Vrijdag 18 juli 2014:
- Scarborough dag 1
- Wind: OZO 5-6
- Weer: bewolkt, beetje regen, 17 graden
Vandaag was de wind zoals voorspeld: stevig en tegen. Er stond een flinke zeegang; geen boottripjes met de speedboot, het nep piratenschip en de roestige rondvaartboot: “Sorry, no trips today, sea is rough”. Opvallend genoeg was er in de haven nauwelijks wind. Rond hoogwater loopt er een beetje zeegang de haven in, we liggen nu lekker te dobberen. Over een uurtje, als het water weer wat gezakt is, liggen we weer rustiger.
Niettemin was het in de haven een drukte van belang: Eens per jaar houden 10-15 boten van de lokale jachtclub een race naar IJmuiden. De boten hangen vol vlaggen: Voor elk jaar van deelname 1 vlag. Net als bij de vierdaagse zullen we maar zeggen. Om 19.30 ging de wedstrijd van start, maar de hele dag waren schippers en bemanningen al bezig met de voorbereidingen. Op de wal stonden vrouwen en kinderen papa en z’n stoere vrienden uit te zwaaien en ook de lifeboat voer als een soort eerbetoon een stukje mee op.
Wij deden het iets rustiger aan. We gingen lekker lunchen bij de prima Italiaan aan de haven (die overigens verrassend weinig seafood serveerde). Ter compensatie van de maaltijd en dan vooral het copieuze chocolade dessert maakten we later op de middag een wandeling omhoog de klif op naar het kasteel. Al in de ijzertijd was hier een nederzetting, de Romeinen en de Vikingen hadden er een vesting en vanaf de middeleeuwen was er het huidige kasteel van de Engelse vorsten. We zijn er niet in geweest; we hebben al zoveel kastelen gezien, het is ook een keer genoeg.
De onweersdepressie die ons morgen flinke buien gaat brengen, ligt inmiddels boven zuidoost Engeland, in de Thames regio hoost het nu. Morgen zijn wij hier aan de beurt, misschien vannacht al. Zondag draait de wind de goede kant op en het ziet ernaar uit dat hij even in de goede hoek blijft. Dat we wat talmen met verdergaan hangt ook samen met het tij: Na Bridlington hebben we enige lange trajecten en we willen voorkomen dat we in het donker moeten vertrekken of aankomen. Daarvoor moet het hoog water wat later op de dag vallen, en dat is later in de week het geval. Voorbeeld: Grimsby naar Wells-next-the-sea is 55 mijl, zo’n 10 uur varen. Je moet met HW in het droogvallende (en lastig aan te lopen vanwege de kronkelende toegangsgeul) Wells zijn. Is het dus om -zeg- 1200 uur HW, dan moet je om 0200 uur ’s nachts weg. Niet fijn. Beter is het als het bijvoorbeeld om 1700 uur HW is, dan kan je om 0700 uur ’s ochtends weg. En zo zitten we elke dag aan het tij te rekenen om droogvallende havens in of uit te kunnen, ondiepe drempels te kunnen passeren en ook nog zoveel mogelijk stroom mee te kunnen hebben.





