Zondag 30 april 2023:

• Lauwersoog – Burdaard, 18,5 mijl, 131,5 mijl totaal
• Vertrek 1000, aankomst 1540 uur.
• Wind: ZO2
• Weer: ‘s ochtends wolkenvelden, ‘s middags volop zon, 15 graden

Na een goede nachtrust maakten we vandaag de overgang van zee naar land. We werden vlot geschut door de sluis van Lauwersoog en voeren het vrijwel windstille Lauwersmeer op. Het sinds 1969 van de Waddenzee gescheiden meer heeft nog alle waddenkenmerken voor wie het wil zien. Diepe geulen en moerasachtige schorren en platen, waarop volop wild vee graast.

De oude zeedijken maken nu een natuurlijk deel van het landschap uit, in contrast met de hoge stenen kolossen die nu de zeewering vormen bij de Waddenzee. Het riet is nog goudgeel met kleine groene scheuten net boven het wateroppervlak.

Dokkumer nieuwe zijlen zijn inmiddels de oude zijlen (zijl = spuisluis) nu de spuisluizen in de Lauwersmeerdijk hun functie overgenomen hebben. Maar nog steeds reguleren ze de afwatering van het achterland. En dat betekent vrijwel altijd wat tegenstroom als je richting Leeuwarden vaart.

In het mooie Dokkum deden we boodschappen. We moeten daar toch echt eens wat langer blijven om alles te bekijken, waaronder het hele Bonifatius gebeuren.

Vandaar was het nog een dik uurtje varen naar Burdaard. De haven en kampeerterrein waren nog dicht. Dat wil zeggen: de sanitaire voorzieningen waren dicht. Niet douchen dus :-(. Maar morgen is het 1 mei en gaat de zaak open, zo appte de havenmeester 🙂 We liggen dus als enige passant in de verder zo goed als lege haven vlak bij de historische houtzaagmolen.

Lekker uit eten bij het Posthuis aan de brug. En morgen fris, fruitig (en gedoucht!) via Leeuwarden verder Friesland in. We hebben het er nog even over gehad om via Harlingen naar Texel te gaan, maar helaas staat de wind in de tweede helft van de week niet goed om lekker terug naar Woudsend te komen. Maar Friesland is ook schitterend met die ontluikende natuur.