Categoriearchief: Algemeen

Polyester werk klaar!

Na en voor

Als je bovenstaande foto’s vergelijkt, dan zie je dat er het nodige werk verzet is. De polyester man heeft prima werk geleverd. Het is strak en mooi afgewerkt.

Ook het vernieuwde voordek ziet er strak uit. De kuipzitting is ingelamineerd met hard schuim maar het voordek is massief vanwege de grote krachten.

De vernieuwde delen zijn wel een vlag op een modderschuit. Dus ik heb een goede poetsmachine gekocht met toebehoren om het verweerde dek en kuip en potdeksel weer mooi te krijgen. Ik heb al kunnen oefenen met het luik van het achteronder: ik heb de vaste houten zitting verwijderd, de gaten dichtgemaakt en mooi glad geplamuurd. Vervolgens antislip verf erop en de randen gematteerd en gepolijst. Zie foto (Er moet nog een sluiting op, die heb ik vandaag ingemeten).

Zoals gezegd gaan we de rest van de kuip zittingen ook zo maken: dus geen houten zitting meer maar antislipverf. Ook mooi (zie de North Beaches) en een stuk minder onderhoud.

Deze week wordt alle hardware weer gemonteerd en de luiken van nieuwe scharnieren voorzien. De schroef as krijgt nieuwe lagers en dan wordt de boot gepoetst en in de antifouling gezet. Als het meezit kan de boot volgende week maandag te water en hebben we het lange Hemelvaart weekend om hem zeilklaar te maken en hopelijk ook nog een stuk te zeilen! Cross our fingers!

Slopen en fietsen

Uitzicht over Friesland vanaf het 10 meter hoge Rode Klif

Na een uitstekende nachtrust gingen we naar de havenloods om het laatste werk aan de mast te doen. Een deel van de bakboord kuipzitting was al open geslepen. Wat een puinhoop! Het donkere hout is ingewaterd. Tevens is te zien dat het bepaald geen watervast multiplex is, maar eerder een goedkoop soort underlayment. Het is de bedoeling dat je er straks niets meer van ziet…

Verder haalden we een aantal spullen van de boot: de kuip vlonders, die we in kleinere stukken gaan opdelen, de nodige verf spullen en -zowaar- vonden we nog nieuwe vlaggenlijntjes en stag wieltjes ter bescherming van de kluiver. We hadden ze bijna opnieuw gekocht, ware het niet dat de winkel dicht was. Dat zullen meer boot bezitters hebben: in kleine hoekjes vind je spullen waarvan je het bestaan totaal vergeten was. De mast is wat ons betreft nu klaar. En daarmee ook het werk dat we hier in Stavoren aan de boot kunnen doen op dit moment.

Na de lunch had ik zin in een pittige fietstocht. Over de dijk ging het oostwaarts richting het Rode Klif. Dat is een 10 meter hoog overblijfsel van de eindmorene van de Saalien ijstijd. De morene loopt van Texel via Wieringen en Stavoren via de Gaasterlandse kliffen over Urk, Schokland, Vollenhove en zo verder naar het oosten. Hij bestaat uit roodachtig leem, vandaar de naam. Deze kleileem ruggen worden gaasten genoemd, vandaar dat dit gebied Gaasterland heet.

De haven van Laaxum.

Een paar kilometer oostwaarts ligt Laaxum, met het piepkleine haventje. Dat lijkt eeuwen oud, maar schijn bedriegt. Er wordt al eeuwen vanuit Laaxum gevist, maar de houten schouwen werden met HW op het strand getrokken. Werd het weer heel slecht, dan zocht men beschutting in de natuurlijke lagune bij Mirns, die beschutting biedt tegen winden van Z via W tot en met O. Wel een uur terug lopen naar het dorp…

In de 19e eeuw begonnen de vissers bij de overheid te lobbyen voor een echte haven en pas in 1912 was het zover. En dat is het het haventje op de foto. Twintig jaar later werd het IJsselmeer afgesloten van de zee, werd het zoet, verzandde de haven en verdween het tij. En daarmee de meeste vissers. Heden ten dage is er nog één actieve visser die met de stalen schouw HL6 het ambacht in ere houdt. Het is er zo’n 90 cm diep, dus wij zouden er moeten kunnen komen met onze Noordkaper.

De natuurlijke lagune bij Mirns waar de vroegere vissers van Laaxum beschutting zochten tegen de stormen.

Van Laaxum fietste ik over de dijk oostwaarts richting Mirns. Prachtig uitzicht maar ook forse tegenwind. Vandaar via Bakhuizen en Hemelum en Warns terug naar Stavoren.

Het kerkje bij Hemelum.

Van uitrusten was echter geen sprake, want er moesten nog boodschappen gedaan en de huurfietsen moesten teruggebracht. We gingen eten bij de Kruitmolen, waar de pizza verrassend goed smaakte.

Ondanks de nodige stress over de boot, was het toch heerlijk toeven in dit fijne appartement aan de Voorstraat in Stavoren! Toch een beetje vakantie gevoel.

Vakantie zonder zeilen in Stavoren

Hindeloopen in de verte

Aangezien we niet kunnen zeilen deze meivakantie, en wel nog het nodige van doen hebben met de boot, hebben we voor een paar dagen een leuk appartementje gehuurd in een historisch pand aan de Voorstraat in Stavoren. Het is prachtig weer en dus is het heerlijk fietsen langs de IJsselmeerdijk.

De baai van Molkwerum, bij O-ZW wind een mooie anker plek.

Molkwerum is een klein plaatsje ten NO van Stavoren. Voorheen was het met Stavoren en Harlingen de belangrijkste haven voor de Oostzee vaart en daarna een belangrijke vissershaven. Nu rest er slechts een dichtgegooid schutsluisje en een palen rij waar vroeger de kade lag. En de camping met louter stacaravans en friet tent. Maar de plek is logisch: aan een baai die goede beschutting geeft tegen de heersende windrichting.

Terug in Stavoren en na koffie met gebak bij hotel de Vrouwe van Stavoren (lekker buiten in het zonnetje!) reden we naar de werk loods om aan de mast te werken. Die was voor het eerst in het bestaan van de boot naar beneden gehaald. We willen hem schoonmaken en met name de mast top inspecteren.

Los van het vuil zag het er nog goed uit. Het nieuwe voorstag was al gemonteerd. We zetten er een nieuwe windvaan op en vervangen enkele vallen en lijnen, die ik zo met de mast plat goed kon opmeten.

Oh ja, en nog een behoorlijk rigoureuze beslissing: We nemen afscheid van de houten vlonders op de kuipzitting. Ze zijn mooi (inmiddels niet meer zo), maar behoeven elk jaar onderhoud en er verzamelt zich veel vuil onder. Nu de bakboord kuipzitting grotendeels vernieuwd wordt en glad afgewerkt, gaan we er antislip verf op zetten, net als bij onze goede oude North Beach. Dat beviel prima en we zitten toch altijd op onze comfort seats. Behalve makkelijk schoonmaken wordt de kuip er ook iets dieper en beschutter van.

De vlonders op de kuipvloer ga ik opnieuw maken, maar dan in kleinere delen, die makkelijker uitneembaar zijn. Ik zorg dat ze beter afwateren en ik hou ze kaal, wat veel onderhoud scheelt.

We besloten de dag met lekker dineren in de Visserman, waar het eten en de sfeer 20 x beter was dan in de Posthoorn, waar we maandag aten. Lekker dagje hoor!

Lijken in en uit de kast.

Onze bakboord bakskist is niet standaard. Die is er op ons verzoek in gemaakt door het deksel eruit te zagen. Helaas is dat op een slechte manier gedaan zonder de zaag kanten goed met polyester laminaat af te werken. Het resultaat zie je op de foto: een totaal gedelamineerd deksel. Dat moet dus opnieuw gemaakt worden.

Ook de kuip zelf is totaal ingewaterd, waardoor het hout tussen de polyester lagen weggerot is. Een groot deel van de bakboord kuipzitting moet worden open geslepen en opnieuw opgebouwd. En je hebt geen keus: het moet gewoon gebeuren, met bijbehorende hoge kosten en vertraging.

Het tweede lijk in de kast is het voorstag. Dat was boven in de mast op een haar na gebroken. Veroorzaakt door een minder goede constructie en stroef lopende wartel van het rolzeil systeem. Bij in en uitrollen van de grote kluiver kwam er steeds een grote torsie kracht op het stag, en ja, daar kan het slecht tegen, zoals op de foto’s te zien is. Een nieuw voorstag dus. En een betere bevestiging van de vallen.

En ten derde heeft de schroefas meer speling dan goed is. Een nieuw schroefas lager en daarmee ook binnen lager wordt gemonteerd. Het vakantiegeld is daarmee ruim uitgegeven…. Maar dan hebben we wel weer een schip dat jaren meekan.

Groot en langdurig onderhoud

Vrijwel alle oudere Noordkapers hebben last van inwatering. Bij ons vooral bij de scepter potten, de bakskisten en het verhoogde voordekje, waar ankerlier, boegspriet beslag en kotterstag op bevestigd zijn. Het hout in het laminaat was aldaar tot tuinaarde vergaan. En lekkage alom. Daar moest echt wat aan gebeuren en begin november brachten we de boot naar Skipsmaritiem in Stavoren voor de uitgebreide en dure klus.

Op de foto zie je het open geslepen voordek met het vermolmde hout verwijderd. Dat wordt vol glas herbouwd, waarbij tevens de ankerbak netjes in gelamineerd wordt en het schot achter de ankerbak watervast gemaakt wordt, zodat het vocht niet meer naar binnen slaat.

De bevestigingspunten van de scepter potter zijn ook open geslepen. Daar wordt een stalen strip in gelamineerd waarop de scepter potten bevestigd worden. Inwatering en lekkage behoren dan ook daar tot het verleden.

Helaas hebben ze hier in Friesland ook te maken met personeelstekorten, achterstanden door corona en wellicht ook slechte planning, dus in plaats van begin april is de boot pas eind mei klaar. Blijkbaar lopen er in Friesland maar een paar vaklui rond die een dergelijke polyester klus aankunnen. Bovendien: als je aan zo’n klus begint komen er lijken uit de kast, zie een volgende post. Ter compensatie poetsen en antifoulen ze de boot gratis voor ons, maar toch missen we een flink deel van het zeil seizoen. Het is niet anders.

Herfstvakantie 2021 dag 9

Zaterdag 23 oktober 2021:

  • Langweer – Woudsend via Sloten 12 mijl, 900 mijl totaal
  • Vertrek 1130, aankomst 1445 uur.
  • Wind: ZZW 2
  • Weer: bewolkt, af en toe streepje zon, 10 graden

Na eindelijk weer eens een droge nacht en een uitstekende nachtrust, vertrokken we op de motor, want wind was er hoegenaamd niet. We hadden geen zin om de Jeltesloot af te jakkeren en in no time in onze thuishaven te zijn, dus we tuften rustig via het Koevoorder meer (de “Kûfurd”) en het Brandermar naar Sloten en via het Slotermeer naar Woudsend.

Op de haven was het een drukte van belang en de ene na de andere boot werd uit het water getakeld. Voor ons zit het zeil seizoen er helaas ook op. Morgen maken we een begin met winterklaar maken en gaan de zeilen en buiskap eraf. Volgende week maken we het af en gaat de Jan-van-gent naar Stavoren voor groot onderhoud tijdens de winter.

Daarover volgende week meer. Voor nu kijken we terug op een heerlijke herfstvakantie op het water. Weer of geen weer, het is altijd fijn op de boot!

Herfstvakantie 2021 dag 8

De brug van Uitwellingerga met een flinke bui ten noorden van ons

Vrijdag 22 oktober 2021:

  • Grou – Langweer, 11 mijl, 888 mijl totaal
  • Vertrek 1430, aankomst 1720 uur
  • Weer: half bewolkt, 10 graden
  • Wind: NW 5-6 afnemend 4-5

Vanochtend was het nog pokkenweer met veel buien, soms perioden met regen en veel wind. Kortom, binnen zitten en lekker lezen.

Na de lunch knapte het weer op, maar pas na 1400 uur ruimde de wind naar het NW en werd het droger met opklaringen. De barometer steeg inmiddels fors.

Om 1430 vertrokken we met nog heel stevige wind, vooral in de vlagen. Maar de route was geheel bezeild en met fok en later de kluiver was het prima zeilen. Het was uitgestorven op het water en het Sneekermeer was compleet leeg.

Het pontje In de Langweerder vaart.

Pal voor de wind stoven we de Langweerder vaart in. Het pontje wachtte even op ons want afremmen is er op deze koers niet bij.

Zo vol als hij in de zomer is, ze leeg was de passantenhaven van Langweer vandaag. Wel lekker rustig. Precies rond borreltijd legden we aan. Een heerlijk zeildagje was het. Wel koud en winderig, maar het kacheltje aan boord maakt alles goed.

Herfstvakantie 2021 dag 7

Donderdag 21 oktober 2021:

  • Regen- en verwaaidag Grou
  • Wind: WNW 5 in vlagen 6
  • Weer: veel buien, later meer opklaringen, 11 graden max

Er is vannacht en vandaag meer dan 35 mm regen gevallen. Omdat halverwege de nacht de wind draaide naar NW, was het door de open staande achter-patrijspoort en luik-op-een-kiertje fors ingeregend en was het binnen een water ballet vanochtend. Na het ontbijt spande ik een zeiltje over de giek, zodat we wel konden luchten en het vocht de boot uit stoken. Zonder dat het nog inregende.

Vanochtend waren er met de opkomende zon spectaculaire luchten boven het Pikmeer, maar het grootste deel van de dag was het grijs en regenachtig met forse windstoten, hoewel niet zo bar als vannacht.

In de loop van de middag werden de buien kleiner, de opklaringen groter en nam de wind wat af. Koud bleef het! Vanmiddag dronk ik koffie met een naar Friesland verhuisde oud-collega in het Theehuis, heel leuk om weer eens bij te praten!

Morgen varen we verder, maar wel na de lunch, als het zoveelste front voorbij is en de wind afneemt onder nadering van een uitloper van het Azoren hoog. En dat is dan de opmaat voor ons laatste zeil weekend van het seizoen, dat rustig hogedruk weer oplevert.

Herfstvakantie 2021 dag 6

Woensdag 20 oktober 2021:

  • Leeuwarden – Grou, 13 mijl, 877 mijl totaal
  • Vertrek 1030, aankomst 1330 uur
  • Wind: ZW 5
  • Weer: bewolkt, enkele buien, ‘s middags enkele opklaringen, 16 graden

Vanochtend regende het, maar bij vertrek was het droog en dat bleef het het grootste deel van de dag. We gingen vlot door de bruggen van Leeuwarden en vervolgens bakboord uit het van Harinxma kanaal op. De beide spoorbruggen waren ons “goed gezind”. Als op commando gingen ze open. Mooi, dat bespaarde ons aanleggen en wachten met harde dwarswind.

Datzelfde gold voor de overige bruggen op de staande mast route: je kunt merken dat de brugwachters op afstand (alle bruggen worden centraal bediend, ik dacht vanuit Leeuwarden) het minder druk hebben en direct de brug bedienen.

Een half uurtje voor Grou kregen we nog een fikse bui op ons kop met veel wind. Daarna klaarde het wat op zodat we rustig konden aanleggen en nog genieten van een middag buiten in de kuip met een boek. En kijken naar de paar huur bakken die de grootste moeite hadden met aanleggen in de vrijwel verlaten haven.

We gingen uit eten bij Herman Serveert, een Spaans tapas restaurant in Grou. Veel erg lekkere hapjes met heel verschillende smaken, maar voor ons doen ook gewoon (te) veel. Tijd voor een senioren menu (ahum!).

Onder een volle maan gingen we te kooi, voor een nacht waarin meer dan 30 mm regen zou gaan vallen…

Herfstvakantie 2021 dag 5

Dinsdag 19 oktober 2021:

  • Harlingen – Leeuwarden 16 mijl, 864 mijl totaal
  • Vertrek 1045, aankomst 1515 uur
  • Wind: ZZW 4
  • Weer: (mot)regen, eind vd middag opklaringen, 14 oplopend 18 graden

Vanochtend zat er een lichte miezer in de lucht, die gaande weg de dag steeds meer overging in gestage regen. Koud was het niet. Typisch het weerbeeld van een passerend warmtefront. En inderdaad liep de temperatuur gedurende de dag alleen maar verder op.

Kwart voor elf gingen de vloedeuren van de Sasbrug open en vertrokken we. Het was nevelig en het zicht slecht. We konden vlot door de Tjerk Hiddes sluizen en eenmaal voorbij de scheepsindustrie van Harlingen kon de kluiver uit. Behalve bij de bruggen was het hele van Harinxmakanaal goed bezeilbaar.

Het landschap was grijs, groen en bruin, heel erg herfst dus. Gaandeweg nam de wind iets toe en in de stromende regen legden we aan in Leeuwarden in een heel rustige Prinsentuin.

We hingen snel de doornatte zeilpakken te drogen, maar omdat het zo vochtig was ging dat niet hard. Gelukkig klaarde het vrij snel op en brak het zonnetje door. Herfstkleuren alom:

De douches in de Prinsentuin zijn uit het jaar nul en bovendien smerig. Dat kan echt niet meer, gemeente Leeuwarden! De warme namiddag maakte veel goed (18 graden inmiddels!). Lekker borrelen in de kuip alsof het zomer is!

De Prinsentuin in idyllisch herfst licht.

De komende dagen slaat het weer om: heftige buien, veel wind en lagere temperaturen. Morgen gaan we naar Grou, dan is het nog te doen (de voorspelde onweersbuien daargelaten). Donderdag wordt echt onstuimig, dus dat zal dan wel blijven liggen in Grou worden. Geen probleem, het blijft heerlijk op de boot!