>
Gegevens: Cuxhaven – Spiekeroog. Afstand 50 mijl. Totaal 654 mijl. Bewolkt, opentrekkend. Wind NW 2-3.
Tochtplanning: vertrek 0130 uur na HW Cuxhaven om 0600 uur bij de kentering v.d. stroom. Tot Elbe lichtboei stroom mee (3 uur vaartijd met meer dan 7 knopen), daarna 1-1,5 knoop tegen. Bij het zeegat van Wangerooge (de Harle) naar binnen met de vloed mee en over het wantij van Spiekeroog naar de haven. Aankomst 1515 uur op hoogwater. Gemiddelde snelheid 5.5 knopen over de grond.
Vanochtend moesten we om 0500 uur op om te kunnen vertrekken om 0600 uur. Wat was het nog donker (en vroeg)! Om 0530 vertrok de eerste boot en toen wij om 0600 uur losgooiden was het een ware uittocht uit de haven van Cuxhaven( 18 boten in totaal gingen weg). In het begin hadden we 0,5 knoop stroom mee, maar dat groeide al snel naar 2,5-3 knoop, zodat we gingen als een speer! Wat is de Elbe een gemeen stuk water om met tegenwind af te varen! Zelfs bij deze wind stond er al een korte steile golfslag, waar sommige boten flink door werden afgeremd. Je kunt je voorstellen dat het bij windkracht 4-5 moeilijk wordt en bij 6 onmogelijk voor jachten. In dat geval moet je wachten tot je een keer licht weer treft, of ZW wind, zodat je naar Helgoland kunt varen.
Hoe dan ook, wij hadden geluk dat we direct licht weer troffen, met als nadeel dat het allemaal op de motor moest. Deze tocht is één van de grootste drempels als je van de Oostzee naar huis moet.
Eenmaal op volle zee werd het direct rustig, maar kregen we wel stroom tegen. Omdat de wind toen schuiner inkwam konden we de zeilen hijsen, maar het bleef motorzeilen vanwege de slappe wind en de tegenstroom. Bij de ingangen van de rivieren de Weser en de Jade werd de stroom sterker en werden we met de vloedstroom naar binnen gezet. Dan moet je opsturen om je koers over de grond te behouden. Uiteraard varen er ook allerlei zeeschepen waarvoor je dan ook nog moet uitwijken. Je verveelt je niet….
Bij Spiekeroog hadden we de keus: boven het eiland langs (tegen de stroom in) en dan via het zeegat van Spiekeroog met de vloed naar binnen, of de kortere weg via het zeegat van Wangerooge en dan onder het eiland langs, wat ons ook stroomvoordeel zou opleveren. De keus was dus snel gemaakt. Nou zijn deze zeegaten zeer veranderlijk en ook erg ondiep, dus de betonning wordt regelmatig verlegd, wat je dan niet op de kaart of de GPS terugziet. Je moet dus op zicht navigeren, en dat was bij dit kleine zeegat (met kleine tonnen, die bovendien een zigzagkoers volgden) niet zo makkelijk. Ook hier kun je je voorstellen dat met aanlandige wind boven kracht 4 het lastig wordt, met grondzeeën vanwege de ondieptes. Eenmaal over de drempel en langs de zandbank met zeehonden (die je op elke oostpunt van een eiland aantreft) was het makkelijk: het prikkenstraatje volgen en via de betonde geul naar de haven van Spiekeroog, die opvallend veel leger was dan twee weken geleden! Uit eten geweest bij een van de vele visrestaurantjes: dat was niet echt een succes, vis was niet goed schoongemaakt en de ‘frische salat’’ uitgedroogd….maar alle waar naar zijn geld, het was ook goedkoop.
