Dag 88: Bangor verwaaidag
Donderdag 26 juni 2008
Ik zal proberen uit te leggen wat er met het weer aan de hand is. Heel kort door de bocht, ook al omdat ik geen meteoroloog ben. Op onze breedtegraad zitten we op de scheiding van polaire lucht (koud) en mediterrane lucht (warm). Op het grensvlak ontstaan storingen die uitgroeien tot depressies, lage drukgebieden. Die ontstaan vaak op de oceaan, vandaar Atlantische depressies. Dit in tegenstelling tot de onweersstoringen die bij langdurig heet weer van Spanje via Frankrijk ons land bereiken. Normaal volgen deze Atlantische depressies een globale NO koers via Ierland naar noord Schotland naar Scandinavië of IJsland. Ligt er boven Europa en Scandinavië een hoge druk gebied dan gaan ze noordelijker (en heb je er weinig last van), ligt er boven Schotland een hoge druk gebied, dan gaan ze door het Kanaal over zuid - Engeland recht over Nederland.
De havenaanloop van Bangor. De marina ligt rechts hiervan.
De huidige situatie is dat er boven Groenland een stabiel gebied van hoge druk ligt en dat het Azorenhoog een uitloper naar Frankrijk heeft. De Atlantische depressies worden hierdoor gedwongen een pal oostelijke koers te volgen over noord Schotland. Het is als het ware een straatje met aan weerszijden hoge druk en de depressies ertussenin. Dat betekent dat ze niet snel verdwijnen richting Noorwegen, maar hun invloed lang houden op de Britse eilanden. De “straat van lage druk” zorgt voor een voortdurende aanvoer van fronten, buien en harde ZW wind, op zee 6-7 en langs de kust 5-6. (toevoeging Gonnie: volgens mij is Joost een meteoroloog, toch? (:)! ).
Voor ons is dat de komende dagen er recht tegenin en met het tij mee betekent dat wind tegen stroom, zoals ik gisteren al zei. Tot windkracht 4 is dat geen probleem, maar daarboven krijg je zulke steile golven dat onze boot, toch al geen loefbijter, te weinig voortgang gaat maken om een tocht van zeg 25-30 mijl binnen een tij te doen. Dat betekent dat je stroom en wind na 6 uur tegen gaat krijgen. Je kunt gaan motorzeilen, maar gaat uiteindelijk toch 8-10 uur over zo’n tocht doen inclusief buien en overkomend buiswater en heftig bewegende boot. Dat is afzien hoor!
Als het echt moet dan doen we dat (zoals vorig jaar van Ramsgate naar Oostende met 6 Bft), maar voorlopig is de planning van onze tocht nog niet zo nijpend dat we dit gaan doen. De wind hoeft maar even westelijk te worden en er is geen vuiltje aan de lucht: bezeilbaar en geen wind tegen stroom. Dan is 5-6 Bft. onder de hoge wal geen enkel punt.
De Britten noemen dit “unsettled” en dat klopt ook: elke weersverwachting (4 maal daags een update) is weer anders. Het wachten is op een gaatje met iets minder of iets westelijker wind.
Het beste wat kan gebeuren is dat het Groenland hoog verdwijnt, de depressies via IJsland lopen en het Azoren hoog zich uitbreidt naar Ierland. Dan krijgen we prachtig weer en lichte-matige N-wind, precies wat we willen.
We hebben wel besloten via de Ierse kust af te zakken en dan een lange ruk naar Milford Haven in Wales te maken. We missen dan -zeer jammer- het Isle of Man en Anglesey in noord Wales, maar het is makkelijker varen met dit weer en een stuk korter. Vandaag dus vooral besteed aan het bestuderen van de kaarten, getij en de havens aan de Ierse oostkust. (toevoeging Gonnie: verwaaid liggen is ook heel goed voor het huishouden; alles is weer gewassen en de boot ligt er ook weer spic & span bij). Of we morgen gaan? Niet met ZW 5-6 in ieder geval! De ellende is dat hier in het Belfast Lough het dusdanig beschut is dat je je loopt af te vragen waarom je hier eigenlijk ligt! Het waait af en toe stevig, maar het water is vlak, eigenlijk prima zeilweer, zo lijkt het. De kunst is om zelf geen depressie te krijgen, heel leerzaam! Neem het zoals het komt!
De noordzijde van het Belfast Lough: Black Head met de vuurtoren erop.