We hebben ons eerste weekend op de Jan-van-gent achter de rug. Dat was genieten. Met name vandaag, zondag 11 maart, was het al bijna lente en zaten we in de beschutting van de zeer strak staande buiskap lekker in het zonnetje met de koffie en lunch. Gisteren hadden we proefvaart, vandaag stond vooral in het teken van de boot “naar eigen hand” zetten. Alles een handig plekje geven en proberen te onthouden waar het vervolgens ook al weer lag. En beide dagen hebben we natuurlijk ook een stukje gezeild om dingen uit te proberen.

Over het wonen: Ongekende luxe voor ons doen: een zeer ruim bed, aan boord douchen met warm water, staand koken en afwassen (met heet water uit de kraan), een volwassen navigatie hoek en veel zitruimte. Zit- en slaapkussens van zeer goede kwaliteit, een lekkere kachel met stille lage stand. Goede verlichting die zowel gezellig als functioneel is. Licht en gezellig met al dat hout en die gebroken witte wanden en plafonds. Eindelijk een plek om de zeilpakken en laarzen op te hangen en te bergen. En sowieso heel veel bergruimte, die nog lang niet vol is (maar ongetwijfeld wel vol zal komen). Voor ons ook nieuw: een kajuit waarin je een stukje moet lopen om ergens te komen!

Buiten: In de kuip zit je prima, zeker met de “comfort seats”. Ruimte voor zeker 6 personen. Het door onszelf geverfde hout is erg mooi in het zonlicht. Onder de buiskap zit je beschut tegen weer en wind en is het met een beetje zon al gauw lekker. Je loopt heel makkelijk en veilig naar voren over de brede gangboorden met goede handgrepen op de kajuit en voldoende stagen om je bij zeegang vast te grijpen. Ook op het voordek is het met rustig weer prima toeven. De tuigage is goed en netjes gemaakt met alles op de juiste plek en alle lijnen zijn keurig met takelgaren afgewerkt. De buiskap, de huik, het dekzeil, de hoezen voor de voorzeilen zijn allemaal van prima kwaliteit. Alles ziet er sterk en stevig uit. Dat moet ook wel want het moet ook bij windkracht 8 die 6500 kg kunnen voortsleuren!

Techniek: We zijn erg blij met de kaartplotter, de AIS en de andere apparatuur. Alles functioneert goed, maar niet alle apparaten communiceren nog goed met elkaar. Dat is ook een tamelijk ingewikkeld terrein. Daar kan ik mijn elektronica hobby dus op uitleven. Naar de stuurautomaat wordt deze week nog even gekeken en ik zal zelf nog iets aan de Navtex gaan doen. De antenne staat te dicht bij de AIS-GPS en die stoort het signaal. Stukje verder weg zetten moet voldoende zijn. Rond de motor ziet het er allemaal degelijk uit en je kunt overal goed bij. Niet onbelangrijk! En in de (enorme) BB bakskist ga ik nog een verdieping maken (aan SB zit die er standaard in), zodat je hem efficiënt kunt gebruiken. Onderin de bijboot en de fietsjes, bovenin reddingsvlot, stootwillen en noodvuurwerk.

Zeilen: Alle handelingen rond hijsen en strijken van de zeilen en het zeilen zelf, tja, dat is totaal anders dan wat we gewend zijn op onze “oude: North Beach. Wij herinneren ons de eerste tochten met die boot in 2005, waar we vooral met wat meer wind ook eerst ontzettend hebben lopen klooien voor we doorhadden hoe je alles handig kon doen. De nagelnieuwe zeilen zijn nog erg stug en met name het opdoeken gaat nog zwaar. Het inrollen van fok en kluiver gaat echter heel makkelijk met de self-tailing lieren van Harken. De bediening van de schoten gaat licht, ook de grootschoot. Om hem bij te stellen moet je wel even de helmstok loslaten, maar dat is op ruim water geen probleem, de boot blijft echt wel op koers. Als je met z’n tweeën zeilt is het sowieso geen punt. En dan het zeilen zelf: rond Terherne is het water erg ondiep (1,4-1,8m), dus we voeren met half opgehaald zwaard. Desondanks konden we goed aan de wind varen met niet teveel drift. De boot is erg gevoelig voor zeil- en zwaardtrim. Gisteren voeren we met 15 knopen en zwaard neer, dan ligt hij neutraal op het roer. Vandaag hadden we ruim 20 knopen en zwaard half op en was de boot erg loefgierig, helemaal in de vlagen van boven de 21 knopen. Trimmen en reven dus, maar dat was op die smalle kanaaltjes wat lastig. Overstag gaan doet hij goed, zeker met wat vaart. Met weinig wind/vaart moet de fok/kluiver even bak. Voordeel is wel: als hij eenmaal draait, dan gaat hij door het gewicht ook wel door. Maar het is duidelijk dat alles rond reven en trimmen voor ons hetgeen is waar we het meest te leren hebben. Op de motor manoeuvreren is makkelijk; je komt gewoon waar je wilt. We hebben wat rondjes gevaren voor en achteruit, draaicirkel links- en rechtsom bepaald, remweg en stilliggen getest. Toch zal de eerst keer onze nieuw box in Naarden invaren nog wel spannend zijn. Of zo’n hectisch wachtmoment vlak voor een drukke sluis waar alle boten door elkaar krioelen…

Kortom, we zijn erg blij met de nieuwe aanwinst. Kritiekpuntjes? Je zou kunnen zeggen dat de afwerking op detail beter kan. Her en der zijn er kleine (lak)beschadigingen, veroorzaakt doordat er veel mensen aan de boot gewerkt hebben en alles ter plekke op maat gemaakt is. Je stoot zo ergens tegenaan. Als je er twee weken op gewoond hebt, heb je er zelf eens zoveel bijgemaakt en zie je ze niet meer, maar nu zie je natuurlijk alles. Verder zijn we erg tevreden over het prettige contact met de bouwer, die ons telkens van elke fase goed op de hoogte heeft gehouden en altijd bereid was om te kijken hoe onze wensen gerealiseerd konden worden. Ook Jacob van technisch bedrijf Oksewiel, die de boot vaarklaar gemaakt heeft, heeft prima werk geleverd en zich heel klantvriendelijk opgesteld.

Wij gaan een mooi zeilseizoen tegemoet!