Roach in ochtendlicht

Vrijdag 26 juli 2013

• Paglesham – Gillingham, 43,5 mijl, 343 mijl totaal
• Vertrek 7’15 (LW-2’15) , aankomst 14’00 (HW-2)
• Wind: geen
• Weer: heiig, bewolkt, later opklaringen, 23 graden

Vroeg uit de veren met schitterend ochtendlicht. Over een spiegelgladde rivier tuften we op de motor rustig op de ebstroom naar buiten. De zeehonden waren ook al op. Opvallend wat een interessante golfpatronen en boot maakt op spiegelglad water.

Nadat de rivier de Crouch het land verlaat, loopt hij nog 10 mijl door in zee langs hoge banken. Ten noorden Buxey sand, ten zuiden Foulness sand. Hier zijn geen doorsteekjes, dus je moet het helemaal uitvaren tot je bij het Whitaker baken de zuidelijke bank kunt ronden en het hele stuk weer terug kunt varen.  De kunst is om precies op het keerpunt te zijn als het laagwater is, dan heb je de hele reis een flinke stroom mee.

De motor pruttelde op 1800 toeren en toch maakten we voortdurend 6 knopen of meer.

Bladstil

Ook de Thames monding was grijs en spiegelglad. De boei ligt schuin van de stroom en op de achtergrond is de John Knock Tower zichtbaar, één van de vele verdedigingsforten die midden op zee gebouwd zijn om in de 2^e wereldoorlog Duitse luchtaanvallen af te weren.

Shivering sand towers

Een stukje verderop staan de spinachtige bouwwerken van de Shivering Sand Towers, zelfs de naam klinkt onheilspellend.

Het wrak van de Montgommery uit WO2, boordevol munitie, dus ze laten het maar liggen met veel boeien eromheen…

Gaandeweg brak de zon door en werd het bloedheet. Net het IJsselmeer, maar dan iets groter en zonder mugjes!

Medway monding

De 200 meter hoge schoorsteen van het Grain power station is een landmerk voor de hele Thames monding, en hij kwam alras dichterbij.

Industrie

De Medway heeft twee gezichten: De zuidelijke oever wordt gedomineerd door zware en uitermate lelijke industrie, de noordoever wordt gekenmerkt door uitgestrekte kreken en kwelders. Als je de goede kant op kijkt, is het best te doen!

Natuur..

Gillingham marina met de gashouder

Gillingham Marine is een moderne en dus dure marina in een stadse omgeving. De oude gashouder geeft al van verre aan waar je moet zijn. Je gaat door een sluis het basin in en er is dus geen tij in de haven zelf. De sluis heeft een duizelingwekkend verval van meer dan 6 meter….

Morgen weer eens een rustdagje, want sinds Tollesbury hebben we niet meer stil gelegen. Ik moet zeggen, het contrast met de stilte en de natuur van de Roach gisteren, en hier is wel erg groot! Volgende week komt er meer wind, misschien wel meer dan ons lief is. Het plan is om via de Swale naar Ramsgate te gaan en daar te kijken of we terug gaan in noordelijke richting (rivers Stour, Orwell, Ore/Alde, Southwold) of dat de wind gunstig is om een stuk zuidkust te doen (Dover, Rye, Eastbourne, Brighton, Chichester). We zullen zien!

Medway in avondlicht

Dinsdag 23 juli 2013

• Brightlingsea – Burnham on Crouch via Ray’s sand; 18 mijl, 278 mijl total
• Vertrek 9.30 = LW+1, aankomst 13.30 = HW
• Wind ZO3
• Weer: bewolkt, soms even zon, soms een drup regen, 22 graden

Na een zwoele avond heeft het de hele nacht geonweerd, door de flitsen en zware klappen hebben we niet zo goed geslapen. Wel waren we blij, dat we lekker in de haven lagen en niet daarbuiten in Pyefleet creek voor anker.

Waterige avondluchten kondigen het onweer aan

Rond een uur of negen werd het min of meer droog, maar het weer bleef onbestemd en er zat nog steeds onweer in de lucht. Het was drukkend warm, met af en toe een drupje regen en soms ook een bright spell.  De beloofde NO wind bleek ZO te zijn, wat wel goed uitkwam. Nu hadden we hem dwars en was de schijnbare wind (de wind die je op de bewegende boot voelt) wat meer dan wanneer we hem pal van achteren gehad hadden. Er viel prima te zeilen dus met een knoop of 10-12 wind.

We hebben een stuk afgesneden door de short cut via Ray sand channel te nemen. Normaal moet je een heel stuk de zee op om via de Swin Spitway (een bevaarbaar stuk over een bank heen) op de Outer Crouch te komen. Vervolgens moet je dan 10 mijl terugvaren richting land door de rivierbedding, die midden in zee al begint. Er is ook een ondiepe  en kortere route meer langs het land, maar dan moet je over Ray sand, een droogvallend stuk zandbank. Een over land route noemen de Engelsen dat. Het ondiepe stukje is echter prima betond en valt ca 1 meter droog. Aangezien de rijzing van het tij vandaag zo’n 5 meter is, staat er bij HW dus ca. 4 meter water. Wij waren er 1,5 uur voor HW en toen stond er al 3 meter, het zwaard hoefde dus niet eens omhoog.

River Crouch

Daarna was het nog 8 mijl naar de haven met stroom mee, waar we precies op HW aankwamen. Weinig foto’s vandaag, want het zicht was bar slecht, en bovendien was het uitzicht weinig meer dan water en heel in de verte een streepje land. Dat is het leuke van de Engelse oostkust: zo zit je op zee, zo op een mooie beschutte rivier. De komende dagen gaan we wat uithoeken van deze rivier en de zijarm de Roach verkennen, en dan zien we wel verder.

Burnham waterfront

Zondag 21 juli 2013

• Maldon – Brightlingsea, 20 mijl, totaal 247,5 mijl
• Vertrek: 11.45 (HW- 0’15), aankomst 16.15 (LW-2)
• Wind: NO 2-3
• Weer: oplossende bewolking, daarna zonnig en warm

We hadden alle tijd vanochtend, want we moesten pas rond HW (12.00u) weg. Ontbijtje, kopje koffie in de kuip watching the tide go by. En natuurlijk niet te vergeten: de Britse Nationale sport: het krabbenvangen –crab catching- gadeslaan.

En: een nieuwe en zeer krachtige luchtpomp gekocht voor de opblaasboot. De oude had de geest gegeven en we trokken een wat slappig bootje achter ons aan de laatste dagen. Dit is niet zo’n wigvormige voetpomp (met de zwakke plek bij het –plastic!- scharnier), maar een soort buitenmodel fietspomp.

Even voor hoog water vertrokken we van het mooie Maldon waterfront. De wind was zwak en tegen, maar op de Blackwater valt prima te kruisen rond en na HW. Een kwestie van goed de kaart, de plotter en vooral de dieptemeter in de gaten houden! Ik moet zeggen dat het ver buiten de geul kruisen in onbekend getijde water nu toch veel meer ontspannen gaat, nu we een midzwaard boot hebben: ga je te ver, dan haal je gewoon het zwaard op, snel overstag, en doorgaan! Maar zover kwam het niet.

De aanloop van Brightlingsea een uur voor LW: ook hier veel modder!

Omdat we wind tegen, maar stroom mee hadden, was de schijnbare wind toch rond de 10 knopen, soms 13, en er viel dus heerlijk te zeilen. Vooral toen halverwege de zon doorbrak en het gewoon weer een zomerdag werd zoals we de hele tijd al hebben.

Aan de ponton

Brightlingsea is een vriendelijk haventje, waar je aan lange pontons ligt. Beide havenmeesters helpen je bij het aanleggen, want het stroomt lekker tussen die pontons. Nu is het tegenstrooms aanleggen niet zo heel moeilijk, maar aardig van hen is het wel. Zoals alle Britten vonden ze onze Noordkaper absolutely marvelous! Naar de wal ga je met de bijboot of met de watertaxi, die je voor een pond overzet. We sluiten de dag af met een relaxte avond in de kuip met bijna volle maan.

Avondlicht

Vrijdag 13 en zaterdag 14 juli 2013

• IJmuiden – Harwich 129 mijl, 155 mijl totaal
• Vertrek 11.00, aankomst 14.00 Nl zomertijd (13.00 Engelse zomertijd)
• Wind: N3 tot 18.30, daarna windstil
• Weer: licht bewolkt, ’s nachts helder, ’s ochtends laaghangende bewolking en mistvelden. 15 graden op zee, ’s nachts 12 graden.

Gezien de verwachtte lichte wind vertrokken we om 11.00 in plaats van 14.00 uur. Eerst de dieseltank geheel vullen, wat gezien het ontbreken van wind geen overbodige luxe was. Buiten de pieren troffen we zo’n 12 knopen wind, voldoende voor een vaartje van ruim 5 knopen door het water. Bij zo’n lange tocht compenseer je niet voor stroom, maar hou je gewoon de kompaskoers naar je bestemming aan. Het ene tij wordt je naar het zuiden gezet en het volgende tij weer naar het noorden. Pas in het laatste tij compenseer je wel, zodat je op het goede punt uitkomt. Dat was in ons geval de North Shipwash boei, 110 mijl verderop, die de noordelijke aanloop van Harwich markeert.

Na een uurtje zeilen nam de wind af tot 6-7 knopen en zetten we de gennaker. Daarmee maakten we nog ruim 4 knopen vaart. Rond 16.00 uur ging het weer harder waaien en met 10-12 knopen wind ging het prima onder vol tuig. Zo’n 10-15 mijl uit de kust liggen vele schepen voor anker, we gingen er gewoon tussendoor. Daarna werd het rustiger, er voeren geen andere jachten met ons op. Wel kregen we zoals verwacht te maken met de grote zeevaart en te ontwijken boortorens (beide gaan niet opzij). Nu blijkt het grote nut van de AIS transponder, waardoor we op de kaartplotter en op de laptop de andere schepen zien varen en precies kunnen zien hoe dicht we er langs gaan (CPA= closest point of approach) en wanneer dat zal zijn (TCPA = time of closest point of approach).

Tegen 19.30 viel de wind geheel weg en moest de motor aan, en dat zou zo blijven de rest van de tocht. We lopen een wachtschema van 2 uur op en 2 uur af. In het algemeen wordt 3 om 3 uur aangeraden, maar dit bevalt ons goed. Meer dan hazenslaapjes zitten er toch niet in bij een oversteek, zeker met dat motorgeluid. De belangrijkste taak van de wachtloper is het in de gaten houden van de grote zeevaart , de navigatie en het bijhouden van het logboek. Die zeeschepen maken dat je je nooit verveelt, altijd  komt er wel eentje jouw kant op. Het is zaak ruim  op tijd actie te ondernemen om aanvaring te voorkomen.  S’ Nachts helpen de navigatielichten je heel goed hierbij.

Het wegstervende avondlicht en de opkomende sterrenhemel zijn schitterend op zee, dat maak je nergens zo intensief mee. In het donker en zeker na 24.00 uur is het zaak geconcentreerd te blijven en goed op de zeeschepen te letten! In het donker is het heel moeilijk afstanden te schatten en daar komt de AIS dan te hulp. Meerdere malen moesten we rigoureus uitwijken om niet in de problemen te komen.

Bij het ochtendkrieken zat het behoorlijk dicht met laaghangende bewolking en mistgebieden. Hoewel alle zeeschepen AIS hebben, hebben we toch ook even de radar bij gehad voor de zekerheid. Jachten en vissersschepen hebben nog lang niet allemaal AIS, dus die zie je niet.

Het laatste stuk langs de Suffolk kust was makkelijk en snel met het laatste tij mee (zo had ik het berekend) en gaandeweg brak de lucht steeds meer open. Bij Shotley Marina tegenover Harwich werden we zoals altijd zeer correct ontvangen, waarbij we ook weer leerden hoe Engelsen onze bootnaam uit proberen te spreken: “Jen ven Gent”.

Na even de benen gestrekt te hebben, werd de rest van de middag slapend doorgebracht, waarna het tijd was voor een pint Adnams en een rasechte Britse maaltijd: Fish & Chips!

Tegenover Shotley ligt de grote container terminal van Felixstowe, een 24/7 bedrijf dat voortdurend een zee van licht en een laagfrequent dieselmotorgeluid produceert. Voor de welverdiende nachtrust vormden beiden geen enkel probleem!

Donderdag 16 augustus 2012

• Scheveningen – IJmuiden 27 mijl, totaal 693 mijl
• vertrek 12.15, aankomst 17.15
• Wind: ZW3-4
• Weer: licht bewolkt, 20 graden

Een prima weertje voor de laatste zeildag op zee van deze vakantie. In tegenstelling tot gisteren stond er een deining van ruim een meter door de aanlandige wind, die vannacht aardig heeft doorgewaaid. De Jan-van-gent gaat er goed doorheen. Het sturen is niet te zwaar met de golven schuin van achteren.

Lekker dagje op zee dus. Morgen duiken we het Noordzee kanaal in en gaan we naar onze thuishaven, Naarden. Dan is het feest helaas weer voorbij…

Woensdag 15 augustus: gasten aan boord!

• Stellendam – Scheveningen 33 mijl, totaal 666 mijl
• vertrek 9.30, aankomst 16.00
• Wind: O3-4 toenemend 5-6
• Weer: zonnig en drukkend warm, 29 graden.

Gasten aan boord! Gisteren waren dat niet zo welkome gasten. In Stellendam lig je op zoet water en met warm windstil weer komen ze ’s avonds met duizenden: de muggen. En ze moeten altijd mij hebben! Ondanks dat we op een bepaald moment naar binnen gingen, het muskieten gaas over de kajuit ingang spanden en alle muggen binnen te lijf gingen (dachten we…) zaten er ’s ochtends toch nog zo’n 7 aan de binnenkant van het gaas en ik onder de bulten.

Met een lekker windje vertrokken we. Helaas niet ZO zoals eerder beloofd, maar pal Oost. Tot aan de Maasgeul niets aan de hand. Daarna moesten we oploeven en bleek Scheveningen niet bezeild. 30 graden aan de wind haalt de Noordkaper niet… Kruisen dus. Al ras nam de hete aflandige wind toe tot 5-6 Bft met vlagen in de 27 knopen. Behalve de bijen, wespen en andere vliegende insecten, die de zee opgeblazen worden en een rustplekje zoeken op de boot, was daar ook plotseling bovenstaand vogeltje dat afgedwaald was. Helaas moesten we overstag en vloog hij op. We hebben hem niet meer gezien…

In de haven was het minder druk dan vorige week, maar wel drukkend heet. De barometer daalde gestaag en om 19.30 kwam het front over met een 180 graden windschifting. De buienlijn trok net ten westen van ons langs dus het bleef bij enkele dikke druppels. De grootste ellende zat nog op zee en trekt nu Noord-Holland binnen. De temperatuur daalde in enkele minuten met 7 graden en de wind nam spectaculair toe. Goed dat we in de haven liggen!

Dinsdag 14 augustus 2012

• Roompot -Stellendam 34 mijl, totaal 633 mijl
• Vertrek 08.00 uur, aankomst 14.45 uur
• Wind: ZO 1 ruimend W 2
• Weer:  wolkenvelden en zon, benauwd, 23 graden

Na tien achtereenvolgende zeildagen hielden we gisteren een verdiend rustdagje in de Roompot, waar het op maandag een stuk rustiger was dan op zondag. Het warme weer werd enigzins getemperd door een lichte zeewind en ’s avonds viel er een buitje.

Vandaag over zee terug naar Stellendam. Helaas zonder wind van betekenis, het was dus de hele dag motoren over een spiegelgladde zee. In de middag stak er een zeewind op die wat verkoeling bracht. Voor ons uit boven Zuid Holland zagen we grote onweerswolken zich ontwikkelen en de buienradar gaf aan dat het inderdaad pittige buien waren. Wij hielden het droog.

Jammer genoeg was het zicht ook zeer matig, zodat er weinig te zien was van de Zeeuwse eilanden waar we op ca. 2 mijl langvoeren. Dan maar een foto van een meetpaal in zee:

Zo vlot als we door de Roompotsluis gingen, zo lang duurde het weer bij het Haringvliet. Morgen (hopelijk vóór de buien!) naar Schevingen met naar verwachting een lopend windje en dan via IJmuiden terug naar huis!

Vrijdag 10 augustus 2012

• Scheveningen – Stellendam 30 mijl, 551 mijl totaal
• Vertrek 12.00, aankomst 19.15
• Wind: N2 toenemend NNW 3
• Weer: zonnig 19 graden

Tot aan de Maasvlakte op de motor wegens vrijwel geen wind. Het kruisen van de Maas geul was relatief rustig, dat hebben we wel anders meegemaakt! Daarna de Gennaker erop en lekker rustig op het Slijkgat af met zo’n 4 knopen vaart. Bij de Goerreese sluis was van alles aan de hand. Ten eerste was één van de twee bruggen stuk, en die stond permanent open, zodat alle verkeer over de andere brug moest, die dus beperkt openging. Ten tweede was er de dag ervoor een ongeluk in de sluis gebeurd: een visser had een Bavaria én een sluisdeur gekraakt. Het zal je maar gebeuren, vreselijk! Alle schepen hadden tot 01.00 uur ’s nachts in de sluis moeten blijven tot alle juridische zaken afgehandeld waren.

Kortom, het schutten duurde erg lang! Om 19.30 lagen we pas vast in de haven en gingen we direct naar het (in dit geval wel goede) havenrestaurant. Ook daar was het heel druk, zodat we lang op het eten moesten wachten. Het was wel goed gelukkig! Daarna koffie en gelijk het bed in!