Dag 14: slechte smaak
Zondag 13 april 2008
Er is een zeilboot voor elk soort mens. De opknapper voor de klusjesman, de platbodem voor de mens met hang naar traditie maar zonder enorme zeilambities. De racemachine voor de echte sportieveling, het open bootje voor de jeugd of de mooie dag op het water. De Scandinavische jachten voor de mens met teveel geld maar smaak en oog voor kwaliteit en de 50 voeter, uitgerust voor oceaanreizen, die nooit van het IJsselmeer afkomt voor de patser.
De jachten van kleine werven voor hen die iets speciaals zoeken zoals de Noordkaper en onze North Beach. En dan heb je de comfortcontainers voor havenliggers. 33-36 voeters uit Frankrijk of Duitsland (en binnenkort natuurlijk uit China!) met alles d’r op en d’r aan: TV, radio, internet, warm en koud stromend water, centrale verwarming, een echte douche of liever twee, zoveel mogelijk slaapplaatsen voor het hele gezin plus aanhang, en een enorme kombuis met koelkast, magnetron en oven, overal stahoogte en last but not least: niet duur! Wat wil een mens nog meer. Een plastic doos met alles wat je thuis ook hebt en het kan nog varen ook! Je mobiele vakantiehuisje! Of de schipper ook kan varen is vers twee.....
Om het even scherp te stellen: voor de prijs van een normaal uitgeruste North Beach 24 heb je al een kale Bavaria 31. Kaal dat wil zeggen met buiskap, koelbox, stromend water, walstroom etc etc. “Echte zeilers” kijken altijd met enige minachting naar Bavaria’s of hun Franse evenknie. Er doen verhalen de ronde over afbrekende kielen (niet leuk!), slecht of niet ingelamineerde schotten en slordige afwerking met een overmaat aan kit. Ondertussen kun je op een mooie zomerzondag wel bijna over de Bavaria’s van de ene naar de andere kant van het IJsselmeer lopen.....
Een beetje zeiler wil geen Bavaria. Maar neem Jan en Truus. Met hun Bavaria 36 gaan ze elke zomer de zee op naar Denemarken, London of Wight. Jan programmeert alle waypoints in de kaartplotter, zet de stuurautomaat aan en hij geniet. Truus is blij met de enorme keuken, de koelkast met witte wijn en lekkere hapjes, het ruime interieur en met de kachel als het eens kil is. Jan en Truus zijn niet verzonnen, ze bestaan! En ze zeilen meer en verder dan menige bezitter van een veel groter jacht.
Iets tegen op een Bavaria? Natuurlijk niet, elke schipper krijgt de boot die hij verdient en andersom. Voor ons dus een kleine, ondiepe, speciale, stoere, zeewaardige North Beach waarin het prima toeven is met twee, het nog een beetje kamperen is, waarin we ons 100% veilig voelen en die zeilt als een huis.
Nee, wat echt slechte smaak is, is die van de bezitter van een Bavaria in Makkum die zijn boot “comfortcontainer” noemt. En dan met koeienletters aan beide zijden van de romp! Ongetwijfeld een slechte poging tot geuzennaam, maar je zal maar in het havenkantoor staan en moeten antwoorden op de vraag “wat is de naam van de boot”? En dan in het hoogseizoen met een rij mensen achter je....... Het kan natuurlijk altijd erger! Er zijn mensen die hun boot “wet dream” noemen. Waar de geest vol van is.......
Vandaag van Hoorn naar Muiden gevaren. De beloofde zuidwestenwind bleek zuid, dus pal tegen. Kruisen dus, met heftige buien van tijd tot tijd. Een keer lag de boot binnen een minuut onder een laag hagel. Gelukkig zat er niet teveel wind in de buien. Koud was het wel. Ter hoogte van Edam viel de wind vrijwel weg, maar niet de deining vanwege de buien voor me. Motoren dus langs het Paard van Marken, hét oriëntatiepunt op het Markermeer.
Felle opklaringen en inktzwarte luchten wisselden elkaar af. April in Nederland zullen we maar zeggen. Pas 3 mijl voor Muiden ruimde de wind naar West. Toen had ik het inmiddels zo koud dat ik snel de haven in wilde en de motor dus aanliet.
Vrijwel terug op het beginpunt van de tocht. Tijd op af te zakken naar Zeeland en dan verder naar België en Engeland. Hopen op wat warmer weer en lopende wind!