Dag 125: Colijnsplaat – Oude Tonge

Zeiltocht UK 2014 - 1437

Maandag 11 augustus 2014:

  • Colijnsplaat – Oude Tonge: 17 mijl totaal 2209 mijl
  • Vertrek: 1100 uur (LW+0030), aankomst 1530 uur
  • Wind: ZW 5-6
  • Weer: zonnig, 20 graden, later ontwikkeling van stapelwolken en forse buien

Zeeland bestaat uit dijken, polders en water. Soms leveren die dijken mooie plaatjes op, zoals hierboven in het avondlicht. Vaker echter, vaar je gewoon tussen betonnen of geasfalteerde muren met daarboven bomen en daken van huizen. De schoonheid zoek je dan in het samenspel van licht, lucht en water.

Zeiltocht UK 2014 - 1438

Gelukkig was het daarvoor een goede dag. Typisch Hollandse wolkenluchten, die vaak gepaard gaan met forse wind. Het woei vandaag een dikke 5 Bft en in de vele vlagen 6 Bft. Omdat we de wind achterlijk hadden, voeren we alleen op de kluiver, waarmee we nog steeds 6 knopen vaart maakten. Een heel lekker tochtje dus.

Zeiltocht UK 2014 - 1439

De barometer was weliswaar 10 punten gestegen t.o.v. gisteren, maar de lucht was nog steeds erg instabiel, en al vlug ontwikkelden zich buien uit de stapelwolken. Al van verre zagen we de eerste ons achterop komen:

Zeiltocht UK 2014 - 1440

We grapten dat die precies boven ons zou zijn als we bij de sluis waren, en zo geschiedde. Bovendien bleek het niet één buienwolk te zijn, maar een heel lijntje, dat zich in rap tempo ontwikkelde. Inclusief de bijbehorende stortregen en windvlagen.

En toen was het helaas tijd voor het absolute dieptepunt van onze tocht…. De Krammersluizen. Een grote fout in het ontwerp van de Deltawerken. Men had destijds bedacht dat Krammer en Volkerak zoet moesten worden en om de agrarische sector tegemoet te komen en verzilting van hun bouwgronden tegen te gaan, bouwde men hier een sluis die zoet en zout water scheidt. Een waar technisch huzarenstukje in die tijd. Grote bekkens houden zoet en zout water in voorraad en zodra de deuren dicht zijn wordt het zoute water vervangen door  (min of meer) zoet water (en andersom). Dat kan, omdat zout water een stuk zwaarder is en moeilijk mengt met zoet water.

Waarom was dit een fout? Diezelfde agrarische sector ging zoveel kunstmest gebruiken die door drainage in Volkerak en Krammer terecht kwam, dat er eutrofiëring plaats vond en door gebrek aan doorstroming het water één grote algensoep werd, met in de zomer ook nog eens de giftige blauwalg. Voor de watersport is het nadeel dat men twee kleine sluisjes bouwde met een capaciteit van ca. 12 gemiddelde jachten en dat het schutten door de zoet/zout uitwisseling ca. 4 keer langer duurt dan in een normale sluis. In het hoogseizoen kunnen de sluizen het aanbod niet aan en ontstaan er eindeloze wachttijden. Het is dé flessenhals van Zeeland en je kunt er niet omheen.

Deze situatie brengt het slechtste in de recreatieschipper naar boven. Het begint al met het feit dat men niet netjes in volgorde van aankomst aanlegt. Sommige boten leggen helemaal niet aan om -als de sluis na eindeloos wachten dan opengaat- naar voren te stormen. Waarop anderen ook voordringen en vol gas naar voren gaan.  Gedouw, getrek, bijna aanvaringen, geschreeuw en gescheld. Vreselijk. Wat heeft dat met watersport te maken? Enkhuizen met Pinksteren voordat het aquaduct er was, was een stuk beschaafder, en daar moest je ook drie uur wachten…

Tot overmaat van ramp heeft men het bij Rijkswaterstaat het noodzakelijk geacht deze sluis te voorzien van een regelrechte hufter van een sluiswachter (sorry, netter kan ik het niet zeggen) die op Befehl ist befehl toon het bootjesvolk uitkaffert en commandeert. Hoezeer sommigen dit ook verdienen, een professionele deëscalerende houding zou al veel schelen. De sfeer in de sluis is te snijden, wat een ellende!

Wij kwamen er zonder kleerscheuren door heen, eigenlijk gewoon door volgens de regels aan te leggen naast de boot die voor ons was en naast ons weer de boot die na ons was. En dan op het juiste moment losgooien en doelbewust op de sluis af, daarbij subtiel voordringers de weg afsnijdend 🙂

Voor ons weinig stress dus, maar achter ons was het één grote scheldpartij, waarbij de sluiswachter nog eens olie op het vuur gooide. Tip: neem in het seizoen de Krammersluizen  of ’s ochtends heel vroeg of ’s avonds laat, als er geen drukte is.

Genoeg hierover. Maar we missen wel heel erg de vriendelijkheid, de voorkomendheid en de beleefdheid die we in Engeland, Ierland en Schotland altijd en overal tegenkwamen.

De laatste mijlen zeilden we naar  Oude Tonge, waar we tot ver in het prachtige havenkanaal konden zeilen. Het is één van onze favoriete haventjes: je ligt hartstikke mooi, sanitair is goed, vriendelijke mensen en de AH is vlakbij. Inmiddels zijn de felle buien uitgedoofd en koelt het flink af. Maar in de beschutting van de buiskap is het nog goed toeven!

Een gedachte over “Dag 125: Colijnsplaat – Oude Tonge

  1. Pingback: Zomer 2018 dag 15 | Zeil weblog van Joost Overmars

Plaats een opmerking

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.