Categoriearchief: Tochten

Zomer 2018 dag 6

Het water is zeer zanderig aan deze kust, waar het hard stroomt.

Maandag 6 augustus 2018:

  • Southwold – Woodbridge, 34,5 mijl, 618 mijl totaal.
  • Vertrek: 1245 (LW+1, aankomst 1915 (HW-0’30)
  • Wind: ZZO 3-4
  • Weer:zonnig, 23 graden

Vanochtend fietsten we naar het dorp voor de boodschappen. Het werd al snel warm. Na een rustige ochtend en lunch vertrokken we een uur na LW. Southwold’s havenmond is wat dieper geworden. We hadden ruim 2,5 meter water minimaal.

Het eerste stuk was net niet bezeilbaar. Vanwege het kritische tijdstip van aankomst in Woodbridge (en de aanloop van de Deben) en de lengte van de tocht werd het motorzeilen i.p.v. kruisen. Na Aldeburgh konden we afvallen en werd het heerlijk zeilen met 2 knopen stroom mee.

De vuurtoren van Oreford Ness staat er nog steeds, hoewel hij weer dichter bij de zee staat dan vier jaar terug. Binnen afzienbare tijd stort hij in zee.

De aanloop van de Deben was totaal veranderd t.o.v. vier jaar terug. Maar ondanks alle waarschuwingen in de pilots is de aanloop bij normaal weer makkelijk: gewoon er op het juiste moment zijn en de tonnen volgen. We vlogen met 8 knopen naar binnen met minimaal 2,8 meter water en daarna was het heerlijk rivierzeilen.

Felixstowe ferry vanuit de Deben.

Een half uur voor hoog water stond er 1,85m water op de drempel van de Tidemill Marina, dus met het midzwaard een beetje op konden we zo naar binnen.

We liggen met zicht op de cill, de drempel van de haven, en kunnen dus alle boten zien aankomen en vertrekken.

Morgen blijven we een dagje liggen, na zes vaardagen hebben we daar wel behoefte aan.

Zomer 2018 dag 5

Zondag 5 augustus 2018:

  • Lowestoft – Southwold, 14 mijl, 583,5 mijl totaal
  • Vertrek: 1230, aankomst 1530 uur.
  • Wind: ZZO 3-4
  • Weer: zonnig, 21 graden

Na een rustige ochtend vertrokken we met goede moed en goed weer. Maar gelijk buiten de havenpieren, waar het stevig stroomde, wachtte ons eerste “avontuur” op ons.  Opeens reageerde het roer niet meer goed. Nu hebben we sinds vorig jaar een hydraulische stuurinstallatie, dus er kan van alles mis zijn: een olielek, losse verbindingen, kapotte stuurpomp, kapotte cilinder, verbinding tussen cilinder en roer stuk, enzovoort. Ik kon nog wel iets: door heel hard het stuurwiel rond te draaien kon ik het roerblad een beetje bewegen, maar zodra ik daarmee ophield zwabberde het weer alle kanten op.

Dat was geen ideale situatie, om met Brits understatement te zeggen, met benedenstrooms een zandbank. Er zat maar één ding op: terug de haven in zien te komen. Met drie knopen dwarsstroom voor de smalle ingang met de betonnen pieren…..

Afijn, met kunst en vliegwerk lukte het om weer aan te leggen bij de jachtclub. Telkens als ik door hard draaien het roer even in de goede richting had, gaf ik een dot gas, zodat de boot een stuk de goede kant op ging. We kwamen goed langszij een ander jacht. Snel de installatie geïnspecteerd: daar was niets bijzonders aan te zien; geen lekkende of loszittende verbindingen, het zag er goed uit. Toen viel mijn oog op de stuurautomaat en kwam de aap uit de mouw: die stond op “track”. Dat betekent dat hij de ingeprogrammeerde route van die dag wil gaan volgen. En dan reageert het stuurwiel niet goed: ze werken elkaar tegen. Stuurautomaat op “stand-by” gezet en alles was weer okee. Pfffff, gelukkig, niks kapot. De oorzaak: met de nieuwe stuurautomaat, die we sinds vorig jaar hebben, werken plotter en stuurautomaat nauw samen. De functie van sommige knopjes op de plotter is nu anders. We hadden dus per ongeluk een verkeerd knopje ingedrukt, waardoor de stuurautomaat ongewild in werking trad… Mooi hoor, die moderne techniek, maar je ziet, het is ook niet alles.

En aldus vertrokken we voor de tweede keer voor een verder probleemloze tocht langs de lage kust van Suffolk. We kolkten met 4 knopen stroom mee de nauwe havenmond van Southwold binnen en kregen een privé drijvend steigertje voor 1 boot toegewezen vlak voor de vaste brug. Dat was nog even spannend: met 4 knopen stroom mee 40 meter voor die lage brug keren en direct op stroom aanleggen. Gelukkig ging het prima en was de vriendelijke hulp van beide havenmeesters prettig maar niet per se noodzakelijk.

Deze foto is vanaf de brug genomen. Links onze Noordkaper.

We liggen hier schitterend en we worden bewonderd door de vele wandelaars die langs de rivier struinen. Het avondlicht is hier altijd prachtig, zie bovenste foto en ook de foto hieronder van de typisch Britse rommelige werf. Erg fijn om weer op deze mooie plek te zijn!

Zomer 2018 dag 3/4

Vrijdag/zaterdag 3/4 augustus 2018:

  • IJmuiden – Lowestoft, 109 mijl, 565,5 mijl totaal.
  • Vertrek: vrijdag 1100 uur EST, aankomst zaterdag 0745 EST, 0645 BST
  • Wind: noordelijk 0-2 Bft.
  • Weer: Zonnig, in de nacht en ochtend wolkenvelden, ca 17,5 – 23 graden.

In IJmuiden liep vrijdagochtend de temperatuur snel op. We deden boodschappen in de (loeidure!) supermarkt en vervoegden ons met de boot om 1000 uur bij het tankstation. We zagen namelijk aankomen dat we een groot deel van de oversteek zouden moeten motoren, dus wilden we met volle tank vertrekken. Daar moesten we wachten op een 15 meter snel motorjacht, dat enige gelijkenis met een spaceshuttle vertoonde. Ik maakte een praatje met de eigenaar. De boot had een kruissnelheid van 22 knopen (“maar hij kan tot 35 hoor!”), en ja, hij moest even 2000 liter diesel tanken, sorry, het duurt even. Als je 2 miljoen voor een boot kunt neertellen dan zeur je niet over 3000 euri aan brandstof. Hij wilde vandaag even op en neer naar Cadzand…. Dat hij ook in 5 uur naar Engeland kan varen, was een heel nieuw perspectief voor hem.

Afijn, wij deden 70 liter in de tank en staken van wal. Heel weinig wind, dus motorzeilen en later in de nacht helemaal geen wind en dus motoren.

Tot 25 mijl uit de kust liggen zeeschepen te wachten tot ze IJmuiden binnen kunnen lopen. Wachten op zee is veel goedkoper dan hoge liggelden betalen. Voor de bemanning lijkt het me oersaai, zo’n leven.

Tegen zonsondergang kwamen er wat wolkenvelden overdrijven, wat zowel bij zonsondergang als bij zonsopgang mooie plaatjes opleverde.

’s Nachts is het vooral opletten op  de passerende zeeschepen. Moet je uitwijken of niet? Slechts één keer moesten we echt ingrijpen en een omtrekkende beweging maken om niet vlak voor een groot vrachtschip langs te gaan. Je doet dus weinig, maar bent voortdurend alert, ook al zie je in de nacht alles ruim tevoren aankomen. De electronica helpt ook een handje, de computer laat je zien of een schip voor of achter je langs gaat en met welke afstand en op welk moment. Maar belangrijker is dat je op het oog de juiste inschatting maakt. Dankzij een goede verrekijker lukte dat altijd prima.

Slapen: tja, de motor stond de hele tijd aan dus binnen is het een herrie. Een hazenslaapje is alles wat je hebt als je geen wacht hebt. Wij doen 2 uur op en 2 uur af. Dat is niet de standaard van drie uur, maar ons bevalt het. Het tijdstip van vertrek hadden we goed uitgekiend, want het laatste stuk hadden we goede stroom mee.

We liepen de haven zonder problemen binnen. De rest van de dag hebben we zeer relaxt doorgebracht met diverse slaapjes en wat lezen. Lekker hoor!

Zomer 2018 dag 2

Donderdag 2 augustus 2018:

  • Durgerdam – IJmuiden, 19 mijl, 460,5 mijl totaal
  • Vertrek 1000, aankomst 1420 uur
  • Wind: West 0-2
  • Weer: zonnig, 24 graden

Na een rustige nacht ten anker bij Durgerdam, werd het vanochtend al snel warm. Er stond geen wind, maar door het varen op de motor maakten we ons eigen verkoelende briesje.We gingen vlot door de brug van Schellingwoude en door de Oranjesluis. Bij het centraal station van Amsterdam was het het normale gekrioel van pontjes. Er was echter weinig beroepsvaart. Zou dat komen door de droogte en de lage waterstanden?

De kleine zeesluis in IJmuiden stond ook al voor ons open, dus we waren al vrij vroeg in de Seaport Marina. Een licht zeewindje bracht verkoeling, maar de zon brandde genadeloos. In de boot was het ruim 30 graden, dus snel het zonneschermpje opgezet.

Klokslag half zes kwam de ferry naar Newcastle langs, waarmee we twee dagen geleden nog aankwamen uit Schotland. Raar hoor! Het was strakblauw dus de zonsondergang en de bijbehorende kleuren waren schitterend (zie bovenste foto).

Boven de hoogovens is dan tevens de luchtvervuiling goed zichtbaar….

Als er geen gekke dingen gebeuren steken we morgen met hetzelfde prachtige weer over naar Lowestoft, een tocht van 21-23 uur. In het begin met weinig/geen wind, zaterdagochtend met een licht tot matige noordenwind. Het beloofd een prachtige sterrenhemel op  te leveren. Hoe dan ook: morgen eerst maar eens even diesel tanken, want een flink deel van de tocht zal op de motor gedaan moeten worden.

Meivakantie 2018 dag 18

Zaterdag 5 mei 2018:

  • Enkhuizen – Lelystad, 15 mijl, 15 mijl, 283,5 mijl totaal.
  • Vertrek 1130, aankomst 1600 uur.
  • Wind: NNO 2-3, later NO 3-4.
  • Weer: zonnig, 19 graden.

Na een rustige nacht achter het anker stonden we even rustig op. Na het vertrek om 1130 werden we vlot geschut bij het naviduct. Eigenlijk wilden we ons lichtweer zeil hijsen, maar we misten een cruciaal lijntje, dat we zo gauw niet konden vinden. De ‘gewone’ zeilen dus maar gehesen. Er stond een klein windje van zo’n 5 knopen, dus met zo’n 2 knopen vaart ging het richting Lelystad.

Ter hoogte van de Marker Wadden (nog niet klaar maar in de toekomst een mooi natuurgebied met aanlegplaats) nam de wind toe tot begin 4 Bft. en konden we ook nog een uurtje echt lekker zeilen.

Eenmaal aangelegd in Lelystad Haven was het aan wal beduidend warmer dan op het water (zoals te verwachten was). En we hadden wel genoeg felle zon gezien voor vandaag. We zochten dus de schaduw op. De zon ging prachtig onder in een kraakheldere hemel (want gortdroge lucht), dus ik kon bovenstaande foto maken.

Mogen al weer de laatste dag van een schitterende meivakantie.

Meivakantie 2018 dag 17

Afscheid van Stavoren.

Vrijdag 4 mei 2018:

  • Stavoren – Enkhuizen 11,5 mijl, 268,5 mijl totaal
  • Vertrek: 1130, aankomst 1430 uur.
  • Wind: geen, later N2
  • Weer: zonnig, 14 graden.

Heerlijk weer vandaag, stralende lucht, maar geen wind van betekenis. Maar niet zeuren, deze laatste dagen van de meivakantie zijn een cadeautje natuurlijk! Na een rustig ontbijt en boodschappen doen voor twee dagen, voeren we naar de sluis en nog even langs de Schone Waardin van Albert & Ineke om ze gedag te zeggen. We werden vlot geschut en tuften het spiegelgladde IJsselmeer op richting Enkhuizen.

Meestal is het heiig bij dit soort weer, maar vandaag was het zeer helder. Van de windmolen bij de sluis van Den Oever, de schoorsteen van het Ing. Wouda gemaal in Lemmer, de kerkjes van Medemblik tot de hoogspanningsmasten bij de Ketelbrug en de radiomast in Lelystad, het was allemaal zichtbaar. Een ander fenomeen bij windstil weer op het IJsselmeer vormen de beruchte mugjes. Ze steken niet, maar nemen met duizenden bezit van de boot. We hebben het erger meegemaakt, maar ook nu moesten we bij aankomst en lang daarna de boot vrij maken van de beestjes. De kruimeldief doet daarbij goede diensten!

We liggen met een vijftal boten ten anker in de kom bij het Zuiderzee museum, waar de shuttle boten af en aan varen. We liggen hier beschut en rustig vlak bij het oude dorpje, dat deel uitmaakt van het museum. Inmiddels zijn de toeristen naar huis en daalt de rust neer. En dat mag ook wel bij dodenherdenking, niet?

Meivakantie 2018 dag 16

Donderdag 3 mei 2018:

  • Holle Grèft – Stavoren 17 mijl, 257 mijl totaal
  • Vertrek 1045, aankomst 1530 uur.
  • Wind: W, later NW 4-5, later 3-4
  • Weer: Zonnig, 11 graden.

Lekker ochtendje, wel koud! Op he Prinses Margrietkanaal konden we een stukje zeilen, de Jeltesloot was pal tegen de wind in, dus dat was motoren.

Op het Heegermeer gingen we een uurtje voor anker voor de lunch. Daar stond nog een beste wind! Om 1300 was de wind verder naar het noorden gedraaid, dus waren de Fluessen prima bezeilbaar. Met een rif in het grootzeil vlogen we met 5,5-6 knopen over het langgerekte water.

In Stavoren was het goed toeven in de zon!  ’s Avonds ontmoetten we zeilvrienden Albert & Ineke. We kennen ze van de London tocht van 2006, waar we met 2 North Beaches 24 aan meededen. 1-2 keer per jaar komen we elkaar op het wad of in Friesland tegen, erg leuk! Lekker uit eten bij Max en daarna naborrelen. Ook leuk om weer even op een North Beach te zijn, dat voelt gelijk weer heel vertrouwd!

We hebben nog 3 dagen met schitterend weer maar helaas weinig wind. Afijn, we genieten toch wel!

Meivakantie 2018 dag 14

Dinsdag 1 mei 2018:

  • Woudsend – Alde Feanen 16 mijl, 223 mijl totaal.
  • Vertrek 1400, aankomst 1800 uur.
  • Wind: WZW 5-6 langzaam afnemend 4-5.
  • Weer: zonnig, 10 graden.

Vanochtend om 0500 uur begon het te waaien en niet een beetje ook! We lagen beschut in de haven van Woudsend, maar toch nog te schommelen  in ons bed.  De ochtend verliep stormachtig en regenachtig. Terwijl de barometer ondertussen steeg als een gek. Aan het eind van de ochtend deden we boodschappen terwijl de regen langzaamaan minder werd.

Wat doe je met dit weer? Spekpannenkoeken bakken als lunch natuurlijk! Ondertussen werd het steeds lichter en nam de wind langzaam af tot aanvaardbare proporties.  Om 1400 uur vertrokken we met de eerste zonnestralen en nog steeds een pittige wind op alleen de fok, waarmee we toch nog 5 knopen vaart maakten. We zeilden over de Jeltesloot, het Prinses Margriet kanaal en het uitgestorven Sneekermeer.

We liggen met een paar boten op een prachtig natuurplekje middenin de Oude Venen. Het is inmiddels strakblauw, dus het wordt koud vannacht! Je hoort hier alleen de vogels en de wind (die nog verder is afgenomen) en er vallen vast veel sterren te zien, want er is hier geen omgevingslicht. Lekker dagje hoor! We hebben nog vijf dagen te gaan en die beloven qua weer prachtig te worden!

 

Meivakantie 2018 dag 13

Maandag 30 april 2018:

  • Makkum – Woudsend via Bolsward 14,5 mijl, 207 mijl totaal
  • Vertrek: 1110, aankomst 1630 uur
  • Wind: vrijwel niet, later ZZW3-4
  • Weer: bewolkt, regen, 8 graden

Vanochtend zat er een miezer in de lucht, die eigenlijk niet meer ophield. Na de boodschappen gingen we door de kleine sluis van Makkum om binnendoor Friesland in te trekken. Dat ging echter niet vanzelf. Toen de laatste brug in het stadje voor ons klaar gemaakt werd kwam er een slagboom op een vrachtwagen terecht:

Er was geen zichtbare schade aan boom of truck, dus de oplossing leek simpel: boom stukje omhoog, vrachtwagen achteruit, klaar.  Maar zo eenvoudig ging dat niet. Eerst kwam er een dame van de havendienst aanstuiven in een autootje, die vervolgens heel lang moest telefoneren met de havenmeester. En eindeloos overleggen met de onfortuinlijke chauffeur. En foto’s maken. Er werd besloten dat de politie erbij moest komen. Weer eindeloos overleggen en foto’s maken. Toen moest de havenmeester zelf ook nog komen. Weer eindeloos overleg. Afijn, na drie kwartier ging de boom eindelijk omhoog en kon de vrachtwagen achteruit. En toen was het 12.10 uur en ging de brug dicht tot 13.00 uur. Want zo zijn de regels.

Dus om 1300 uur vertrokken we eindelijk echt door de kanalen van noordwest Friesland. Vlak voor Bolsward ging het regenen en flink ook. En dat bleef het doen tot vlak voor Woudsend.

Na het aanleggen kwamen er nog diverse buien over, dus het was kachel aan, borrel en opwarmen! Inmiddels is alles zo’n beetje droog en neemt de wind gestaag toe. Daar krijgen we komende nacht en ochtend nog meer dan genoeg van. Morgenmiddag lijkt het weer op te knappen en dat is dan het voorspel voor een mooie tweede helft van deze week!

Meivakantie 2018 dag 12

Een windstille en vlakke Waddenzee.

Zondag 29 april 2018:

  • Vlieland – Makkum, 24 mijl, 192,5 mijl totaal
  • Vertrek: 0700 uur, aankomst 1200 uur.
  • Wind: geen, later NO 2
  • Weer: bewolkt, droog, 9 graden, in de middag veel regen en toenemende NO wind.

Om 0600 ging de wekker. Dat is vroeg! En bovendien, als we weten dat we vroeg op moeten, dan slapen we beiden minder goed. Afijn, toen de wekker ging sliep ik natuurlijk net weer! Om 0700 uur vertrokken we en met ons nog een stuk of 6 boten, die het vroege tij pakten. Achteraf een goede keuze, want het middagtij bracht veel regen en windkracht 5. Prima te zeilen maar niet echt leuk!

Echt helemaal licht was het nog niet om 0700 uur met al die bewolking. Er was totaal geen wind, dus de hele tocht ging op de motor: boven de Richel langs, door de Vliestroom het Inschot in, langs het gasproductie platform Zuidwal en de afslag naar Texel en dan het Zuidoostrak in.

Het was helder. Op de foto hierboven zie je uiterst links het onbewoonde eiland Griend, rechts van het midden de grote loodsen van Harlingen en vlak bij de groene ton de veerboot uit Vlieland, die gelijk met ons vertrok.

We arriveerden precies op HW op het ondiepe wantij van het Zuidoostrak en hadden daar minimaal 1,5 meter water. Door de sluis, met bijbehorende  Zondagse drukte, even tanken bij de marina en dan afmeren in de gemeentehaven helemaal achterin. Precies op dat moment begon het te regenen en dat is vanmiddag niet meer opgehouden, terwijl de wind inmiddels (2000 uur) om de boot loeit.

De middag werd dus binnen bij de kachel doorgebracht met een boek, terwijl we ook nog wat slaap inhaalden. We hebben nog een week om lekker door Friesland te toeren en het weer? Dat kan alleen maar beter worden.