Dag 77: Troon 15 M

Zondag 15 juni 2008
DSC02360 2
Het ziet ernaar uit dat onze plannen nu echt eens een keer doorkruist worden (los van de NE wind waardoor we het Caledonian Canal niet haalden). De komende week staat in het teken van depressies die een krachtige, soms harde ZW wind brengen en ruw water in de Ierse zee. Daar is voor ons niet tegenin te kruisen.  Daarom zijn we naar Troon gegaan, een klein tochtje van 15 mijl met een lekkere NW wind. Hier is een goede marina met internet, een joekel van een supermarkt om de hoek en uitstekende verbindingen met Glasgow en het achterland, zodat we ons niet hoeven te vervelen. Misschien dat er donderdag of vrijdag een wat rustiger moment is dat we verder kunnen. Zoals het er nu uitziet wordt het in het weekend weer wat beter met meer hoge druk invloed.

Op zich is het niet erg om enkele dagen verwaaid te liggen. We kunnen in 2 goede dagen op het Isle of Man zijn en weer 2 dagen later op Anglesey in Wales. Als het nodig is kunnen we met stabiel weer ook een nacht doorzeilen en zo een flinke afstand afleggen. Dat kan in eze tijd ook heel goed want op deze noordelijke breedte wordt het nauwelijks echt donker. Onderstaande foto van de meeuw is gemaakt om 2230 zonder flits. Om 0200 is het even echt donker, maar om 0300 schemert het alweer en om 0400 is het gewoon licht. We zien wel. Je hoort ons nog niet klagen of piepen over het weer, we vinden dat we tot nu toe veel geluk hebben gehad.

Weinig foto’s vandaag dus. Je kunt die bergen van Arran niet blíjven fotograferen. Dan maar onze “buitenboordmotormeeuw”.
DSC02361
Half uur later: toch nog even naar de zee gelopen voor wat foto’s rond zonsondergang:
DSC02363
Zoals de Firth of Forth Bass Rock heeft (zie weblog 50), zo heeft de Firth of Clyde Ailsa Craig. Een 337 meter hoge vulkanische klomp, die ongenaakbaar uit zee oprijst. Vanaf hier zit de helft nog onder de horizon, dus als we er langs varen, maken we nog wat foto’s.
DSC02364
Vooruit, toch nog een keer de bergen van Arran. Je ziet mooi de wolken over de toppen scheren. En tenslotte de zonsondergang over het Schotse hoogland, dat we met pijn in het hart verlaten hebben en waarvan we onszelf beloofd hebben er nog eens met onze boot terug te keren. Wanneer dan ook.
DSC02368