Dit weekend was het prachtig weer, dus we hebben alle spullen naar de boot gebracht en hem ingericht voor het nieuwe zeilseizoen. Nog een flinke klus, voordat alles z’n plekje weer gevonden heeft! Afijn, voor het allemaal aan boord gestouwd was, was het vier uur. We waren flink moe van al het gedoe, dus zijn een halve mijl gevaren naar het eilandje voor de haven van Naarden. Nu in het voorseizoen is het daar nog lekker rustig. Dachten we. Gelukkig lagen we aan de NO zijde met enkele zeilboten in de boxen, maar aan de overkant hadden de motorboottypes zich verzameld. Van het plastic strijkijzertype. Tattoo’s verplicht. Met als bijboot een speedbootje met een vrijboord van 10 cm en een motor van minimaal 300 pk.

Als de jongens een paar bier op hebben, dan moeten ze gaan scheuren in die bootjes. Niet op de daarvoor bestemde speedboten baan, maar bij voorkeur rondom en dwars door de doorvaart door het eilandje. Met meer dan 50 km/u scheuren over water waar 9 km/u de max is. Weg natuurgevoel en weg rustieke vogelgeluiden. Gierende turbo’s is alles wat je hoort. En dat gaat dan door tot 21.00 uur en het echt donker is. Gitzwarte wolken dieseldamp mengen zich met de geur van geschroeid vlees van de open BBQ’s. Pffff.

De volgende ochtend is het rustig. Blijkbaar moeten er roezen worden uitgeslapen. We hebben een heerlijke zeildag, maar de conclusie is duidelijk: bij dit soort aso-eilandjes heb je als zeiler helemaal niets te zoeken!