Zaterdag 3 mei 2014:

• Plymouth – Newlyn 66 mijl, totaal 609 mijl
• Vertrek: 9.00 uur, aankomst: 20.30 uur
• Wind: ZO 3-4
• Weer: bewolkt, laat in de middag steeds zonniger, 10 graden

Vanochtend tijdens het ontbijt hebben we een knoop doorgehakt. Het dilemma: vandaag en morgen prima rustig weer met ZO wind kracht 3-4. Vanaf maandag verdrijft een lagedrukgebied de huidige hoge druk en staat er een dikke 6-7 op zee (22-28 knopen). Met regen en al. En we hadden juist gepland om vandaag naar Falmouth te gaan, morgen naar Newlyn en dan maandag Land’s End te ronden, waar je echt rustig weer en goede wind voor nodig hebt, want het is een tocht van 60 mijl naar de eerstvolgende beschutte haven, Padstow. Maar voor maandag zat die tocht rond Land’s End er dus niet in met die harde wind en de week daarop eigenlijk ook niet.

Lizard Point

De keus was dus: zondag blijven steken bij Newlyn of Penzance en een weekje Cornwall als landrot doen, óf: in één ruk door naar Newlyn (66 mijl) en dan zondag met prima weer rond Land’s End naar Padstow. Het laatste dus, want dan hebben we één van de lastigste punten van de reis maar gehad, en in Padstow is het ook goed verwaaid liggen. Wel heel jammer dat we niets van Plymouth gezien hebben (geweldige oude stad!) en dat we de prachtige havens van Fowey, Helford River en Falmouth links… eh… rechts hebben moeten laten liggen. Maar die Zuidkust: die doen we nog wel een keer uitgebreid!

Binnen een half uur hadden we opgeruimd, boodschappen gedaan, getankt en zeilklaar gemaakt en om 9.00 uur waren we vertrokken. De eerste drie uur licht stroom tegen en het daarbij horende steile zeetje van 1,5 meter, daarna tot de befaamde/beruchte kaap Lizard Point stroom mee.

Bij de kaap kregen we stroom tegen en flink ook en bovendien kwamen we in de overfalls terecht, die vanwege de lichte wind goed te doen waren. Eenmaal in Mount’s Bay viel de stroom vrijwel weg en ging het in rechte lijn de 15 mijl de baai over naar Newlyn, waar de havenmeester zowaar klaar stond om onze lijnen aan te nemen (en zijn opschrijfboekje te pakken voor het innen van, een overigens zeer redelijke, 18 pond).

Morgen dus via Land’s End naar Padstow. We nemen de “binnendoor” route tussen het vaste land en de Long Ships rotsen. Dat vereist rustig weer en nauwkeurige navigatie, maar het scheelt bijna 5 mijl en door dicht bij de kust te blijven heb je bijna 10 uur tijstroom mee.

Heel in de verte ligt Land’s end.

Morgen komen we pas rond 21.30 uur in Padstow aan, dus of er dan nog een stukje op het weblog komt? We zullen zien.

St. Michael’s mount, de Engelse tegenhanger van Mont St. Michel.