Het uitzicht op ons aanplegplekje voor de nacht.
Donderdag 19 juni 2014:
- Corpach – Laggan locks 16 mijl, 1359 mijl totaal
- Vertrek 0830, aankomst 1630 uur
- Wind: NW 3-4, veranderlijk in de lochs
- Weer: Halfbewolkt, steeds meer zon, 16 graden
Volgens de Schotten die we tegenkomen, boffen we onwaarschijnlijk met het weer. Het is al twee weken mooi, en het einde is nog niet in zicht. De sluiswachters zijn in opperbest humeur! En daarvan hebben we er veel gezien, want we moesten van Corpach door vele sluizen omhoog. Vandaar dat we een hele dag deden over 16 mijl.
De sluizentrap van Banavie bestaat uit zeven sluizen achter elkaar. Elke sluis heeft een verval van ca. 3 meter, dus met de drie sluizen van Corpach zijn we hier al zo’n 30 meter boven zeeniveau. De zee zie je in de verte (linksboven) nog liggen. Eén persoon vaart de boot, de andere persoon loopt met beide landvasten van sluis naar sluis.
Beide landvasten voeren we op de lieren (het voorlandvast voeren we naar achteren), want het water stroomt met kracht de sluis in en er komen grote krachten op de touwen. Zeker als je voor in de sluis ligt, zoals wij. We hebben veel bekijks en worden keer op keer op de foto gezet door drommen toeristen.
Het water in de vele sluizen blijft vanzelf op peil: dreigt het te hoog te worden, dan loopt de sluis gewoon over.
Zoals gezegd, de sluiswachters waren in opperbest humeur. Op een bepaald moment zei er eentje tegen mij: “It takes a little bit longer today, because we have a new crew member, she’s in training!” Het bleek dat Gonnie de sluis aan het bedienen was, terwijl de andere sluiswachter aan het telefoneren was:
En plotseling vaar je dan op zoet water, zonder getij, in het binnenland van Schotland, de hoge bergen nog steeds op de achtergrond.
Na nog een sluis voeren we het eerste loch binnen: Loch Lochy, hetgeen qua natuurschoon en uitzichten geheel aan de verwachtingen voldeed:
Morgen gaan we een klein stukje verder, naar Fort Augustus, ongeveer halverwege het kanaal. Daar blijven we een dagje, want we zijn al weer een heel aantal dagen onderweg. En zelfs hier, in het midden van nergens, klinkt doedelzakmuziek 🙂