Maandag 21 april 2014:

• Eastbourne – Brighton 21 mijl, 334 mijl totaal
• Vertrek: 7.45 uur uit sluis, aankomst 11.15 uur
• Wind: geen
• Weer: Half bewolkt, matig zicht, temperatuur oplopend van 6 naar 12 graden

Dat was een kort verblijf in de Sovereign Harbour van Eastbourne. Zes uur op en om zeven uur maakten we los. Bij de sluis was het een drukte van belang: alle stoere mannen gaan vissen in van die typische Britse vissersbootjes. In de sluis wordt het visgerei nog even gecheckt:

We gingen op weg naar de kaap van Beachy Head, die zijn naam geen eer aandoet, want er is geen strand te bekennen (de foto’s zijn zo flets door de hoge luchtvochtigheid en de daarmee gepaard gaande heiigheid):

Wel is er een vuurtoren, met veel moeite gebouwd, door een speciale kabelbaan aan te leggen om het materiaal van de 200 meter hoge rots naar beneden te transporteren. Het verhaal gaat dat dit één van de eerste vuurtorens is, die geautomatiseerd werd. Met als reden dat deze kalkrots de “populairste” zelfmoordplek van Engeland is. Elk jaar springen er zo’n 17 mensen naar beneden, en dat is natuurlijk niet leuk voor een vuurtorenwachter…

De stroom loopt hard om zo’n kaap heen en met wind staan er forse overfalls, grote stukken woest brekend water. In dat geval kun je er niet zo vlak langs varen en moet je afstand houden, maar nu is het heel rustig.

Na Beachy Head komen de Seven Sisters in beeld, hoewel, als je goed telt blijken het er acht te zijn…

En van daar ging het in rechte lijn over spiegelglad water naar Brighton, met de grootste marina van het land. Door het oponthoud bij de sluis waren we eigenlijk iets te laat en ging het tij het laatste stuk al een beetje tegen staan. Veel was het niet, want woensdag is het doodtij en hier langs de kust stroomt het minder hard dan op zee.

We liggen als enige passant in de passantenkom. Rust alom dus. Die is snel voorbij als je het haventerrein af gaat, dan kom je midden in de drukte van toeristenoord Brighton terecht, waar het nu met pasen extra druk is. Morgen opnieuw vroeg op, want ja, zo loopt het tij nu eenmaal 🙂