Eindeloze graan- en maisvelden met in de verte de paarse kwelder, de kust en het reddingshuis.

Vrijdag 25 juli 2014:

• Wells dag 2
• Weer: zonnig en wolkenvelden, 20 graden, wind NNO 4-5

Niet zo zonnig als gisteren, maar wel prima weer voor een flinke fietstocht het binnenland in. Er wordt hier nog steeds veel graan verbouwd. Wells was lang de grootste leverancier van graan en mout in de wijde omgeving. Vandaar de grote granary’s en maltings aan de kade. Hiervandaan werd het graan verscheept naar heel Engeland en het vaste land. Maar die tijd is voorbij. De laatste coaster kwam halverwege de jaren ’90 hier aan.

Heel Engeland is voorzien van mooie fietsroutes en wij volgden een deel van zo’n route over schilderachtige binnenweggetjes naar het plaatsje Walsingham. In de 11e eeuw leefde daar een dame, die visioenen van Maria kreeg, die haar vertelde op deze plek een “tweede Nazareth” te stichten. Bovendien was er een heilige bron die volgens de overlevering geneeskrachtige werking zou hebben. De plek werd gedurende vier eeuwen één van de belangrijkste bedevaartplaatsen van Engeland. Tot de beruchte Henry VIII aan de macht kwam. Hij verklaarde zichzelf tot hoofd van de kerk en daarmee ook tot bezitter van alle rijkdommen van de kloosters. Daarmee rechtvaardigde hij dat zijn troepen vrijwel alle kloosters plunderden en de rijkdommen naar zijn paleis brachten. Zo ook in Walsingham: het klooster werd geplunderd en platgebrand (net als in Bridlington waar we een week geleden waren).

De nieuwe priory, gebouwd in de jaren dertig. De kleine “huisjes met dakjes” vormen samen een kruisweg naar Golgotha, rechts op de foto.

In de jaren dertig vonden enkele geestelijken dat het niet zo kon blijven en met veel enthousiasme werd een nieuwe Priory gebouwd. De heilige bron bleek ook nog te bestaan! En opnieuw is het een belangrijk bedevaartsoort voor Pelgrims uit de hele wereld. Je hoeft niet heel erg gelovig te zijn om de contemplatieve, gewijde sfeer te voelen. Er komt hier ook een heel  ander soort mensen dan bij de Fish & Chips tenten aan de kust!

Het oude dorpje heeft nog helemaal de historische uitstraling behouden. Er is een pub, een café (dat heet bij ons een tearoom)  en één giftshop, maar het is helemaal niet verpest door toerisme. Al moest ik wat moeite doen om op bovenstaande foto’s geen auto in beeld te hebben…

De Albatros, zeilend vrachtvaarder, nu pannenkoekenrestaurant.

s’ Middags brak de zon goed door en was het goed toeven in de kuip met een boek. Na gegeten te hebben in een enigszins “geüpgradede” pub gingen we naar de Albatros. Dat is een Hollandse klipper uit 1899 en het laatste zeilende vrachtschip van Europa (tot de Tres Hombres in de vaart kwam). Van 1990 tot 1996 voer het schip bijna 100 keer naar Wells met ladingen sojabonen. Daarna heeft het een tijdje met passagiers gecharterd, maar sinds 2001 ligt het in de haven van Wells. Vanaf 2005 is het een bar en pannenkoeken restaurant met Dutch pancakes, Dutch Appletart en Dutch Peasoup. En in het seizoen is er live muziek op het dek!

Het voorprogramma, de plaatselijke bard.

Er was vanavond een bandje met eigen nummers en Amy Winehouse liedjes. Ze waren nog erg jong en begonnen onwennig met veel piepende microfoons, maar kwamen er steeds meer in door het zeer sympathieke publiek. Er hangt een easy going alto sfeertje dat ons wel aanspreekt En de Norfolk ales smaken prima op zo’n mooie zomeravond!