Dag 109: Falmouth 35 M

Donderdag 17 Juli 2008
DSC02633_1
Bij Flamborough Head aan de oostkust bij het plaatsje Bridlington hebben we geleerd de kapen van de Engelse kusten te respecteren. Met de vloedstroom mee kruisend tegen de NO wind verzeilden we precies in het gebied met overfalls en brekers. Zelfs met windkracht 4 was het daar een heksenketel van jewelste, terwijl 200 meter naar de kust toe het water glad was.

De Britse pilots noemen deze gebieden “tidal races”: zo’n kaap vormt een obstakel voor de getijstromen die zich met geweld een weg langs de kaap wurmen. Het stroomt er hard en het water is er op z’n best verward en op z’n slechtst levensgevaarlijk. Nu vertellen die pilots altijd met verve hoe is het met windkracht 7 en wind tegen stroom tijdens springtij. Daar wordt je bang van. Daar wil je niet wezen. Inmiddels zijn we door ervaring wat wijzer.
DSC02630
Dit is de kaap van Lizard point. Windkracht 4 uit het westen en we zijn er precies rond de kentering van het tij, dan stroomt het er even weinig. Zoals je ziet is er niks aan de hand. Even later kwamen we in het gebied waar op de kaart de stroomrafelingen staan, en die waren er inderdaad, maar zeer gering. We hadden daar een knoop stroom mee, de wind van achteren, prima. Een kwestie van goed je tocht plannen en goed navigeren, wat met een kaartplotter niet zo moeilijk is. Overigens navigeren we ook altijd op zicht en plotten we de positie elk uur in de kaart, zodat je ook bij stroomuitval nog weet waar je bent.
DSC02632DSC02631
Vandaag om 1100 uur weg om  Mount’s bay over te steken. Om 1430 hopen we dan op de kentering bij Lizard point 17,5 mijl verderop te zijn. De wind zou W 4-5, af en toe 6 zijn, maar meer dan 4 mochten we niet klokken. We hadden de ebstroom tegen, maar in zo’n baai stroomt het niet hard, minder dan een knoop. Met rustig water langs de kaap en daarna stroom mee naar Falmouth. We hadden ruig weer en harde wind rond de kaap verwacht, en daarna in de beschutting van de kust rustig weer, maar dat pakte precies andersom uit: na de ronding van Lizard Point (waar de wind vrijwel wegviel) nam de wind geleidelijk toe tot een goede 5 met af en toe vlagen 6. Onder de kust was er geen zeegang en met de kluiver weggerold ging het als een speer.
DSC02635
Het weer was prima met een zonnetje erbij: voor het eerst zonder zeilpak in T-shirt op zee! Falmouth kwam in zicht: een grote riviermonding die een enorme natuurlijk haven vormt en daarmee ook een prachtig beschut zeilgebied vormt. Buiten liggen grote zeeschepen voor anker. De ingang wordt sinds eeuwen beschermd door grote forten aan weerszijden van de monding.
DSC02636DSC02637DSC02638DSC02641
Wij kennen dit gebied al omdat we een jaar of 12 geleden al eens gekampeerd hebben in de buurt van St. Mawes, zie de foto hieronder.
DSC02639
Nadat we de markante vuurtoren op St. Anthony’s Head waren gepasseerd, waren we binnen. Hoekje om bij Pendennis Point en het eind van deze etappe was in zicht. Een woud van schepen aan moorings, waardoor het niet eens zo eenvoudig was om de Visitors Haven te vinden. Het was er behoorlijk vol, maar met 7,5 meter lengte wisten we ons nog net in een leeg stukje langs de steiger te persen. Toch weer 7 uur varen, maar een heerlijke zeildag! Na 100 mijl in twee dagen is het morgen tijd voor een was/rust/stadjesdag.
DSC02645