Zomervakantie 2019 dag 4

Zaterdag 10 augustus 2019

  • Verwaaidag Stavoren
  • Wind: ZW 7-8
  • Weer: half bewolkt, 21 graden

In de loop van de vroege ochtend nam de wind toe in kracht en toen we (laat) opstonden loeide het al door de haven. We liggen lekker beschut, met als nadeel dat de boot vol ligt met van de bomen gewaaide bladeren. Er vertrokken wat motorjachtjes, die zullen het nog zwaar gehad hebben op de Fluessen. Voor de rest bleef iedereen liggen en kwam er ook niemand binnen. Want je moest over het IJsselmeer (geen doen met deze wind en zeegang, of over de Fluessen met de wind pal tegen. Ook geen lolletje.

En dus bracht het bootjesvolk en ander volk de dag door met rondjes lopen over de dijk en door het dorp, uitkijken over het woeste water en je trachten staande te houden op de zeedijk, hetgeen ’s middags met de wind maximaal nog niet meeviel. Toch vonden sommige jonge gezinnetjes het noodzakelijk om met (gevulde) kinderwagens op de dijk, waar de schapenstront vanaf waaide, de storm te trotseren. Onverantwoord! Of het verantwoord was dat een grote klipper met passagiers (waaronder opnieuw jonge kinderen) met de wind pal achter de voor hem krappe sluis binnenliep, valt te betwisten. In ieder geval kwam het met veel dieselgeweld, blauw-zwarte dampen en een koelbloedige maat, die met het voorlandvast het schip moest afstoppen voor het de brug kraakte, wel voor elkaar.

De buitenhaven, waar de jachten normaal in het seizoen rijen dik liggen, was behoorlijk leeg. Logisch, want de deining loopt er stevig naar binnen.  De veerdienst tussen Enkhuizen en Stavoren vaart nog gewoon met deze wind. Vol gas trad het scheepje met enkele dappere (en hopelijk zeeziek bestendige) passagiers de ellendige IJsselmeer deining tegemoet:

We bezochten het monument op de plek van het oude kasteel van Stavoren. Jarenlang was het een doelloos braakliggend stuk land, maar nu heeft men met panelen de omtrek van de muren en torens gemarkeerd. Met een heus kunstwerk erbij! “Hey, roestig ijzer en glas”, grapte ik tegen Gonnie, dat moet wel kunst zijn! En voor al die mensen die geen kunstdocent zijn heeft men heel attent een bordje bedacht. Waarmee tegelijk duidelijk is dat men in Stavoren niet klimt. Dan had je maar naar Zwitserland moeten gaan.

In de loop van de middag nam de wind nog verder toe. We konden het niet nalaten nog even op de dijk te klimmen (zeg maar, de col de Stavoir) voor het uitzicht, de golven en het opspattende water. Het water sloeg inmiddels over de havendammen.In de loop van de nacht neemt de wind geleidelijk af, dus morgen gaan we weer zeilen!

Plaats een opmerking

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.