Categoriearchief: Tochten

Zomer 2018 dag 16

1 reactie

In de kleine havenkom van Oude Tonge.

Donderdag 16 augustus 2018

  • Wolphaartsdijk – Oude Tonge 22 mijl, 837 mijl totaal
  • Vertrek: 1015, aankomst 1600 uur
  • Wind: ZZW 4, afnemend 2 later
  • Weer: wolkenvelden en zon, 22 graden

Vanochtend scheen de zon uitbundig, maar dat was van korte duur. De voorspelde wolkenvelden dienden zich spoedig aan. We gingen vlot door de Zandkreeksluis  en op de Oosterschelde en de Keeten was het heerlijk zeilen. Op de Oosterschelde hadden we nog flinke ebstroom mee, op de Keeten afnemende stroom tegen.

Bij Bruinisse nam de wind af tot kracht twee, dus het laatste stukje naar de Krammersluizen ging op de motor. De sluizen vielen mee dit keer. We konden vlot invaren en er was een andere sluiswachter die iets minder hard schreeuwde :-). Wel gaf de boot achter ons vlak voor de sluis nog even vol gas om toch net voor ons in te varen. Tja… uiteindelijk lagen we naast elkaar in de sluis dus jammer van de diesel. De schipper deed alsof we lucht waren. Zou hij zich toch een beetje ongemakkelijk voelen?

We voeren door het smalle toevoerkanaal naar Oude Tonge, waar we in de kleine havenkom terecht kwamen. Klein dorp, grote AH en fijne haven altijd. Vannacht komt een koufront met regen over, morgen is het weer mooi weer. Kan het zout van de boot spoelen!

Zomer 2018 dag 15

Geef een reactie

Woensdag 15 augustus 2018:

  • Breskens – Wolphaartsdijk, 19 mijl, 815 mijl totaal
  • Vertrek: 1115 (HW Vlissingen-0’45), aankomst 1645 uur
  • Wind: ZW 4
  • Weer: Bewolkt, droog, 20 graden. ’s avonds enkele opklaringen

Een grijze dag. Na wat boodschappen vertrokken we een klein uur voor LW Vlissingen. Er stond nog een beste tegenstroom met ca. 1 meter hoge wind tegen stroom golven. We moesten denken aan onze eerste zeilvakantie met eigen boot, een Dompkruiser 740, toen we met windkracht 5 tegen de eb wilden oversteken van Vlissingen naar Breskens. We schrokken ons helemaal rot. 1,5 meter hoge puntige golven, de buitenboordmotor, die bij elke golf lucht hapte hetgeen de boot compleet onbestuurbaar maakte en de veer Breskens-Vlissingen die kwam aanstuiven. We durven nauwelijks rechtsomkeert te maken, bang dat als we dwars lagen, er een golf de lage kuip in zou spoelen. Wind tegen stroom? Nooit van gehoord. Getijtabel raadplegen? Welnee! Afijn, we zijn destijds in 1995 weer heelhuids de sluis in gekomen. Het was een wijze les!

Vandaag konden we nog mooi mee met de blauwe golf in het kanaal van Walcheren. Dat betekent dat je in konvooi door de vele bruggen vaart, die dan ook prompt open gaan. Op het Veerse meer konden we heerlijk rustig zeilen. We gaan dus een paar dagen binnendoor Zeeland. Morgen de beruchte Krammersluizen…. Brrrrrr. Zie onze eerdere ervaringen in 2014. Afijn, we houden goede moed 🙂

Zomer 2018 dag 14

Geef een reactie

Dinsdag 14 augustus 2018:

  • Oostende – Breskens, 29 mijl, 796 mijl totaal
  • Vertrek: 1305 (HW Dover-2, aankomst 1800 (HW Vlissingen +1)
  • Wind: WZW 5
  • Weer: zonnig, enkele wolkenvelden, 20 graden.

Vanochtend was het bewolkt. Ik had niet zo best geslapen vanwege de deining die bij de jachtclub in Oostende binnenloopt. De landvasten kraakten bij elke slinger. Ik had de schokbrekers ertussen moeten bevestigen, maar ja, niet aan gedacht. Bovendien komen er hier midden in de nacht boten aan of vertrekken ze, en ja, je wordt toch wakker van die reuring.

Gisteren kwam er een gigantisch vaartuig aan (zie boven) dat windmolens op zee plaatst. Het hele gevaarte hijst zichzelf op vier poten uit het water (zoals een boorplatform) om stabiel te staan en hijst dan met een gigantische kraan (zeker 100 meter hoog) de palen en wieken van de windturbines aan boord om die vervolgens op zee te plaatsen.

Hoe dan ook, we deden boodschappen in de goed gesorteerde (maar dure) Delhaize supermarkt en lunchten met de laatste plakjes gebakken Britse bacon met ei. Inmiddels brak de zon goed door. Het vertrek was ook wat: de buurman (waar we aan vastlagen) had zo zijn eigen opvatting van “helpen”. In zijn opvatting betekende dat ongevraagd alle landvasten losgooien voordat we klaar waren (de motor stond nog niet aan, zwemvesten nog niet aan enzovoort) en zoek het maar uit… Gonnie had al haar overredingskracht nodig om hem alsnog even een lijntje aan te laten pakken. Tja…

De North Beach Poinciana van Erik op volle zee.

We vertrokken eigenlijk te vroeg: het duurde tot aan Zeebrugge voor de stroom goed ging mee staan, maar dat deed hij dan ook met verve: met 8,5-9 knopen vaart schoten we de havenpieren voorbij. Door die sterke stroom was de zee buitengewoon knobbelig.  De wind was sterker dan voorspeld (windkracht 5) en niet WNW maar WZW, waardoor we hem pal achter hadden. Hadden we het geweten dan hadden we het grootzeil niet gehesen en alleen op de kluiver gevaren. Pas na Zeebrugge werd de zee een beetje kalmer en streken we het zeil. Dat voer gelijk een stuk relaxter, alleen op de grote kluiver.

Er kwamen wat wolkenvelden over, maar regen zat er niet in. Precies op de kentering van de stroom in de Westerschelde (=HW Vlissingen +1) voeren we de haven van Breskens in. We zijn weer in Nederland (soort van…)

Zomer 2018 dag 13

Geef een reactie

Maandag 13 augustus 2018:

  • Duinkerken – Oostende, 26 mijl, 767 mijl totaal
  • Vertrek 1240, aankomst 1700 uur
  • Wind: W5
  • Weer: op zee zonnig, 20 graden, landinwaarts zware buien met onweer.

Vannacht hadden we op passage van een frontje wat regen en vanochtend viel er ook nog wat. De barometer steeg alweer en de wind was geruimd. De lucht was nog wel onstabiel, dus er vormden zich buienwolken, die landinwaarts tot ontlading kwamen. Op zee was het heerlijk zonnig.

Toen we onze neus buiten de havenpieren staken stond er windkracht 4-5, later toenemend 5. De stroom stond nog een beetje tegen maar binnen het kwartier ging hij meelopen en vlakten de golven af. We hadden windkracht 4 schijnbare wind schuin van achter en met stroom mee was het heerlijk zeilen op alleen de kluiver. We maakten zo’n 6,5 knopen over de grond, prima!

De buien schoven aan stuurboord over het land voorbij met inktzwarte luchten, terwijl wij de zonnebrand nog maar eens pakten. We zagen de eindeloze rijen flatgebouwen, waar de hele Belgische kust mee is volgebouwd, gestadig voorbij schuiven.

Gedonder in de verte, zonneschijn op zee.

Na 4,5 uur varen kwamen we in Oostende aan. We liggen in de haven van de jachtclub, waar de steigers vernieuwd zijn en de oude bazige en bulderende havenmeester vervangen is door een stel enthousiaste jongelui. Een hele verbetering! Vlakbij ons ligt de Poinciana, een North Beach 24 (zo een als wij hiervoor ook hadden), met aan boord Erik, die wij 10 jaar geleden in Lowestoft ontmoetten. Nog steeds maakt hij in z’n eentje lange tochten waarbij hij alle tijd heeft. Hij kwam koffie drinken aan boord, leuk hem weer te spreken.

We zijn in Belgie, kunnen Nederlands spreken, van Belgische chocolade en bier genieten! Morgen weer in Nederland!

Zomer 2018 dag 12

2 reacties
In de verte Cap Gris Nez, tussen de veerboten in ligt Calais. Het front voor vannacht is al in aantocht.

Zondag 12 augustus 2018:

  • Ramsgate – Duinkerken, 42 mijl, 741 mijl totaal.
  • Vertrek: 1000 (HW Dover – 2:30), aankomst 1730 BST (HW Dover + 5) = 1830 uur EST
  • Wind: ZZW 5, afnemend ZW 2-3, op het laatst W3-4.
  • Weer: bewolkt, af en toe bleek zonnetje, 20 graden, aan de Franse kust 24 graden.

We zijn weer op het vaste land! Het begin was heftig! De wind ZZW 5 maakte de tocht goed bezeilbaar, maar hij stond tegen de vloedstroom in. Die vloedstroom, die bij North Foreland het hoekje van de Thames om komt, botst even na Ramsgate tegen de beruchte Goodwin Sands aan. Deze gevaarlijke ondiepte is niet voor niets berucht. Zelfs bij windkracht vijf staan er golven van 2 meter. Het eerste stuk voeren we pal oost en dus hadden we de wind iets ruimer dan dwars. We moesten afsturen om niet op de banken gezet te worden. Na de boei “Goodwin Knoll” loefden we op richting South Falls. Het was 60 graden aan de wind en de schijnbare wind nam toe tot 20-24 knopen. We voeren met een rif en alleen de stagfok. Man wat ging dat te keer langs die Goodwin! Ook verderop, midden op zee, waar het 50 meter diep was, stonden nog die rotgolven. Punten van 2 meter…bij 16 knopen ware wind.

Bij het VTS  (verkeersscheidingsstelsel) rond de Sandettié bank was het goed opletten geblazen met al die zeeschepen. Een supertanker -waarvan we dachten dat we makkelijk voorlangs gingen- draaide wat bij en met nog twee mijl afstand kwamen we recht voor z’n boeg. Dan heb je nog krap 10 minuten om je uit de voeten te maken. Dat was schrikken, want die dingen zijn zo breed, daar vaar je niet even aan voorbij. Gelukkig kon ik op de AIS de naam van het schip zien, dus riep ik hem op via de marifoon. En zowaar: een paar miljoen liter ruwe olie week een paar graden uit zodat het gevaar geweken was. Super alert moet je zijn in die shipping lanes!

Het was zondag, dus heel Engeland ging het water op, maar blijkbaar hadden die Britten ook niet gerekend op die “steep chop”. Via Dover coastguard radio konden we volgen dat de ene na de andere zeilboot door de lifeboats van Dover en Ramsgate naar binnen gesleept werd. De “pan pan’s” volgden elkaar snel op.

Nadat we de Sandettié bank waren overgestoken (10 meter diep, dus ook knobbelzee), begon de ebstroom serieus met de wind mee te lopen. De wind ruimde naar ZW en nam steeds verder af, zodat de zee gaandeweg ook steeds rustiger werd. Op de foto voor de Franse kust (zie boven) was het vrijwel blak. Met nog goed stroom mee voeren we langs de foeilelijke industrie bij Duinkerken en na 7,5 uur varen liepen we de haven van Duinkerken binnen terwijl de stroom precies kenterde.

Een depressie bij Ierland levert ons vannacht en morgenochtend een front met regen op, maar morgenmiddag zeilen we met goede wind en hopelijk weer droog weer naar Oostende.

Zomer 2018 dag 11

Geef een reactie

Het avondlicht over North Foreland komt vroeg in augustus.

Zaterdag 11 augustus 2018:

  • Brightlingsea – Ramsgate, 37 mijl, 699 mijl totaal.
  • Vertrek: 1230 (HW-0’20), aankomst 1930 (LW)
  • Wind: ZZW2-3 – ZZO3 – Z4
  • Weer: zonnig, half bewolkt, 20 graden

De oversteek van de Thames bracht ons rustig weer, zij het dat de wind niet heel goed stond, zodat het grotendeels motorzeilen werd. Vanuit Brightlingsea vertrek je met HW zodat je de hele reis de ebstroom mee of dwars hebt. De Thames monding kun je beschouwen als open zee, zij het dat hij doorsneden is met keiharde zandbanken. Her en der bieden die banken doorsteekplaatsen (spitways) zodat je er niet helemaal omheen hoeft te varen. Meer dan enkele meters water staat er niet, maar dat is halverwege het tij voldoende bij rustig weer.

We passeerden Gunfleet sands Windfarm en de Swin Spitway. Het water was soms bruin van het meegevoerde zand en soms helder smaragd groen.

Over het Barrow Deep en Black deep koersten we richting London Array Windfarm, een enorm windmolenpark, waar we ten zuiden langsgingen door Fisherman’s Gat. Vandaar ZZO richting Margate. Op Margate Sands en op het hoekje bij North Foreland stond een vervelende steile “chop”: de wind nam toe tot kracht vier en was tegen de stroom in. Verder moet het halve Thames tij hier het hoekje om richting Dover. Dat gaat ook niet zonder slag of stoot. Met windkracht 6 tegen tij wil je hier niet zijn. (in 2007 hadden we N6 tegen het tij op deze plek. Wind gelukkig mee, maar een zeegang van 2 meter…. en dat met onze North Beach 24…).

Ramsgate marina ligt goed vol. We liggen aan de buitensteiger goed te deinen met die zuidenwind met een boot naast ons. Al met al een mooie tocht en een lekker dagje!

Zeilen zomer 2018 dag 10

1 reactie

Glorious mud noemen de Engelsen dit.

10 augustus 2018:

  • Verwaaidag Brightlingsea
  • wind: ZW3 toenemend 6, na frontpassage NW2-3
  • Weer: strakblauw, toenemende bewolking met heftige buien, daarna opklaringen, 15-20 graden.

Vandaag hebben we alle weertypes wel gezien. Het begon met een strakblauwe lucht en een vriendelijke windje uit ZW. Na wat (schoonmaak)klussen aan de boot gingen we met de watertaxi naar de wal voor de boodschappen. De bewolking nam al toe en met vooruitziende blik namen we regenjack en poncho mee. Op de terugweg kwam er een inktzwarte lucht opzetten en wachtend op de steiger op de watertaxi barste het los. In de stromende regen werden we naar de ponton in de rivier gebracht en doorweekt kwamen we aan op de boot. Mijn dure regenjack bleek niet tegen de bui bestand 🙁

Gedurende de middag bleven de buien overkomen en nam de wind steeds verder toe tot uiteindelijk 24 knopen, windkracht zes. Tijdens een korte droge periode checkte ik de landvasten en deed een extra stootwil tussen boot en steiger. De wind loeide door de stagen.

Rond 1500 uur was de wind op zijn hoogtepunt en kwam er een griezelig uitziende wolk opzetten, zie hierboven.  Met donder en bliksem raasde hij over ons heen, gelukkig zat de kern van de bui ten oosten van ons. Direct daarna nam de wind af naar vrijwel nul en draaide hij naar het NW. Er kwam blauwe lucht tevoorschijn en een half uur later zaten we prinsheerlijk in de zon. Een schoolvoorbeeld van een frontpassage.

Grafiek van de luchtdruk

Hierboven een foto van de barometer grafiek van ons weerstation, elk uur is een puntje. Helemaal links is 24 uur geleden, toen dat onweerslaag uit Spanje in Nederland zoveel wind en bij ons zoveel regen bracht. De bult in het midden is de rug van hoge druk die volgde en die ons vanochtend de strak blauwe lucht bracht. Daarna ging het weer snel bergafwaarts en kwamen de buien en de wind. De frontpassage is de diepe dip, waarna de luchtdruk even snel weer stijgt. Inmiddels (half negen) is het weer strakblauw.

Het front schampte ons, en ten zuiden, in Kent, heeft het nog lang geregend en geonweerd. Goed dat we vandaag zijn blijven liggen! Midden in de Thames monding waaide het 7-8 Bft.

Hoe zit dat nou met die lage drukgebieden, fronten en ruggen van hoge druk? Doe eens een proefje: laat je wastafel vollopen en trek dan de stop eruit. Er ontstaat een draaikolk, meestal tegen de klok in. Dat is ons lagedruk gebied. Rondom die draaikolk zie je altijd “ribbeltjes”: de “lage” gedeeltes van die ribbeltjes zijn de fronten, waar buien zijn en veel wind. De “hoge” delen van de ribbeltjes zijn de ruggen van hoge druk die tijdelijk mooi weer brengen. Als je goed kijkt dan draaien die ribbeltjes om de draaikolk heen. In het groot gebeurt precies hetzelfde. Ligt er een lagedruk gebied in de buurt dan krijg je wisselvallig weer: een dag(deel) mooi, een dag(deel) regen enzovoort. Trekt het lagedruk gebied weg en komt er een hogedruk gebied in de buurt, dan krijg je stabiel mooi weer, en anders dient het volgende laag zich weer aan en begint het opnieuw.

De komende dagen hopen we op niet teveel wind, want we gaan de Thames monding oversteken en daarna het kanaal.

Zomer 2018 dag 9

Geef een reactie

Donderdag 9 augustus 2018:

  • Harwich – Brightlingsea 23 mijl, 662 mijl totaal
  • Vertrek: 0715 (HW-3’30), aankomst 1230 (HW+1’30)
  • Wind: NW 3
  • Weer: bewolkt, later regen, 16 graden, ’s middag in de regen 13,5 graden.

We stonden om 0600 uur op om met het tij mee te zeilen naar Brightlingsea.  Het was bewolkt en op een spatje na droog. Gelukkig stond er meer wind dan voorspeld, dus we konden mooi met de stroom mee zeilen langs de kust van Walton en Clacton on sea. Veelkleurige beach huts gaven een kleurige noot aan het grijze weer.

We zeilen langs The Naze en de Gunfleet windfarm. Weinig andere zeilboten. Een uur voor we aankwamen begon het te regenen en die regen hield de hele middag aan. 15 millimeter is er gevallen en de temperatuur daalde naar 13,5 graden. Dat waren we niet meer gewend! We zaten dus lekker binnen met een boek. Maar ja, het havengeld moest betaald en de boodschappen gedaan. En hier in Brightlingsea lig je aan een ponton midden in de rivier. Je moet dus eerst per marifoon de watertaxi oproepen en die zet je dan in de stromende regen over naar de wal.

Gonnie maakte deze foto toen ik met de watertaxi door de regen naar de wal ging.

Vervolgens 10 minuten (gelukkig niet meer!) lopen naar de supermarkt en met een volle rugzak (die niet waterdicht bleek!) weer terug met de watertaxi. De havenmeester had een beetje medelijden. Ik hoefde de 1,5 pond voor de overtocht niet te betalen “you carried your own bag” 🙂

Heerlijk gekookt en gegeten en rond half acht werd het droog. Niet dat het allemaal nog droog wordt in de vochtige lucht, maar dat maakt niet uit.

Morgen blijven we waarschijnlijk nog hier omdat de wind nog te stevig is (maar het is hier rustiger dan in Nederland). En daarna de Thames over!

Zomer 2018 dag 8

Geef een reactie

Woensdag 8 augustus 2018:

  • Woodbridge – Harwich, 21 mijl, 639 mijl totaal
  • Vertrek 0915 (HW-0’45), aankomst 1430 (LW-1)
  • Wind: ZZW – W 3-6
  • Weer: wolkenvelden, later opklaringen, 23 graden

Best wel een heftig dagje. Nadat we diesel getankt hadden (en een uitgebreid formulier ingevuld om ons te vrijwaren tegen de maatregelen van de Nederlands douane vanwege de rode diesel, die bij ons verboden is) vertrokken we over een rustige rivier. Eerst nog wat stroom tegen, daarna toenemende stroom mee. Soms kon de kluiver bij, soms niet omdat het recht tegen de wind in was op de kronkelige vaarweg.

Nog even een tip voor hen die ook de Deben willen bezoeken: Vlak voor Woodbridge maakt de rivier een laatste groter slinger. In die slinger is een afsnij stukje uitgegraven, aangegeven met prikken: “Loder’s cut”. Bezoekende jachten varen altijd keurig om, en wij ook, maar nu trokken we de stoute schoenen aan en gingen erdoor. Het was immers zo goed als HW. En wat bleek: de diepte is 50 cm meer, dan de diepte boven de drempel  van de haven. Kun je de haven in/uit dan kun je dus met gemak door Loder’s Cut.

De uitgang naar zee was relatief rustig. Geen probleem. Het was een uur na HW dus het stroomde nog niet erg hard. Op zee stond de wind pal tegen, en de stroom ook. Dat kan nu eenmaal niet anders als je een getijde rivier met drempel uitvaart. Het was dus kruisen tegen wind en stroom in. Dat schiet niet echt op, zeker omdat onze Noordkaper toch al geen enorme loefbijter is. Daar kwam bij dat de wind zeer vlagerig en variabel qua richting was: van 3-6 beaufort en voortdurend plotseling wisselend van ZZW-W. Vanwege de harde uithalen van de wind moesten we reven, maar tijdens de rustige perioden kwamen we dus niet erg vooruit. De ebstroom zette ons ook terug zodat de VMG (Velocitiy Made Good) laag was.

De zee in de buurt van de uitgang van de Orwell/Stour was erg knobbelig omdat de ebstroom uit de rivieren botst met de ebstroom op zee. Kortom: Markermeer bij windkracht 6 tegen. De boot onder een dikke laag zout.

Eenmaal op de rivier konden we afvallen en verdween de zeegang, dus het laatste halfuurtje was aangenaam onder een opentrekkende lucht, langs de immense container terminal naar Shotley point met de immer zeer vriendelijke havenmeesters. Een lekker middagje verder, eindigend met een pint Adnams en Fish & Chips in de havenkroeg.

Morgen trekt er een depressie via Frankrijk naar Nederland. Wij krijgen daar N-NW wind en regen van. Het plan is om naar Brightlingsea te varen. Vanuit daar hebben we een goed uitgangspunt om de Thames delta over te steken bij de voorspelde ZW winden de komende dagen.

Zomer 2018 dag 7

Geef een reactie

Halverwege het tij is de Deben al bijna drooggevallen.

Dinsdag 7 augustus 2018:

  • Rustdag Woodbridge
  • Weer: zonnig, 30 graden , ’s avonds buien met onweer.

Na zes dagen varen waren we aan een rustdagje toe. Het was bloedheet. Niet zo heet als in Nederland, maar toch… De dag bestond dus uit boodschappen doen en onder het zonnedek lezen, dutje doen, etcetera. Heerlijk dus

De oude tidemill draaide vroeger op het water, dat met hoog water in het huidige havenbasin werd opgeslagen; met de eb liep het water via een schoepenrad de rivier in en maalde de molen graan. Het gebouw rechts is de oude granary, het pakhuis voor graan. Tegenwoordig is er alleen nog een kleiner basin (zie voorgrond foto) en draait de molen rond hoog water nog voor de toeristen.

De haven heeft een drempel, zodat de boten blijven drijvend met LW. Op Hw staat er rond de 2 meter water boven de drempel. Sommigen hebben geen weet van de drempel, zoals de boot hieronder, die pardoes tegen het beton aanvoer en vervolgens een paar uur moest wachten -dwars op de stroom- tot de boot schrapend met de kiel eroverheen dreef. Op de foto hieronder staat er nog maar 70 cm water boven de drempel.

Vannacht verwachten we onweer. Morgen is het weer een stuk koeler en gaan we weer varen. Lekker dagje!