Belfast Lough in het druilweer.
Woensdag 28 mei 2014:
- Peel – Bangor, 45 mijl totaal 1036 mijl
- Vertrek: 10.30 uur, aankomst 19.30 uur
- Wind: NNW 3-4 afnemend NW 2-3
- Weer: aanvankelijk zonnig, toenemende bewolking, beetje regen, 11 graden.
We zijn in Bangor, Noord Ierland, vlak bij Belfast. We hadden ons bij de oversteek van Isle of Man naar Noord Ierland voorbereid op een mooie zeildag met NO 4-5 (halve wind). Direct bij het uitvaren van de haven echter bleek de wind NNW 4 te zijn. Totaal niet bezeilbaar dus op de NW koers naar Bangor. Met deze afstanden is kruisen geen optie, je mist het tij, krijgt een bak tegenstroom en komt ergens midden in de nacht aan. Of nog later. Motor bij dus. Een ander effect is dat de NNW wind nijdige wind-tegen-stroom golfjes veroorzaakte. Geen hoge, daarvoor was de wind te zwak, maar omdat het flink stroomt in de Noordelijke Ierse zee, krijg je het soort golfslag zoals op het IJsselmeer bij 5-6 Bft. Iedereen die op het IJsselmeer vaart weet, dat deze golven je boot flink af kunnen stoppen. Gelukkig nam de wind af toen het tij echt ging mee staan, zodat we geruime tijd 6 knopen of meer konden maken.
Flinke tegenstroom in Donagadhee Sound
Maar goed, het gevolg was, dat we toch later dan gepland bij Donagadhee Sound aankwamen. Dit is weer zo’n nauwe rotsige doorgang tussen de vastte wal en een eilandgroep, waar het flink stroomt, omdat hij precies op het hoekje bij de ingang van Belfast Lough ligt. Het tij liep op zijn eind en we hadden daar al 2,5 knopen tegenstroom. Het duurde even voor we er doorheen waren!
Black Head aan de noordzijde van Belfast Lough
De buienluchten waren tot nu toe langs ons heen gedreven (op zee kun je dat zo mooi zien), maar we moesten er op het laatste stukje door Belfast Lough toch nog even aan geloven, zodat we nat de haven binnenvoeren.
Morgen blijven we hier voor een rust/wasdag. Daarna is het plan om langs de Ierse kust omhoog te varen in wat kortere trajecten, om via de NO punt over te steken naar het eiland Islay in Schotland.