Donderdag 8 & vrijdag 9 juli:
Tochtgegevens:
Stellendam – Harwich Shotly: 110 M. totaal: 202,5 M
Vertrek: donderdag 9.45, aankomst vrijdag 9.00 uur NZT
Wind: W2 – geen – ZO 2-3 – geen – W2
Weer: zonnig en warm, op zee iets koeler.

Beschrijving:
9.45 uur los van de stijger en om 10.30 uur door de sluis. Het bleek al direct dat de zeer zwakke wind pal tegen stond, evenals de stroom. Dit laatste was uitgekiend om ervoor te zorgen dat we bij de aanloop van Harwich de stroom mee zouden hebben. Niets is zo frustrerend als na een lange tocht met het doel in zicht nog uren tegen de stroom op te moeten boxen. Kortom: Moteren. En dat zou zo blijven. Die zwakke Westenwind was in feite zeewind, veroorzaakt door het warme land. Een mijl of 10 uit de kust houdt die invloed op en daarmee ook alle wind.

Over volledig blak water voer ons motorbootje verder. Voor een zeiler is het lawaai niet echt fijn, al helemaal niet als je wilt slapen. De eerste 30 Mijl voerden langs eindeloze rijen voor anker liggende zeereuzen, die lagen te wachten op hun beurt in de Europoort. Daarna volgden de shipping lanes met ingewikkelde afslagen, waar het ene na het andere monster voorbij scheurt en je zeer alert moet zijn op schepen die plotseling van richting veranderen.

En zo wordt het donker en er verschijnt een prachtige sterrenhemel zoals je op land nooit ziet. De sterrenbeelden zijn niet meer te herkennen door de vele andere extra zichtbare sterren. De Melkweg verlicht zacht de watervlakte met daarop allerlei lichtjes: rode, groene, witte. En dan moet je de boten en hun vaarrichting dus op hun lichten herkennen. Op zich geen probleem, maar ook hier veranderden ze vaak van richting, want de “rotondes” van Europoort gaan naadloos over in die van de Thamesmonding en de Containerhaven van Felixstowe. We dachten veilig te varen door een stukje af te steken bij de Outer Gabbard bank. Wel veel lichtjes van vissers (die zitten altijd rond de banken), maar daar komen we wel langs. Of niet…..?

Die lichtjes worden toch wel erg groot, het lijken wel fabrieken op zee. Ze liggen wel stil. En tussen die fabrieken overal kleine knipperlichtjes her en der en een oostkardinaal die niet op de kaart staat. Dat gebeurt wel vaker, en we ronden hem keurig aan de goede kant. Tot ik plotseling op enkele honderden meters een grote -onverlichte- paal uit het pikdonker zie opdoemen. En verderop nog eentje, met wieken. Plotseling dringt het tot me door: ze zijn hier een windmolenpark aan het bouwen, zoals overal in de Thames monding! Alle alarmbellen gaan rinkelen, want je moet er niet aan denken zo’n onverlicht woud van palen in het donker binnen te varen. Onmiddelijk zet ik de radar aan en bij het verschijnen van het eerste beeld (na een minuut tergend lang wachten voor het opwarmen) rijzen de haren me te berge. Het scherm ziet zwart van de regelmatig geplaatste stippen. We zitten er nog net niet tussen maar varen er recht op af. Een koerswijziging van 30 graden brengt ons weliswaar terug in de shipping lane, maar behoedt ons voor erger.

Gelukkig is het er even rustig met schepen, dus we varen met de radar bij om het park in aanbouw heen en dan terug naar onze oorspronkelijke route. We vinden onze lichtboei (Yellow flash 3 (10s)) zonder moeite en daarna is het boeien varen tot aan Harwich terwijl de zon opkomt (zie foto.). Als de adrenaline is weggeëbt moet ik echt even slapen…

Hadden we dit kunnen weten is de vraag? Elke schipper is verantwoordelijk voor een goede tochplanning en dient z’n kaarten goed te bestuderen. Op de nieuw aanschafte Imray kaart stond ‘ie niet, ook niet “in aanbouw”. Op de digitale kaart op de computer (vorige week bijgewerkt) stond alleen in 1 zoomlevel, daar kijk je dus overheen als je de hele route overziet / naloopt. Dat is direct het nadeel van digitale kaarten: overzicht heb je niet, daarvoor heb je toch een papieren lap nodig, maar ja, als die niet klopt…. Moet je officieel alle Berichten voor Zeevarenden elke week doorlezen en op de kaart aanbrengen. Neem van mij aan: dat is een dagtaak. Wijze les: Als je het even niet vertrouwt: radar aan! Het is de zoveelste keer dat ik geen grijntje spijt heb van deze dure maar levensreddende aanschaf!

Maar goed, na een dus toch nog enerverende trip zonder fatsoenlijk te kunnen zeilen, zijn we goed aangekomen in Shotley Marina aan de rivier de Stour tegenover Harwich en de immense containerterminal van Felixstowe. Lekker bijslapen, boodschappen doen en vooral relaxen. We zijn in Engeland!

TIP voor zeilers: de route Stellendam – Harwich is moeilijker dan IJmuiden – Lowestoft. Zowel qua navigatie als qua shippinglanes. Je komt veel meer tegen om rekening mee te houden, het is veel minder rechttoe rechtaan met een woud van boeien en flinke stroom En veel grote scheepvaart. Ik raad aan het stuk Outer Gabbard – Harwich bij daglicht te varen. Dat betekent rond een uur of drie ’s middags weg uit Stellendam. Ben je rond het middaguur in Harwich.