Dag 43: Newcastle upon Tyne
Maandag 12 mei 2008
Vanochtend bij het wakker worden loeide de misthoorn op de noordpier nog steeds klagelijk. Hoewel meer dan drie kilometer weg toch nog goed hoorbaar. We hadden al afgesproken dat we geen zin hadden in nog een dag blind varen op instrumenten in mist. Het zou een dagje Newcastle worden, het culturele en universitaire centrum van de regio. Van de havenmeester kregen we het adres van een te voet bereikbare scheepswinkel, want we wilden een “tiller extension” kopen (zie verderop).
Het zou tien minuten lopen zijn naar het station, nou het was eerder richting half uur, berg op wel te verstaan. De treinen rijden elke 10 minuten en je bent zo in het centrum van Newcastle, tenminste als de politie de trein niet stilzet om een randcrimineel te arresteren, zoals bij ons het geval was.
We stapten uit bij halte “Monument”, zie hiernaast, opgedragen aan Earl Grey die op dit overmatige voetstuk gezet is omdat hij een grote bijdrage geleverd heeft aan de Reform act. Onze kennis van de Britse geschiedenis schiet hier even te kort. Of de goede man ook iets met de theesoort te maken heeft gehad is ons ook niet duidelijk.
We lopen door de drukke en gezellige winkelstraten naar beneden naar de rivier. Bij een VVV vestiging internetten we even omdat het in de haven niet zo wou lukken (inmiddels wel, zoals je ziet). We krijgen een berichtje dat Herman een boot gekocht heeft. Eindelijk! Dit wilde hij al jaren en hij gaat in Muiderzand liggen, dus we zullen hem regelmatig tegenkomen volgend seizoen. Erg leuk!
Een schitterende en heel erg Britse arcade met veel 19e eeuws houtsnijwerk en een muziekinstrumenten winkel. We zijn er op onze tocht wel drie tegengekomen. Zou dat zijn omdat Mark Knoppfler in Newcastle geboren en getogen is?
En dan de rivier. Zes bruggen overspannen het water, elk door hun architectuur herkenbaar uit een bepaalde tijd. De ouderwetse draaibrug is duidelijk de oudste. De millennium bridge is de jongste, een modern bouwwerk met een half rond brugdek, dat met staalkabels in evenwicht gehouden wordt met een eveneens halfronde boog. Het geheel kan een kwartslag draaien d.m.v. een gigantisch hydraulisch systeem, zodat de schepen eronderdoor kunnen.
We waren op weg naar de Baltic Flour Mill, een 19e eeuwse graanmolen / silo die omgebouwd is tot het museum van hedendaagse kunst. Helaas waren vrijwel alle verdiepingen “under construction” om de exposities van het nieuwe seizoen te bouwen, dus er viel weinig kunst te bewonderen Het uitzicht van de hoogste verdieping was wel de moeite waard.
Het grote gebouw achter de millennium bridge is de rechtbank en de hele buurt staat vol met advocatenkantoren. Het nieuwe concert gebouw is een hyper modern kunstwerk op zich. Er is ook een centrum voor music education in gevestigd.
Niet ver daar vandaan was de scheepswinkel en daar vonden we zowaar onze gewenste “tiller extension” ofwel helmstokverlenger. Het zijn ideale dingen omdat je vanuit verschillende plekken en houdingen kunt sturen en je het met de hand sturen dus veel langer kunt volhouden. Mooi is anders op onze houten helmstok, maar het zeilen wordt er een stuk prettiger van. Gelijk monteren natuurlijk! Blij dat ik m’n boormachine mee heb!
We krijgen heel wat aanspraak in de verschillende havens en hier kwam de havenmeester speciaal even een praatje maken, met complimenten voor de prachtige boot en dat we de eerste Nederlanders van het seizoen waren en dat hij in Zeewolde wel eens een Cornish Crabber gehuurd had en oh, lag onze boot daar vlak in de buurt enzovoort. Even eerder kwam een schipper van verderop de steiger vragen of iemand ons al had aangeboden om ons naar een winkel te rijden, want die waren zo ver weg. Nu hadden we ons al een breuk gesjouwd aan die boodschappen (gelukkig bergaf!), maar het geeft wel de hartelijkheid van varend Engeland aan. En we maken dat eigenlijk in elke haven wel mee.
Iedereen vindt het ook volstrekt vanzelfsprekend dat we met zo’n kleine boot round Brittain gaan, want in de meeste havens, zeker in droogvallende havens, is 7-8 meter de norm.
Inmiddels is de mist opgetrokken in niet al te lage bewolking met af en toe een gaatje ertussen en is de misthoorn op de pier stil. Hopelijk is het morgen ook zo en gaan we naar Amble. We zijn al aardig noordelijk en dat merk je aan de temperatuur: zonder zon wordt het zo’n 12 graden, de helft van wat het nu in Nederland is. Niet dat we spijt hebben dat we hier zijn!!