Dag 23: Duinkerken

Dinsdag 22 april 2008
DSC01609
Globaal heb je twee soorten betonning: laterale en kardinale. Laterale betonning geeft de zijkant van de vaarweg aan. De tonnen zijn rood en groen, dan weet je welke je links en welk je rechts moet houden. Tenminste, als je de betonningsrichting weet. Vaak staat die op de kaart aangegeven en anders is het zo wel duidelijk. Aan de andere kant ligt een bank of ondiepte.
DSC01612
Dit is een kenmerkend plaatje van de Belgische kust: eindeloze rijen met flats en tonnen die de vele banken voor de kust afdekken.

Kardinale tonnen zijn geel en zwart en de kleurcombinatie samen met de pijltjes erboven op geven aan aan welke kant je er omheen moet: Noord, Zuid, Oost of West. Ze dekken een geïsoleerd gevaar af, staan op het hoekje van een bank of de samenkomst van twee stromen of vaarwegen. Kardinaal komt etymologisch van dezelfde stam als het Latijnse woord voor scharnier: datgene waaromheen het draait. Dat zal vast ook de bedoeling geweest zijn van de kardinalen van de Rooms-Katholieke kerk....

Kort na het vroege vertrek uit Oostende zag ik een Noord-kardinaal opdoemen, die niet op de kaart stond. Nou is dat niets bijzonders, er worden voortdurend tonnen verplaatst, vervangen, weggehaald of erbij gezet. Officieel moet je via de “berichten voor zeevarenden” je kaarten bijgewerkt houden, maar dat is geen doen. Om hem aan de goede kant te ronden zou ik moeten gijpen en een stuk omvaren.

Ik naar binnen om op de kaart te kijken. Op dezelfde plek lag een wrak met 5 meter water erboven. Geen probleem, dacht ik, lekker doorvaren. Door de fikse ebstroom kwam de ton snel naderbij, terwijl ik aan de kaartentafel het logboek aan het bijwerken was. Gewoonte getrouw keek ik even door het ruitje van de buiskap naar voren om te kijken of er iets aankwam. Ik zag meeuwen op het water staan. STAAN??? Die beesten horen te vliegen dan wel te zwemmen.

Ik vlieg naar buiten en zie 50 meter naar voren een heel stelsel van rubberen en stalen buizen met zwarte drijvers in het water liggen. Bulletalie los, motor aan op volle kracht, snelle gijp en met de kluiver (die in de uithouder te loevert stond) bak naar die ton toe. Dat viel door de stroom en de bakstaande kluiver nog heel niet mee. Dichterbij gekomen kon ik op die ton lezen wat erop stond: “Zinker”. Ja, dat had ik ook al gezien! Toen viel er een muntje: ik had de middag daarvoor een tonnenbootje met precies deze ton naar buiten zien varen, gloednieuw en glanzend in de verf. Dat spul lag er pas een dag!

Wijze les: neem kardinalen serieus!. Wij zijn met de Noorderzon daar wat te los in geworden door de geringe diepgang van de boot. We kijken wel op de dieptemeter of het nog gaat. Vorig jaar hadden we in de Thamesmonding door deze houding een breker in de kuiper (een bank te krap gerond) en nu was ik bijna op die zinker terecht gekomen. Een kardinale blunder zogezegd! Ik beloof bij deze: ik zal nooit meer een kardinaal aan de verkeerde kant ronden!
DSC01613
Verder was het een prima zeildagje van Oostende naar Duinkerken. NO 3-4, redelijk vlakke zee. Heerlijk zonnetje, de middag luierend doorgebracht met een boek. Ik blijf het bijzonder vinden dat ik dan het enige zeiljacht ben dat vaart. En zelfs op zee kom je helaas nog speedboten tegen...
DSC01615
Ik blijf wel gastenvlaggetjes wisselen. Een gastenvlaggetje is een stukje folkklore van het varen: uit beleefdheid voer je in het stuurboordswant een klein vlaggetje van het land waar je te gast bent. Gisteren de Belgische vlag erin, vandaag de Franse (oeps even wennen weer aan dat Frans) en morgen de Britse “Red ensign”.
DSC01616