Start Point

Vrijdag 2 mei 2014:

• Dartmouth – Plymouth 35 mijl, totaal 543 mijl
• Vertrek: 11.00 uur, aankomst 17.30 uur.
• Wind: NE 3 ruimend ZO
• Weer: bewolkt – opklarend – bewolkt

We gingen iets te vroeg weg voor het tij, dus het eerste uur hadden we nog een beetje tegenstroom. Met halve wind konden we nog goed zeilen, hoewel er niet meer dan 10 knopen stond. Bij het ronden van Start Point (zie foto hierboven) kregen we de wind pal van achteren en omdat de stroom inmiddels goed mee stond, voeren we de wind dood. Gelukkig draaide de wind kort daarna naar het ZO en nam iets toe, dus met de kluiver op de uithouder te loevert maakten we weer goede voortgang met de motor uit.

Nog even iets over de vuurtoren op de foto: Als je hem goed bekijkt (vergroot hem uit door erop te klikken), dan zie je een lange betonnen goot naar beneden lopen, uitmondend in een klein soort gebouwtje. Veel Britse vuurtorens hebben dat. Dat is een water aangedreven misthoorn, stammend uit de tijd van voor de elektriciteit. Bovenin, bij de vuurtoren zelf, ligt een basin met een flinke voorraad (regen) water. Gelukkig gaan mist en regen vaak samen 🙂 In de betonnen goot ligt een stalen buis, verbonden met de misthoorn, die werkt volgens het systeem van een orgelpijp, maar dan groter en met een grote toeter eraan. Bij mist wordt op gezette tijden boven de kraan opengezet, waardoor een grote hoeveelheid water zich door de buis naar beneden stort, de lucht in die buis voor zich uit stuwend. Hierdoor gaat de misthoorn loeien. Als het water de misthoorn bereikt, stopt hij natuurlijk. Dan gaat de kraan dicht, loopt het water door de hoorn weg, en wordt er weer lucht in de buis gelaten. Enzovoort. Men heeft vast een ingenieus systeem bedacht met kleppen en staaldraden, zodat het mechaniek automatisch werkt. Tja, dit soort dingen vind ik dus leuk 🙂

Ruige kusten met een natuurlijke rotspoort.

Als de zon even doorbrak, was het zeewater direct…. zeegroen!

Na een aantal zonnige uren betrok de lucht weer met lage bewolking, niet direct wat je verwacht met hoge druk weer. Plymouth Sound is beschermd door een enorme breakwater die de haven beschermt tegen stormen uit het ZW en aan weerskanten staan oude forten, die hun functie om deze marinestad te beschermen tegen de vijand al lang verloren hebben. Op zee oefent de marine.

De breakwater.

Een marinefregat op zee aan het oefenen

Forten op de kust.

Plymouth is een grote stad, maar heeft nog steeds de oude citadel, waarachter direct de jachthaven en het oude centrum liggen.

De citadel

Het plan voor de komende dagen is om via Falmouth en Newlyn maandag Land’s End te ronden. Alleen, de windverwachting voor maandag wordt steeds slechter. Het kan dus zomaar zijn dat we komende week in Cornwall doorbrengen. Op het land wel te verstaan. Ook geen straf!