Dag 130: Dover 46 M
Donderdag 7 augustus 2008
De kaap Dungeness speelde vandaag een belangrijke rol in de tocht. Dungeness is namelijk het wantij van Engeland. Even uitleggen voor de niet zeilers: Neem nou Terschelling. Dat eiland heeft aan twee kanten een zeegat: westelijk het zeegat tussen Terschelling en Vlieland, en oostelijk het zeegat tussen Terschelling en Ameland. Als de vloed opkomt, stroomt die door beide zeegaten naar binnen. Beide vloedstromen komen elkaar ergens onder eiland tegen. Die plek heet het wantij. Het stroomt er nauwelijks, het water gaat er alleen op en neer. Als je van West-Terschelling naar Ameland vaart, dan vaar je met de vloedstroom mee naar het wantij. Je plant het zo dat je met hoog water op het wantij bent en met de ebstroom mee vaar je verder. je hebt dus de hele reis de stroom mee (behalve, in dit geval, het laatste stuk naar de haven van Ameland, maar daar gaat het nu niet om.)
Engeland is ook een eiland: de vloedstroom loopt door het kanaal oostwaarts, maar ook vanaf de Noordzee loopt een vloedstroom westwaarts het kanaal in. Dungeness is zoals gezegd het wantij. Door je tocht goed te plannen kun je maar liefst tien uur lang de stroom mee hebben in plaats van de normale zes uur.
Het kwam vandaag met het tij heel goed uit: om 1100 begon de oostelijke vloedstroom, rond HW waren we bij Dungeness en daarna kregen we de ebstroom mee tot aan Dover. 46 mijl in 8 uur met voortdurend stroom mee. Daarbij dan west 4Bft, een lekker zonnetje, kortom, een flink lange tocht, maar lekker zeilen en het schoot goed op. In het begin wat wolkenvelden en boven het land buienwolken (zie foto), maar die losten snel op.
Vanaf Hastings wat lage zandsteenkliffen en daarna Rye bay. Rye is een leuk droogvallend haventje, waar we graag naar toe hadden gewild, maar het tij kwam vandaag te goed uit om te laten schieten. Komt nog wel!
Kaap Dungeness is een lage brede kaap met strand (dus moeilijk te verkennen), maar gelukkig staat op de punt een joekel van een kerncentrale. Zo ver mogelijk van Engeland af en zo dicht mogelijk bij Frankrijk. Die dingen waren toch helemaal veilig?????
Na de kaap werden de kliffen van Dover al snel zichtbaar en al snel kwamen ook de drie zendmasten en het kasteel in zicht. Net als bij IJmuiden wordt de tijstroom door de grote pieren afgebogen. Er staat een stroom van jewelste en met name bij ZW wind, maar eigenlijk altijd bij wat wind, is de zee voor de westelijke ingang behoorlijk ruw. Twee jaar geleden, met onze Toerzeilerstocht naar London, lieten we er ons door verrassen, nu wisten we het. Motor op volle kracht, flink opsturen om niet langs de opening gedreven te worden en dwars door de golven naar binnen.
Al binnenvarend door de binnenhaven naar de marina realiseren we ons dat vanaf nu alle havens voor ons bekend zijn. Dat geldt ook voor het vaarwater. Beetje vreemd gevoel, maar het geeft ook rust. Het rondje zit er bijna op. Morgen een klein tochtje naar Ramsgate, dan zijn we echt rond! Gek idee: in één keer is het gebeurd en ben je echt weer op bekend gebied en op de terugweg.