Cape Dungeness, één van de weinige lage kapen van Engeland, met op de punt een lelijke puist van een kerncentrale.
Zaterdag 19 april 2014:
- Dover – Rye 31 mijl, totaal 291 mijl
- Vertrek: 8.30 uur, aankomst 14.00 uur
- Wind: ONO 4-5
- Weer: half bewolkt, 9 graden (’s nachts enkele buitjes, overdag droog)
Een uitstekende zeildag vandaag! Flinke wind van achteren, dus we gingen alleen op het grootzeil van start. Achteraf was alleen op de kluiver handiger geweest, maar zo ging het ook als een speer. ’s Nachts en ook bij het opstaan kwamen er nog enkele buitjes over, maar tijdens de tocht bleef het droog. Op weg naar Cape Dungeness (zie de foto hierboven) met een 5 Bft van achteren en een zeegang van ca 1,5 meter.
Na de kaap konden we stuurboord uit en kwamen we wat in de luwte van de kaap, waardoor de zeegang aanmerkelijk afnam. De fairway boei van Rye was makkelijk te vinden en vandaar was het nog 1,8 mijl naar de droogvallende haven. Eén uur voor HW waren we bij de pieren, met minimaal 5 meter water. De aanloop en invaart waren makkelijker dan gedacht, zonder al te veel turbulentie en zijstroom.
Op de rivier zelf stond nog zo’n 3 knopen stroom naar binnen, en we moesten verplicht aanleggen bij het havenkantoor. Afmeren met zoveel stroom mee was al weer even geleden, maar we kregen het zonder kleerscheuren voor elkaar. Opdraaien tegen de stroom in en dan langzaam als een krab naar de steiger toe, waarbij je er voor zorgt dat de boeg altijd naar de wal blijft wijzen.
Het contrast tussen de rivier en de zee is enorm! Het is ook gelijk 4 graden warmer aan de wal! Met de sterk afnemende stroom (het was inmiddels bijna HW) voeren we de rivier verder op naar het buitengewoon pittoreske dorpje Rye, op een heuvel gelegen.
Aldaar vonden we een plaats aan de kade, waar tegen alle verwachtingen in stroom en water bleek te zijn! Het is mooi weer, het is Pasen en het dorpje is leuk: kortom, het stikt er van de toeristen en de doorgangsweg, die pal langs “onze” kade loopt, is stervens druk. Wat maakt het uit? We hebben een mooie tocht achter de rug en we liggen goed…. althans…… met hoog water:
Met laag water, rond 20.00 uur, nadat we terugkwamen uit de pub, bleek het allemaal iets anders te zijn:
Dit lijkt niet zo heel erg scheef, maar met een tweepersoons bed krijg je onherroepelijk problemen 🙂 we zullen zien! Om 24.00 uur drijven we weer. Maar hoe dan ook leuk om weer eens een nieuwe haven te bezoeken!
Morgen komt er een depressie uit Nederland langszetten, en we moeten even kijken wat dat qua wind en regen betekent. Of we vertrekken morgen rond HW (ca15.00 uur) richting Eastbourne, of we blijven nog een nachtje liggen. De dagen daarna is er weinig wind. dat wordt motoren, maar we kunnen dan wel een flinke slag westwaarts maken.
Hi Joost,
Happy Easter and the very best of luck on your Round Britain. I’m really loving your blog and your great pix. So interesting and so good for my Dutch. At long last I have some Dutch text which has really relevant vocabulary. Reading your blog gives me my daily reading practice!
I saw with interest that you had dried out with your vessel listing away from the quay in Rye – and at the risk of teaching my grandmother to suck eggs – I wondered if I could share with you how I avoid this happening? (I’m an East Coast singlehander and really need this not to happen to me!)
I run my main halyard through a block with a line from the block itself to something on the quay (if really necessary a line between two bollards – or something). As Jason (my boat) rises and falls, the line keeps her parallel or listing in to the quay. As the block is on the main halyard, there is no problem with the securing line catching on the spreaders.
This is much better than putting a loop of line round the mast. The strop never seems to run properly and the spreaders get in the way. For me, there is the added problem of rubbing the varnish on my mast!
I apologise if this is something you already know, but as plenty of British sailors don’t use this really useful trick, I’ve taken the liberty of passing it on. You’ll be drying out often when you get to the East Coast.
Veilige reis!
Groetjes van Diana
Hi Diana
Yes we know that method. And I tried it, but there was too much force on the line and the halyard. When the water came lower it turned out that we were just on the brink of the trench through which the last water flows. That’s seven tons too pull on…. The listing wasn’t too bad and we slept well!
I did wonder! But good things bear repeating!
A strong tide running through a harbour is always such a problem! My Jason has very soft bilges (a very gentle curve on her underwater shape) and so settles right over if I don’t lean her against the wall. So I have to “see her down”. She weighs 4.5 tons even though she’s only 25 ft. So much too heavy to risk all that weight on the mast if she goes the wrong way. Many a night sitting on deck in pyjamas and a fleece waiting to ground…..!
I hope you managed to get away today and that the forecast rain and strong winds blew through before the tide. I look forward to reading about the next leg which I guess will be under power.
Incidentally you’ll be doing much gulping about the mooring charges – and I suspect not just on the South Coast!
Good passage making!
Listing = leaning, in nautical language. But you may know this!