altijd keurig om, en wij ook, maar nu trokken we de stoute schoenen aan en gingen erdoor. Het was immers zo goed als HW. En wat bleek: de diepte is 50 cm meer, dan de diepte boven de drempel  van de haven. Kun je de haven in/uit dan kun je dus met gemak door Loder’s Cut.

De uitgang naar zee was relatief rustig. Geen probleem. Het was een uur na HW dus het stroomde nog niet erg hard. Op zee stond de wind pal tegen, en de stroom ook. Dat kan nu eenmaal niet anders als je een getijde rivier met drempel uitvaart. Het was dus kruisen tegen wind en stroom in. Dat schiet niet echt op, zeker omdat onze Noordkaper toch al geen enorme loefbijter is. Daar kwam bij dat de wind zeer vlagerig en variabel qua richting was: van 3-6 beaufort en voortdurend plotseling wisselend van ZZW-W. Vanwege de harde uithalen van de wind moesten we reven, maar tijdens de rustige perioden kwamen we dus niet erg vooruit. De ebstroom zette ons ook terug zodat de VMG (Velocitiy Made Good) laag was.

De zee in de buurt van de uitgang van de Orwell/Stour was erg knobbelig omdat de ebstroom uit de rivieren botst met de ebstroom op zee. Kortom: Markermeer bij windkracht 6 tegen. De boot onder een dikke laag zout.

Eenmaal op de rivier konden we afvallen en verdween de zeegang, dus het laatste halfuurtje was aangenaam onder een opentrekkende lucht, langs de immense container terminal naar Shotley point met de immer zeer vriendelijke havenmeesters. Een lekker middagje verder, eindigend met een pint Adnams en Fish & Chips in de havenkroeg.

Morgen trekt er een depressie via Frankrijk naar Nederland. Wij krijgen daar N-NW wind en regen van. Het plan is om naar Brightlingsea te varen. Vanuit daar hebben we een goed uitgangspunt om de Thames delta over te steken bij de voorspelde ZW winden de komende dagen.

Zomer 2018 dag 7

Halverwege het tij is de Deben al bijna drooggevallen.

Dinsdag 7 augustus 2018:

  • Rustdag Woodbridge
  • Weer: zonnig, 30 graden , ’s avonds buien met onweer.

Na zes dagen varen waren we aan een rustdagje toe. Het was bloedheet. Niet zo heet als in Nederland, maar toch… De dag bestond dus uit boodschappen doen en onder het zonnedek lezen, dutje doen, etcetera. Heerlijk dus

De oude tidemill draaide vroeger op het water, dat met hoog water in het huidige havenbasin werd opgeslagen; met de eb liep het water via een schoepenrad de rivier in en maalde de molen graan. Het gebouw rechts is de oude granary, het pakhuis voor graan. Tegenwoordig is er alleen nog een kleiner basin (zie voorgrond foto) en draait de molen rond hoog water nog voor de toeristen.

De haven heeft een drempel, zodat de boten blijven drijvend met LW. Op Hw staat er rond de 2 meter water boven de drempel. Sommigen hebben geen weet van de drempel, zoals de boot hieronder, die pardoes tegen het beton aanvoer en vervolgens een paar uur moest wachten -dwars op de stroom- tot de boot schrapend met de kiel eroverheen dreef. Op de foto hieronder staat er nog maar 70 cm water boven de drempel.

Vannacht verwachten we onweer. Morgen is het weer een stuk koeler en gaan we weer varen. Lekker dagje!

Zomer 2018 dag 6

Het water is zeer zanderig aan deze kust, waar het hard stroomt.

Maandag 6 augustus 2018:

  • Southwold – Woodbridge, 34,5 mijl, 618 mijl totaal.
  • Vertrek: 1245 (LW+1, aankomst 1915 (HW-0’30)
  • Wind: ZZO 3-4
  • Weer:zonnig, 23 graden

Vanochtend fietsten we naar het dorp voor de boodschappen. Het werd al snel warm. Na een rustige ochtend en lunch vertrokken we een uur na LW. Southwold’s havenmond is wat dieper geworden. We hadden ruim 2,5 meter water minimaal.

Het eerste stuk was net niet bezeilbaar. Vanwege het kritische tijdstip van aankomst in Woodbridge (en de aanloop van de Deben) en de lengte van de tocht werd het motorzeilen i.p.v. kruisen. Na Aldeburgh konden we afvallen en werd het heerlijk zeilen met 2 knopen stroom mee.

De vuurtoren van Oreford Ness staat er nog steeds, hoewel hij weer dichter bij de zee staat dan vier jaar terug. Binnen afzienbare tijd stort hij in zee.

De aanloop van de Deben was totaal veranderd t.o.v. vier jaar terug. Maar ondanks alle waarschuwingen in de pilots is de aanloop bij normaal weer makkelijk: gewoon er op het juiste moment zijn en de tonnen volgen. We vlogen met 8 knopen naar binnen met minimaal 2,8 meter water en daarna was het heerlijk rivierzeilen.

Felixstowe ferry vanuit de Deben.

Een half uur voor hoog water stond er 1,85m water op de drempel van de Tidemill Marina, dus met het midzwaard een beetje op konden we zo naar binnen.

We liggen met zicht op de cill, de drempel van de haven, en kunnen dus alle boten zien aankomen en vertrekken.

Morgen blijven we een dagje liggen, na zes vaardagen hebben we daar wel behoefte aan.

Zomer 2018 dag 5

Zondag 5 augustus 2018:

  • Lowestoft – Southwold, 14 mijl, 583,5 mijl totaal
  • Vertrek: 1230, aankomst 1530 uur.
  • Wind: ZZO 3-4
  • Weer: zonnig, 21 graden

Na een rustige ochtend vertrokken we met goede moed en goed weer. Maar gelijk buiten de havenpieren, waar het stevig stroomde, wachtte ons eerste “avontuur” op ons.  Opeens reageerde het roer niet meer goed. Nu hebben we sinds vorig jaar een hydraulische stuurinstallatie, dus er kan van alles mis zijn: een olielek, losse verbindingen, kapotte stuurpomp, kapotte cilinder, verbinding tussen cilinder en roer stuk, enzovoort. Ik kon nog wel iets: door heel hard het stuurwiel rond te draaien kon ik het roerblad een beetje bewegen, maar zodra ik daarmee ophield zwabberde het weer alle kanten op.

Dat was geen ideale situatie, om met Brits understatement te zeggen, met benedenstrooms een zandbank. Er zat maar één ding op: terug de haven in zien te komen. Met drie knopen dwarsstroom voor de smalle ingang met de betonnen pieren…..

Afijn, met kunst en vliegwerk lukte het om weer aan te leggen bij de jachtclub. Telkens als ik door hard draaien het roer even in de goede richting had, gaf ik een dot gas, zodat de boot een stuk de goede kant op ging. We kwamen goed langszij een ander jacht. Snel de installatie geïnspecteerd: daar was niets bijzonders aan te zien; geen lekkende of loszittende verbindingen, het zag er goed uit. Toen viel mijn oog op de stuurautomaat en kwam de aap uit de mouw: die stond op “track”. Dat betekent dat hij de ingeprogrammeerde route van die dag wil gaan volgen. En dan reageert het stuurwiel niet goed: ze werken elkaar tegen. Stuurautomaat op “stand-by” gezet en alles was weer okee. Pfffff, gelukkig, niks kapot. De oorzaak: met de nieuwe stuurautomaat, die we sinds vorig jaar hebben, werken plotter en stuurautomaat nauw samen. De functie van sommige knopjes op de plotter is nu anders. We hadden dus per ongeluk een verkeerd knopje ingedrukt, waardoor de stuurautomaat ongewild in werking trad… Mooi hoor, die moderne techniek, maar je ziet, het is ook niet alles.

En aldus vertrokken we voor de tweede keer voor een verder probleemloze tocht langs de lage kust van Suffolk. We kolkten met 4 knopen stroom mee de nauwe havenmond van Southwold binnen en kregen een privé drijvend steigertje voor 1 boot toegewezen vlak voor de vaste brug. Dat was nog even spannend: met 4 knopen stroom mee 40 meter voor die lage brug keren en direct op stroom aanleggen. Gelukkig ging het prima en was de vriendelijke hulp van beide havenmeesters prettig maar niet per se noodzakelijk.

Deze foto is vanaf de brug genomen. Links onze Noordkaper.

We liggen hier schitterend en we worden bewonderd door de vele wandelaars die langs de rivier struinen. Het avondlicht is hier altijd prachtig, zie bovenste foto en ook de foto hieronder van de typisch Britse rommelige werf. Erg fijn om weer op deze mooie plek te zijn!

Zomer 2018 dag 3/4

Vrijdag/zaterdag 3/4 augustus 2018:

  • IJmuiden – Lowestoft, 109 mijl, 565,5 mijl totaal.
  • Vertrek: vrijdag 1100 uur EST, aankomst zaterdag 0745 EST, 0645 BST
  • Wind: noordelijk 0-2 Bft.
  • Weer: Zonnig, in de nacht en ochtend wolkenvelden, ca 17,5 – 23 graden.

In IJmuiden liep vrijdagochtend de temperatuur snel op. We deden boodschappen in de (loeidure!) supermarkt en vervoegden ons met de boot om 1000 uur bij het tankstation. We zagen namelijk aankomen dat we een groot deel van de oversteek zouden moeten motoren, dus wilden we met volle tank vertrekken. Daar moesten we wachten op een 15 meter snel motorjacht, dat enige gelijkenis met een spaceshuttle vertoonde. Ik maakte een praatje met de eigenaar. De boot had een kruissnelheid van 22 knopen (“maar hij kan tot 35 hoor!”), en ja, hij moest even 2000 liter diesel tanken, sorry, het duurt even. Als je 2 miljoen voor een boot kunt neertellen dan zeur je niet over 3000 euri aan brandstof. Hij wilde vandaag even op en neer naar Cadzand…. Dat hij ook in 5 uur naar Engeland kan varen, was een heel nieuw perspectief voor hem.

Afijn, wij deden 70 liter in de tank en staken van wal. Heel weinig wind, dus motorzeilen en later in de nacht helemaal geen wind en dus motoren.

Tot 25 mijl uit de kust liggen zeeschepen te wachten tot ze IJmuiden binnen kunnen lopen. Wachten op zee is veel goedkoper dan hoge liggelden betalen. Voor de bemanning lijkt het me oersaai, zo’n leven.

Tegen zonsondergang kwamen er wat wolkenvelden overdrijven, wat zowel bij zonsondergang als bij zonsopgang mooie plaatjes opleverde.

’s Nachts is het vooral opletten op  de passerende zeeschepen. Moet je uitwijken of niet? Slechts één keer moesten we echt ingrijpen en een omtrekkende beweging maken om niet vlak voor een groot vrachtschip langs te gaan. Je doet dus weinig, maar bent voortdurend alert, ook al zie je in de nacht alles ruim tevoren aankomen. De electronica helpt ook een handje, de computer laat je zien of een schip voor of achter je langs gaat en met welke afstand en op welk moment. Maar belangrijker is dat je op het oog de juiste inschatting maakt. Dankzij een goede verrekijker lukte dat altijd prima.

Slapen: tja, de motor stond de hele tijd aan dus binnen is het een herrie. Een hazenslaapje is alles wat je hebt als je geen wacht hebt. Wij doen 2 uur op en 2 uur af. Dat is niet de standaard van drie uur, maar ons bevalt het. Het tijdstip van vertrek hadden we goed uitgekiend, want het laatste stuk hadden we goede stroom mee.

We liepen de haven zonder problemen binnen. De rest van de dag hebben we zeer relaxt doorgebracht met diverse slaapjes en wat lezen. Lekker hoor!

Zomer 2018 dag 2

Donderdag 2 augustus 2018:

  • Durgerdam – IJmuiden, 19 mijl, 460,5 mijl totaal
  • Vertrek 1000, aankomst 1420 uur
  • Wind: West 0-2
  • Weer: zonnig, 24 graden

Na een rustige nacht ten anker bij Durgerdam, werd het vanochtend al snel warm. Er stond geen wind, maar door het varen op de motor maakten we ons eigen verkoelende briesje.We gingen vlot door de brug van Schellingwoude en door de Oranjesluis. Bij het centraal station van Amsterdam was het het normale gekrioel van pontjes. Er was echter weinig beroepsvaart. Zou dat komen door de droogte en de lage waterstanden?

De kleine zeesluis in IJmuiden stond ook al voor ons open, dus we waren al vrij vroeg in de Seaport Marina. Een licht zeewindje bracht verkoeling, maar de zon brandde genadeloos. In de boot was het ruim 30 graden, dus snel het zonneschermpje opgezet.

Klokslag half zes kwam de ferry naar Newcastle langs, waarmee we twee dagen geleden nog aankwamen uit Schotland. Raar hoor! Het was strakblauw dus de zonsondergang en de bijbehorende kleuren waren schitterend (zie bovenste foto).

Boven de hoogovens is dan tevens de luchtvervuiling goed zichtbaar….

Als er geen gekke dingen gebeuren steken we morgen met hetzelfde prachtige weer over naar Lowestoft, een tocht van 21-23 uur. In het begin met weinig/geen wind, zaterdagochtend met een licht tot matige noordenwind. Het beloofd een prachtige sterrenhemel op  te leveren. Hoe dan ook: morgen eerst maar eens even diesel tanken, want een flink deel van de tocht zal op de motor gedaan moeten worden.

Zomer 2018 dag 1

Woensdag 1 augustus 2018:

  • Naarden – Durgerdam, 7,5 mijl, 441,5 mijl totaal
  • Vertrek 1600, aankomst 1800
  • Wind: N 2-3
  • Weer: zonnig, 24 graden
  • Gisteren kwamen we thuis uit Schotland en was het wasdag. Vandaag vertrokken we na de boodschappen met een toch weer volle auto naar de boot. Die was na drie weken zonder aandacht onuitsprekelijk smerig: vogel- en spinnenpoep en lagen stof door het droge weer. Spinnen hadden bezit genomen van de Jan-van-Gent. Tientallen, misschien wel honderd hebben we verwijderd, in verschillende mate van vetheid en grootte. De slang op het schip en boenen maar in een temperatuur, die snel opliep.
  • Afijn, om twee uur was hij weer lekker schoon en trakteerden we ons op een smakelijke lunch in het havenrestaurant, alwaar een zestal gepensioneerde Gooise mannen flink zat in te nemen, met toenemende geluidsproductie. Doodmoe waggelden ze na afloop naar hun auto’s (!).
  • Vervolgens was het nog zeilen aanslaan (waar opnieuw een lading spinnen uitkwam) en nog een aantal technische checks van de motor: koelvloeistof, brandstofkosten, oliepeil, hydraulische olie etcetera. Zodat we pas om 1600 losmaakten. Eerste even motoren om stroom en warm water te maken en vervolgens lekker rustig zeilend verder naar ons favoriete ankerplekje bij Durgerdam.
  • Morgen motoren we door het Noordzee kanaal naar IJmuiden en vrijdag steken we met rustig weer over naar Engeland, zo is het plan. Vakantie nummer 2 is begonnen, hoe luxe kun je het hebben?

Kamperen in Schotland

We hebben twee weken met de auto door Schotland getoerd. Na onze Schotland tocht met de Jan-van-gent in 2014 hadden we ons voorgenomen meer van Schotland te gaan zien. Met de ferry van IJmuiden naar Newcastle en rijden maar. Wat een geweldig land en schitterende natuur! En natuurlijk bezochten we havenplaatsen waar we nog niet of juist al wel geweest zijn. Daarom een kort overzicht van deze plaatsjes:

Dunbar:

Een klein haventje aan het eind van de zuidoever van de Firth of Forth. Er is een aardige vissersvloot van kleine bootjes die met lobsterpots vissen. De haven valt vrijwel droog. Er liggen wat plaatselijke jachten aan een mooring. Bezoekende jachten vinden een plekje aan de droogvallende oostkade of naast een vissersboot.

De zeesluis van Clachnaharry

Hier voeren we in 2014 het Caledonian Canal uit bij Inverness. Je ziet de vloedstroom met kracht het Loch instromen.

Helmsdale

Een klein haventje halverwege Inverness en Wick. Aan de drijvende steiger worden 2-3 plaatsen vrijgehouden voor bezoekende jachten.

Scrabster

Vissers- en veerhaven bij Thurso. Sfeerloos. Geen voorzieningen voor jachten, die leggen gewoon aan de kade aan. Maar wel geschikt om te schuilen voor slecht weer of het juiste tij voor de Pentland Firth af te wachten.

Pentland Firth

We maakten een tochtje met de rondvaartboot door de beruchte Pentland Firth. We wilden dat wel eens van dichtbij meemaken. Op de bovenste foto  zie je een boeitje van een lobsterpot volledig onder water getrokken worden door de stroom van 7-8 knopen. Op de onderste foto zie je Duncansby Head, het NO puntje van Schotland, waar het hele tij van de Noordzee een hoekje om moet. We varen hier door de Duncansby race. Bij windkracht twee. Vanaf windkracht 4-5 moet je hier niet willen wezen!

Lochinver

In veel haventjes, waar de visserij aan het verdwijnen is, legt men enkele drijvende steigers voor jachten neer. Zo ook in Kinlochverbie en Lochinver aan de noordwestkust van Schotland. Voorheen voor jachten een barre kust zonder voorzieningen. Nu kun je in dagtochten havens hoppen.

Ullapool

In Ullapool liggen (nog) geen drijvende steigers, maar wel blauwe visitor moorings in een schitterende omgeving, vlak bij het centrum. Met je bijboot aan land en eten in de Ceilidh Place!

Skye: Portree

Ook in Portree liggen moorings voor bezoekende jachten. Heel beschut in de baai bij het stadje. De supermarkt ligt direct boven d haven. Zo mooi weer als op de foto is het niet vaak op Skye…

Skye: Kyle of Lochalsh

Bij het Lochalsh Hotel is een kleine drijvende steiger met fantastisch uitzicht op de brug naar Skye. In het dorpje aan de overkant, Kyleakin (waar men sterk tegen de brug was vanwege de veerdienst) is ook zo’n aanleg plek. Dan lig je wel op Skye!

Oban

In 2008 en 2014 lagen we aan de overkant van Oban in de marina van het eiland Kerrera. Nu zijn er pal aan de stadskade drijvende steigers en gloednieuwe faciliteiten gebouwd. Echt bedoeld voor bezoekende jachten, want je mag er maximaal drie dagen liggen. Je ligt er beschut tegen de heersende westenwinden, maar je mist het romantische (en bij harde wind natte en koude) tochtje met het pontje van en naar het eiland.

Meivakantie 2018 dag 18

Zaterdag 5 mei 2018:

  • Enkhuizen – Lelystad, 15 mijl, 15 mijl, 283,5 mijl totaal.
  • Vertrek 1130, aankomst 1600 uur.
  • Wind: NNO 2-3, later NO 3-4.
  • Weer: zonnig, 19 graden.

Na een rustige nacht achter het anker stonden we even rustig op. Na het vertrek om 1130 werden we vlot geschut bij het naviduct. Eigenlijk wilden we ons lichtweer zeil hijsen, maar we misten een cruciaal lijntje, dat we zo gauw niet konden vinden. De ‘gewone’ zeilen dus maar gehesen. Er stond een klein windje van zo’n 5 knopen, dus met zo’n 2 knopen vaart ging het richting Lelystad.

Ter hoogte van de Marker Wadden (nog niet klaar maar in de toekomst een mooi natuurgebied met aanlegplaats) nam de wind toe tot begin 4 Bft. en konden we ook nog een uurtje echt lekker zeilen.

Eenmaal aangelegd in Lelystad Haven was het aan wal beduidend warmer dan op het water (zoals te verwachten was). En we hadden wel genoeg felle zon gezien voor vandaag. We zochten dus de schaduw op. De zon ging prachtig onder in een kraakheldere hemel (want gortdroge lucht), dus ik kon bovenstaande foto maken.

Mogen al weer de laatste dag van een schitterende meivakantie.