Zaterdag 28 mei 2016

Zoals al eerder in dit blog beschreven, gaf onze ankerlier kuren. Zonder enige aanleiding begon hij het anker in te halen en liep vast op de Duivelsklauw.  Waarna de 100 Ampère zekering (gelukkig!) de geest gaf. Thuis heb ik het anker relais doorgemeten en dat was goed.  Ik bestelde een resetbare zekering van 80 Ampère, de aanbevolen waarde, samen met wat 16 mm2 kabel en kabelschoentjes.

De nieuwe zekering monteerde ik in de zekeringkast, waarbij ik de oude zekeringhouder voor de grote meszekering voor de zekerheid liet zitten. Zie de foto hierboven. Deze nieuwe zekering bevat een schakelaar waarmee je de ankerlier eenvoudig in en uit kunt schakelen. Bij overbelasting schakelt hij vanzelf uit en later kun je hem gewoon weer aanzetten. Handig! De watersportwinkel op de haven, de Scheepsdief, deed zijn naam geen eer aan want de eigenaar hielp mij kosteloos met het vastklemmen van de kabelschoentjes aan de kabeltjes. Dat is belangrijk, want bij een stroomsterkte van 80 ampère zorgt een slecht contact onmiddellijk voor oververhitting met bijbehorend brandgevaar.

Het relais monteerde ik opnieuw onder de ankerbak, maar nu op een beter bereikbare plek. Bovendien monteerde ik het met de contacten opzij, zodat eventuele condens niet aan de contacten kon gaan hangen. Lijkt vreemd, maar bedenk dat het nog steeds een raadsel is, wat het spontane werken van de lier veroorzaakte. Met de nieuwe schakelbare zekering staat hij nu standaard uit en zetten we hem alleen aan als het nodig is.

Ondanks de voorspelde zware onweersbuien hebben we nog heerlijk gezeild en voor anker gegaan (we moesten hem tenslotte wel testen!) Over Huizen en het Eemmeer trok een gigantische bui, maar op het Markermeer bleef het heerlijk weer. Boffen! En blij dat we weer heerlijk kunnen ankeren!

En HOERA! Het blog is over de 1 miljoen pagina bezoeken heen! Dank aan alle volgers!