Loch Ness

Vrijdag 20 juni 2014:

• Laggan Locks – Fort Augustus, 10 mijl, 1369 mijl toaal
• Vertrek: 0930, aankomst 1430 uur
• Wind: W 2-3
• Weer: grotendeels bewolkt, droog, 16 graden

Vandaag weer een superkort tochtje, maar door de vele sluizen en met name de sluizentrap bij Fort Augustus (waar we ook een uur moesten wachten) waren we toch weer heel de dag bezig. We voeren door de summit pond, het hoogste sluispand, door een zeer bosachtige omgeving.

Loch Oich ligt in een veenachtig gebied en is relatief ondiep, vandaar dat het uitbundig betond is. Je ziet overal rietvelden, eilanden met boompjes, kortom, een lieflijke omgeving:

Daarna gingen we weer met diverse sluizen naar beneden. De hele Great Glenn wordt ook druk bevaren door kanoërs. Die hebben dan hun hele hebben en houden in een paar rugzakken en kamperen waar het uitkomt. Lekker primitief, dat doet me denken aan onze fietsvakanties van vroeger. Hele schoolklassen kom je tegen:

De kano’s worden samengebonden om door de sluis te gaan.

Typisch Schots sluishuisje, met eveneens zeer Britse wandelaars: het jaagpad of “tow path” is prima te belopen.

Fort Augustus is het (toeristische) centrum van the Great Glenn. Hier gaat het kanaal met een sluistrap van 5 sluizen zo’n 15 meter omlaag en de busladingen toeristen lopen het hele traject mee, onze boot vanuit elke denkbare hoek fotograferend.

De sluizentrap van Fort Augustus. De toeristen zijn op deze foto even weg…

Het hele dorp is gebouwd rondom de sluizen. De “monster van Loch Ness mythe wordt hier met enige relativering uitgebuit. Zo kun je hier een green monster ijsje krijgen, bestaande uit vier bolletjes groen ijs… Bij de onderste sluis staat een “kunstwerk”, dat het monster voorstelt, in staaldraad…… (morgen zal ik een goede foto ervan nemen). We zullen er niet minder goed om slapen vannacht.  We liggen prima aan de steiger vlak bij Loch Ness, na zeven vaardagen zijn we weer aan een rustdagje toe!