Omineuze luchten.

Maandag 23 juni 2014:

• Inverness – Lossiemouth 38 mijl, totaal 1433 mijl
• Vertrek: 1045, 1130 uit zeesluis, aankomst 1830 uur.
• Wind: vrijwel geen
• Weer: Half bewolkt, af en toe een klein buitje, vanaf het eind van de middag veel regen, 16 graden.

Gisteren in Lossiemouth hadden we geen internet, dus vandaag dan het verslag van de tocht van gisteren. We hadden ’s ochtends nog voldoende tijd om in de supermarkt vlakbij Seaport Marina boodschappen te doen. Daarna hadden we nog twee sluizen te gaan om weer op zee te komen. Doordat er een spoorbrug over dit stuk kanaal lag, duurde het lange tijd (en twee treinen later) voordat we geschut waren.

De spoorbrug over het kanaal en verderop de zeesluis van Clachnaharry.

We voeren door de Kessock narrows (waar het flink stroomde) onder de gelijknamige brug door, die hét landmark van Inverness vormt. Inverness Firth volgde daarna, in feite een voortzetting van het loch in een zeearm.  Het is voor een Firth erg ondiep en voor ons erg wennen om weer in water van 5 meter te varen. We waren inmiddels zo gewend dat het 30 meter uit de kust 100 meter diep is! De ondiepte wordt ongetwijfeld veroorzaakt doordat de rivieren (waaronder de river Ness) miljoenen jaren hun sediment hierin hebben uitgestort.

Kessock bridge over de Inverness Firth

Aan het einde van de Inverness Firth perst al het water zich door een smalle uitgang van ca 100 meter breed naar buiten de zee op. Op de landengte ligt heel strategisch een enorm fort, Fort George, met schietgaten en uitsparingen voor de kanonnen.  Toepasselijk heet dit punt dan ook Chanonry Point. Er worden nog steeds schietoefeningen gehouden, hoewel het niet meer nodig is om de Noormannen buiten te houden.

Fort George

Op gezette tijden kwamen er lokale buien overzetten, zie hieronder. Omdat het in de zon best warm was, was het de hele dag zeilpak aan, zeilpak uit. Veel regen kregen we overigens niet, dat kwam later pas!

Op zee zie je de buien goed aankomen.

De kust is hier behoorlijk laag, met zandstranden, kwelders, droogvallende banken met zeehonden, en net als bij onze Noordzee loopt de zeebodem geleidelijk af en vaar je op de 10 meter lijn al een flink stuk van het strand.

Het noordelijkste punt van onze hele tocht: 57’45” Noorderbreedte

Deze dag bracht ons ook op het meest noordelijke punt van onze hele tocht, zie de foto hierboven. De haven van Lossiemouth was al in zicht, maar vanaf hier ging het stevig en onophoudelijk regenen, zodat we toch weer doornat aankwamen.

Er liggen weliswaar pontons in de oude vissershaven, maar verder biedt het hele haventerrein een verlopen en troosteloze aanblik. Voor het douchehuisje moesten we 300 meter lopen, en als het dan ook nog regent, dan moet je je wel ergens overheen zetten! Maar…. binnen is het warm en gezellig en na deze behoorlijk lange tocht lagen we er vroeg in!