Categoriearchief: Friesland

Herfstvakantie 2019 dag 8

Zaterdag 26 oktober 2019:

  • Rustdag Grou
  • Wind: ZZW 5
  • Weer: bewolkt, af en toe zon, droog, 16 graden

Na zeven dagen varen hadden we behoefte aan een dagje stilliggen. Bovendien waaide het hard en hadden we gewoon tijd over. We sliepen voor ons doen schandalig lang uit en voor het ochtendritueel met douchen, ontbijten en koffie achter de rug was, was het al bijna middag.

We ontdeden het houtwerk op het dek van algen en maakten de boot verder schoon. Het dek ging in de was. Zo gaat de boot schoon de winter in. We zijn benieuwd of hij in Woudend gedurende de winter net zo vies wordt als in Naarden benedenwinds van de A1.

De temperatuur was zeer aangenaam en we konden lekker buiten in de kuip lezen. Een wandeling door het dorp en nog wat laatste inkopen in de supermarkt, dat was het wel. En niet te vergeten het middagtukje. Ja, echt lui dus!

Het poorthuis, waarschijnlijk het smalste huisje in Grou.

Wat je hier in de herfst vooral ziet varen zijn die grote huurbakken van van charterbedrijf de Drait met zonder uitzondering 8-10 Duitse mannen van middelbare en hogere leeftijd erop. Nooit Nederlandse mannen, nooit vrouwen. Wel een ruime hoeveelheid schnaps natuurlijk! De pre-dinner borrel begint zonder uitzondering om drie uur en als ze eerder aanleggen hoort daar natuurlijk ook eerder het anlege bier bij (zoals zij aanleggen, ja dan had ik er ook bier bij nodig). Het is waarschijnlijk hun interpretatie van een combi van stoer avontuur en comfort en ach, wat is er mis mee?

Vannacht passeert er een koufront met wat regen, gaat de wintertijd in en zal het daarna een stuk kouder zijn. Morgen varen we met rustig weer terug naar Woudsend en dan zit seizoen 2019 erop helaas….

Zomervakantie 2019 dag 18

Zaterdag 24 augustus 2019:

  • Flakke Brekken – Stavoren, 11 mijl, 638 mijl totaal
  • Vertrek: 1030, aankomst 1415 uur
  • Wind: ZO 2-3, later O2
  • Weer: zonnig en warm, 28 graden

Na een rustige nacht aan “ons” eilandje vertrokken we met even rustig weer. Maar eerst moesten we de boot schoonspoelen van de dode muggen die ’s avonds bij duizenden op en om de boot zwermden. Gelukkig niet in de boot dankzij ons rigoureuze anti-muggen beleid. ’s Ochtends was het aangenaam met een licht briesje en was het goed zeilen. Het werd al snel warm en de wind nam steeds verder af. Na Galamadammen was het min of meer dobberen over de Morra, en daarna streken we de zeilen omdat we de wind pal van achteren kregen en de schijnbare wind dus nul was.

Bij de brug van Warns was het drukker dan ooit. Iedereen wil nog van het mooie weer genieten. En zo ook in Stavoren. We vonden een plekje pal naast v.d. Pol, maar het werd uiteindelijk nog zo druk dat er iemand naast ons kwam liggen. Zowaar een goed Nederlands sprekende Duitser.

Behalve muggen zijn de spinnen ook een terugkerende plaag, niet uit te roeien. Je kunt argumenteren dat spinnen muggen eten en je ze dus met rust moet laten, maar het is onvoorstelbaar hoeveel en hoe grote spinnen er elke avond tevoorschijn komen. Met een doekje gaan we ze te lijf en ze mogen direct gaan zwemmen na de vangst.

Het zonnepaneel doet het overigens meer dan prima! Zolang er zon op staat houdt hij de accu’s op 100%, hier vangt hij de laatste stralen op. Met dit warme weer maakt de koelkast overuren met bijbehorend stroomverbruik, maar dat is dus geen punt. Koken deden we niet, veel te heet in de boot! Een soort Waldorf salade dus, maar helaas waren we een essentieel ingrediënt, de walnoten, vergeten. Geen probleem, het was heerlijk! Morgen ook maaltijdsalade, dan met vis.

Na het eten gingen we koffie drinken  bij de kruitmolen en we waren precies op tijd op de dijk voor de zonsondergang. Dat dachten meer mensen! Iedereen stond foto’s te maken, en het was inderdaad ook prachtig!

Op het “Gele Plein” is een soort amfitheater gebouwd en daar begon een soort countryrock/blues-achtig bandje te spelen. Toen het vrijwel donker was kwam de technicus op het idee dat  hij ook nog een PAR lichtsetjesetje bij zich had en tergend relaxed begon hij dat op te zetten, terwijl de bandleden langzaam in duisternis verdwenen. Eenmaal opgebouwd vond hij het leuk om de tent en de vloer goed uit te lichten, zodat van de bandleden alleen de silhouetten zichtbaar werden. Volgens mij vonden de muzikanten dat helemaal niet erg want behalve de best wel goede zanger was het contact met  het publiek nul. Hoewel letterlijk elk nummer uit precies drie akkoorden in vaste volgorde bestond, waren de gitaristen 100% gefocust op hun map -met die drie akkoorden ongetwijfeld heel duidelijk uitgeprint. Maakt niet uit, toch leuk.

Morgen met vrijwel geen wind verder zuidwaarts naar Enkhuizen.

Zomervakantie 2019 dag 17

Vrijdag 23 augustus:

  • Woudsend – Flakke Brekken  11 mijl, 627 mijl totaal
  • Vertrek 1030, aankomst 1515 uur.
  • Wind: ZW 2, later Z2-3 afnemend N1-2
  • Weer: zonnige warm 23 graden

Vanochtend gingen we eerst nog even kijken bij haven nummer 2 voor een eventuele ligplaats. Dat zag er goed uit, dus het zou zo maar kunnen zijn dat we volgend jaar in Woudsend liggen. Daarna ging het via de Woudsender Rakken naar het Heegermeer. Het woei ZW 2, een knoop of 5 dus. Nou kun je op het Heegermeer en de Fluessen prima kruisen, maar met windkracht 2 schiet dat niet op. We kunnen ook niet al te hoog varen want je wilt toch een beetje vaart houden, en met die lage snelheid is de lift van het zwaard ook niet veel soeps. “Harmonica laveren” dus met kruishoeken die ik hier niet kan noemen :-).

Maar maakt niet uit, we kwamen waar we wezen wilden, al duurde het wat lang. Nadat we door alle zeilscholen en -schooltjes gemanoeuvreerd hadden was het relaxt varen. Toon we de Yntemasleat indraaiden, kromp de wind mee naar zuid, zodat het allemaal bezeilbaar was en bleef. Hoewel op het eind de wind afnam tot kracht 1.

We liggen aan een piepklein eilandje in de Flakke Brekken met een platbodem. Op de foto hierboven zie je al driekwart van het eilandje. Het is hier lekker rustig met af en toe een passerende boot en grote groepen ganzen die eens n de zoveel tijd met z’n allen op vliegen met veel misbaar.

De zon ging spectaculair onder na een mooie dag. Morgen Stavoren en dan richting huis!

Zomervakantie 2019 dag 16

Donderdag 22 augustus 2019:

  • Doekesloot – Woudsend 18 mijl, 616 mijl totaal
  • Vertrek 1030, aankomst 1515 uur
  • Wind: ZZW 3-4
  • Weer: zonnig, 22 graden

De zomer is weer helemaal terug! Het was een stralende dag, zeer bevorderlijk voor het optimale vakantiegevoel. Via de Peanster Ee voeren we naar Akkrum, waar de bruggen voor ons open stonden en we dus een snelle passage hadden.

Van daar naar de Terkapelster Poelen. In de Meinesloot werd nog even spannend. Voor ons voer een huur valkje tegen de wind in op de motor. Die motor viel uit. Pa spurte naar het achterdek om de buitenboordmotor (tevergeefs) aan te trekken. Hij had niet in de gaten dat hij met die actie met zijn knie het roer dwars zette, waardoor de boot dwars voor onze neus kwam te liggen. Ik gaf veel roer om hem te ontwijken, dat is effectiever dan achteruit slaan. Helaas besloot de klassieke motorboot achter ons op hetzelfde moment met veel gas vlak voor ons langs te willen. Alles door vol gas achteruit te geven kon ik een aanvaring voorkomen. Maar daarmee raakten we wel (zacht) het valkje. Gelukkig hebben die polyvalken een rubber stootrand, dus niets aan de hand. Ondertussen was de motorboot schipper kwaad op mij…. Tja….. je hebt schippers en schippers.

Bij bovengenoemde poelen is een stek van de zeeverkenners. Die willen nog wel eens een bepaald soort humor hebben. Zoom even in op bovenstaande foto om de tekst op de windmolen te kunnen lezen.

We zijn op zoek naar een ligplaats in Friesland vanwege de dichtgroeiende Randmeren en Markermeer en de even snel groeiende liggelden van jachthaven Naarden. Vandaag bezochten we een bedrijf in Woudsend. Bedrijf okee, de aangeboden ligplaats niet ideaal (want in de volle wind direct aan een doorgaande vaarroute). Morgen gaan we nog bij een ander bedrijf kijken. We zullen zien!

Ondertussen hebben we bij de Rakken een mooi plekje voor de nacht, waar we alle bootjes kunnen zien langskomen. Uit eten bij het Ponkje hoort bij Woudsend, kortom, prima dagje!

Zomervakantie 2019 dag 15

Woensdag 21 augustus 2019:

  • Koldykster Rak – Doekesloot 10 mijl, 598 mijl totaal
  • Vertrek 1030, aankomst 1400 uur
  • Wind: ZZW 3
  • Weer: zonnig, steeds meer bewolking, 19 graden

Na een heel vredige avond met prachtig avondlicht (zie bovenstaande foto) werden we wakker met zonnig weer en weinig wind. Op de motor voeren we in een half uurtje naar Grou, waar we boodschappen voor twee dagen deden. De wind was ietsje toegenomen tot kracht 3 en dus konden we vervolgens heerlijk zeilen, de Peanster-, kromme- en wijde Ee af en via de Hooidamsloot naar Eernewoude.Aldaar ging het bakboord uit door de Princenhof naar wederom een mooi aanlegplekje, waarmee we bijna een rondje gevaren hadden.  Er was ruimte zat, maar rustig was het niet. Sloepen verhuur is groot in Eernewoude en Grou en de bootjes voeren af en aan, meestal met onervaren schippers, zie zich in het geheel niet bewust waren van de boeggolf en de herrie die ze produceerden. Om vijf uur was het gedaan met de sloepjes en daalde de rust neer over het eiland waar we aan liggen.

Het extra zonnepaneel verricht goede diensten: de accu’s blijven tot 1900 uur op 100%, daarna staat de zon te laag. Wat ik wel geleerd heb: het loont erg om de panelen zo loodrecht mogelijk op de zon te zetten. het scheelt zomaar een factor 2 in stroomopbrengst.

We gaan weer een lekker avondje tegemoet en nog een paar schitterende dagen qua weer! Fijn, zo’n laatste vakantieweek.

Zomervakantie 2019 dag 14

Dinsdag 20 augustus 2019

  • Burdaard – Koldykster Rak, 18 mijl, 588 mijl totaal
  • Vertrek 1015, aankomst 1515 uur.
  • Wind: ZW3-4
  • Weer: half bewolkt, enkele fikse buien (niet bij ons) , 19 graden

Na een goede nachtrust vertrokken we met zonnig weer vanuit Burdaard. Wat een lekker plaatsje om te overnachten! Een tip: koop je boodschappen niet bij de loei dure supermarkt aan het water, maar bij de “bakkerij” net over de westelijke brug. Klein maar fijn en meer en betere groenten, fruit, zuivel en vlees (en brood!). En prettige bediening.

Min of meer in konvooi zakten we de Ee af richting Leeuwarden waar een fikse bui op het nippertje aan ons voorbij trok. Zie de bovenste foto. In Leeuwarden gingen we vlot door de bruggen en het was rustig in de Prinsentuin (de singel), waar de passanten plekken zijn. Voorbij de Slauerhoff brug kwam bui nummer twee wederom net voor ons langs zeilen. gelukkig maar, we bleven droog.

Met weinig wachttijd konden we door beide spoorbruggen. Het hele traject door het van Harinxma kanaal ten zuiden van Leeuwarden is zo’n beetje het minst mooie stukje Friesland om doorheen te varen. Sloperijen, schrootbedrijven, containeroverslag en eindeloze rijen flats. Niet echt leuk. Zodra je echter naar het zuiden afbuigt richting Warga zit je gelijk weer in het Friese platteland.

We vonden even ten zuiden van bovengenoemd plaatsje een rustig Marekrite plekje met wijds uitzicht, terwijl de lucht ’s avonds  helemaal opentrok. Twee Torenvalken vangen om de beurt een muis die ze vervolgens rustig oppeuzelen om daarna opnieuw hoog in de lucht te gaan bidden om de volgende onfortuinlijke muis. We maken ons op voor de laatste vakantieweek waarin het schitterend weer lijkt te gaan worden!

Zomervakantie 2019 dag 13

Maandag 19 augustus 2019:

  • Sennerplaat – Burdaard 14 mijl, 570 mijl totaal.
  • Vertrek 1030, aankomst 1500 uur
  • Wind: ZW4-5
  • Weer: half bewolkt, 20 graden

De dag begon met een klein buitje, daarna werd het zonnig met toenemende stapelwolken. En een pittige wind, waar we recht tegenin moesten, met regelmatig 25 knopen schijnbare wind tegen. Leve de buiskap! We gleden door het Friese landschap via de oude kronkelige waddengeul met aan weerszijden hoge banken van zand en klei, waarop mais en zonnebloemen verbouwd werden en stamboek vee vredig graasde.

Na de schoonheid van het wad is het Friese groen en de blauwe luchten met witte schapenwollen erboven altijd weer prachtig.

We kwamen vlot door de sluis van Dokkumer Nieuwe Zijlen. Halverwege de route naar Dokkum staat een oude fabriek, die elke keer als we er langskomen meer en meer vervallen is. We vragen ons af of de schoorsteen er nog zal staan, die in zeer slechte staat is. Aan de wal liggen roestige landingsvaartuigen en binnenvaartschepen te wachten tot ze zinken. Het  dak van de grote hal is elke keer een stukje verder ingestort. Verlopen industrieel erfgoed.

Voor de eerste brug van Dokkum moesten we wachten en was het lunchtijd. Aan de kades van Dokkum ligt het normaal mudje vol met schepen, maar nu was het daar rustig. Plek zat, maar wij wilden nog een stukje verder. De beide molens stonden er mooi bij.

Burdaard heeft ook zo’n molen, die gebruikt werd en wordt om te malen, te pellen en hout te zagen. In 1972 afgebrand, maar prachtig gerestaureerd:

We gingen uit eten in het Posthuis bij de oude brug en het eten was daar verrassend goed en niet duur. Aanrader! Burdaard is de plaats waar zwemmer Maarten van der Weijden zijn eerste elfsteden zwemtocht in 2018 na 163 km moest opgeven. Op die plek ligt nu een kunstwerk:

Ondertussen kwam er een lelijk buienlijntje met donkere wolken opzetten…. Op dit moment regent het al. Lekker dagje niettemin!

Zomervakantie 2019 dag 12

Zondag 18 augustus 2019:

  • Schiermonnikoog – Sennerplaat (Lauwersmeer) , 10 mijl, 556 mijl totaal.
  • Vertrek: 1110 (HW-2), aankomst 1330 uur
  • Wind: ZZW 4-5
  • Weer: ’s ochtends regenachtig, later in de middag opklaringen, 19 graden

Vanochtend was het druilerig en winderig en we kwamen langzaam op gang. We namen afscheid van Albert en Ineke die met een prachtig bezeilbare wind richting Borkum gingen. Onze buurman aan de buitenzijde wilde om 1200 uur vertrekken en hoewel wij liever om 1100 uur weggingen, vonden we dat ook goed.  Vanochtend echter meldde hij dat het 1300 uur zou worden want de beide puberdochters (die gisterenavond nog het hoogste woord hadden) sliepen nog als een roos. Dan toch maar om 1100 uur er tussen uit. Buurman ging lekker makkelijk aan een vrijgekomen plekje aan de overkant liggen. Zonder problemen kwamen we de haven uit en de geul van Brakzand over en de sluis draaide op het moment dat we aan kwamen varen. De sluiswachter had zo’n beetje op de centimeter nauwkeurig uitgeknobbeld hoe hij elk schip in de sluis wilde hebben en liet dat via de luidsprekers op de sluis keer op keer luidkeels weten: “die tweemaster een halve meter naar voren! De grote motorboot twee meter naar voren! Het laatste zeiljacht door het midden!” enzovoort. Het is hier qua vakantiegangers  behoorlijk rustig omdat regio noord morgen weer naar school gaat. Bevalt ons prima!

Toen we aanlegden op het idyllische aanlegplekje van Sennerplaat, dat we 4 jaar geleden ontdekten, hield het op met regenen en tegen een uur of vijf brak de zon door. Het is hier zeer stil, met de verkeerswegen ver weg, zeker in de avond nu de wind vrijwel is gaan liggen, met alleen wat geluiden van watervogels. Heerlijk!

Zomervakantie 2019 dag 5

Zondag 11 augustus 2019

  • Stavoren – Grote Gaastmeer, 11 mijl, 482 mijl totaal
  • Vertrek 1150, aankomst 1415 uur.
  • Wind: ZW 5-6
  • Weer: zwaar bewolkt, vrijwel droog , 20 graden

De dag begon zonnig maar het raakte al snel bewolkt en de wind was weliswaar een stuk minder dan gisteren, maar nog altijd 6 Bft. op het IJsselmeer en 5-6 binnengaats. Op de kluiver maakten we meer dan voldoende vaart richting Fluessen, waar de zeilwedstrijden met Skûtsjes aan de gang waren. Met de stevige wind had een schipper bij het inzeilen teveel risico genomen en was het schip omgeslagen. Blijkbaar is de romp wel waterdicht afgesloten, want hij dreef hoog op het water. Een grote sleper trachtte het schip weer overeind te krijgen, wat kort na de laatste van deze foto’s ook lukte. De wedstrijd was natuurlijk verkeken….

Tegenover Elahuizen werd er hard gezeild, waar op het scherpst van de snede de limieten van de bakboordregel werden opgezocht.

We liggen op een rustig Marrekrite plekje op het Grote Gaastmeer, terwijl die iets afgenomen wind nog loeit om de Jan-van-Gent. De buurvrouw van een groot motorjacht verderop kwam informeren of het gisteren in Stavoren (“wat een eind zeilen!”) nog gelukt was om “een Telegraaf te scoren”. Het duurde het even voor ik snapte wat de bedoeling was (namelijk dat zij die oude krant van ons mocht lenen). Toen ik zei dat we de Volkskrant lazen taaide ze snel af. Wij waren duidelijk niet haar OSM. Dat ik de Telegraaf een populistisch, tendentieus en opruiend pamflet vind, liet ik maar even in het midden… (begrijp me goed, iedereen mag van mij rechtse opvattingen hebben, maar dan hoef je toch nog niet zo’n sensatie-vod te lezen?).

Inmiddels is de wind wat gaan liggen en zitten we nog lekker in de kuip met de koffie. Morgen door Workum en richting Harlingen. Op naar het zout!

Zomervakantie 2019 dag 4

Zaterdag 10 augustus 2019

  • Verwaaidag Stavoren
  • Wind: ZW 7-8
  • Weer: half bewolkt, 21 graden

In de loop van de vroege ochtend nam de wind toe in kracht en toen we (laat) opstonden loeide het al door de haven. We liggen lekker beschut, met als nadeel dat de boot vol ligt met van de bomen gewaaide bladeren. Er vertrokken wat motorjachtjes, die zullen het nog zwaar gehad hebben op de Fluessen. Voor de rest bleef iedereen liggen en kwam er ook niemand binnen. Want je moest over het IJsselmeer (geen doen met deze wind en zeegang, of over de Fluessen met de wind pal tegen. Ook geen lolletje.

En dus bracht het bootjesvolk en ander volk de dag door met rondjes lopen over de dijk en door het dorp, uitkijken over het woeste water en je trachten staande te houden op de zeedijk, hetgeen ’s middags met de wind maximaal nog niet meeviel. Toch vonden sommige jonge gezinnetjes het noodzakelijk om met (gevulde) kinderwagens op de dijk, waar de schapenstront vanaf waaide, de storm te trotseren. Onverantwoord! Of het verantwoord was dat een grote klipper met passagiers (waaronder opnieuw jonge kinderen) met de wind pal achter de voor hem krappe sluis binnenliep, valt te betwisten. In ieder geval kwam het met veel dieselgeweld, blauw-zwarte dampen en een koelbloedige maat, die met het voorlandvast het schip moest afstoppen voor het de brug kraakte, wel voor elkaar.

De buitenhaven, waar de jachten normaal in het seizoen rijen dik liggen, was behoorlijk leeg. Logisch, want de deining loopt er stevig naar binnen.  De veerdienst tussen Enkhuizen en Stavoren vaart nog gewoon met deze wind. Vol gas trad het scheepje met enkele dappere (en hopelijk zeeziek bestendige) passagiers de ellendige IJsselmeer deining tegemoet:

We bezochten het monument op de plek van het oude kasteel van Stavoren. Jarenlang was het een doelloos braakliggend stuk land, maar nu heeft men met panelen de omtrek van de muren en torens gemarkeerd. Met een heus kunstwerk erbij! “Hey, roestig ijzer en glas”, grapte ik tegen Gonnie, dat moet wel kunst zijn! En voor al die mensen die geen kunstdocent zijn heeft men heel attent een bordje bedacht. Waarmee tegelijk duidelijk is dat men in Stavoren niet klimt. Dan had je maar naar Zwitserland moeten gaan.

In de loop van de middag nam de wind nog verder toe. We konden het niet nalaten nog even op de dijk te klimmen (zeg maar, de col de Stavoir) voor het uitzicht, de golven en het opspattende water. Het water sloeg inmiddels over de havendammen.In de loop van de nacht neemt de wind geleidelijk af, dus morgen gaan we weer zeilen!